Wat is een DXF-bestand?

DXF is een puur tekstformaat dat in elke editor opengaat. Het bewaart vormen en coördinaten in plaats van beeldpunten en blijft daardoor scherp op elk formaat — een logo op billboardgrootte verliest niets. Het wordt gebruikt voor CAD en gegevens tussen programma’s verplaatsen.

De extensie is .dxf en de volledige naam Drawing Exchange Format. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Autodesk bracht het in 1982 uit.

Aan een formaat dat zo lang leesbaar is gebleven kun je iets toevertrouwen dat je over tien jaar terug wilt hebben.

Hij staat op papier en is uitvoerbaar, maar hoe de volgende versie eruitziet bepaalt de leverancier. In de praktijk is dat genoeg om het bestand te blijven openen; het is niet genoeg om erop te rekenen.

DXF bewaart zijn inhoud precies. Opnieuw opslaan verandert niets, dus je kunt het zo vaak openen, bewerken en wegschrijven als je wilt zonder dat er schade opstapelt — en dat is wat er een werkformaat van maakt in plaats van een afleverformaat.

DXF legt de onderdelen van een beeld apart neer in plaats van samengerekend — dat maakt het een werkbestand. Bijna elk formaat waarnaar het converteert legt ze samen, en dat is niet terug te draaien: bewaar het origineel met lagen.

AutoCAD, LibreCAD en FreeCAD lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

DXF is bedoeld om te openen en te wijzigen. Houd het bestand in dit formaat zolang het werk loopt, en exporteer eruit wanneer er een afgeronde versie nodig is.

Autodesk publiceerde DXF in 1982 zodat data uit AutoCAD kon vertrekken, en het werd zo succesvol dat het het uitwisselingsformaat voor de hele industrie werd. Elk tekenprogramma, elk CAM-pakket, elke lasersnijder en frees leest het.

Dat is de enige reden dat het nog in gebruik is. Een DWG is AutoCADs eigen bestand en draagt meer; een DXF is wat je stuurt naar iemand wiens software je niet kent. Fabrikanten en snijservices vragen er bijna altijd om.

DXF is sinds 1982 herhaaldelijk herzien, en een programma dat een nieuwere versie leest dan het begrijpt, weigert het bestand of laat de onbekende delen vallen. Er is geen onderhandeling en vaak geen bruikbare foutmelding.

De gangbare conventie is exporteren naar een oudere versie bij het overdragen — R12 of 2000 in plaats van de huidige. R12 wordt door vrijwel alles begrepen. Weigert een fabrikant je bestand, probeer dan eerst een oudere versie.

Een CAD-tekening is in lagen georganiseerd, en in een productiebestand zijn de lagen instructies in plaats van decoratie: snij hier, graveer hier, dit is een vouwlijn.

DXF draagt laagnamen, kleuren en lijntypes, dus die structuur overleeft de overdracht. Snijservices specificeren vaak welke laagnaam snijden betekent en welke graveren, en een bestand dat die conventies negeert wordt verkeerd bewerkt in plaats van geweigerd.

Een DXF slaat getallen op. Of een waarde van 100 millimeter, centimeter of inch betekent, is een instelling op de tekening, en die reist slecht — een ontvangend programma past vaak zijn eigen aanname toe.

Voor een onderdeel dat in metaal gesneden wordt, is dat geen ongemak maar een kostenpost. Vermeld de bedoelde eenheden expliciet, en controleer het begrenzingskader in de ontvangende software voordat er iets gesneden wordt.

Een DXF kan echte bogen, cirkels, ellipsen en splines bevatten, en een machinepad opgebouwd uit echte bogen snijdt vlotter en sneller dan een pad uit duizenden korte lijnstukken.

De andere vereiste is gesloten geometrie. Een snijpad moet een gesloten lus zijn, en een vorm waarvan de uiteinden niet precies samenkomen wordt behandeld als open pad. Segmenten vóór het exporteren tot gesloten polylijnen samenvoegen voorkomt de meeste weigeringen.

DXF is een platte-tekstformaat met een herkenbare vorm: een groepscode op de ene regel, de waarde op de volgende, tienduizenden keren herhaald. Niemand leest het voor de lol.

Het is nuttig voor diagnose — de header vermeldt de versie — en voor massabewerkingen, zoals een laag door het hele bestand hernoemen, wat zoeken-en-vervangen is in plaats van een CAD-bewerking.

Om een tekening te tonen aan iemand zonder CAD-software is PDF het antwoord: het behoudt de vectoren, drukt op ware grootte af, en opent overal.

SVG is het antwoord voor het web en ontwerpprogramma’s. Beide omzettingen behouden de geometrie en platten wat een DXF een CAD-bestand maakt — lagen kunnen samenvallen en maten worden getekende lijnen in plaats van levende metingen. Bewaar de DXF om te maken.