GPX naar KML omzetten

Van elk punt in de GPX blijven vier dingen behouden: breedtegraad, lengtegraad, hoogte indien aanwezig, en het tijdstip indien aanwezig. Dat is de kern van wat een route beschrijft, en het is precies wat KML nodig heeft om de track te tekenen.

Coördinaten worden geschreven met zes decimalen nauwkeurig, ongeveer elf centimeter — ruim voldoende precisie voor elke wandel-, fiets- of rijroute.

Hartslag, cadans, vermogen, temperatuur en calorieën — alles wat een sporthorloge of fietscomputer aan een GPX-bestand kan toevoegen via de uitbreidingen van het formaat — wordt niet meegenomen. KML heeft daar geen vergelijkbaar veld voor.

Ook snelheid, het aantal satellieten en de HDOP-nauwkeurigheidswaarde gaan verloren. Wat overblijft is de route zelf: waar je was en, als het bestand het bijhield, wanneer.

GPX maakt onderscheid tussen een geplande route en een daadwerkelijk gereden of gelopen track, maar deze omzetting leest beide op dezelfde manier: als een reeks punten. Het onderscheid tussen «gepland» en «werkelijk gereden» gaat dus verloren.

Voor de meeste toepassingen — een route bekijken in Google Earth — maakt dat weinig uit, omdat je toch vooral het lijnverloop wilt zien.

Een GPX-track kan uit meerdere segmenten bestaan, bijvoorbeeld met een pauze ertussen. Bij het lezen worden die segmenten samengevoegd tot één track, en bij het schrijven komt er precies één lijn in de KML.

Het verschil tussen «twee aparte stukken route» en «één doorlopende route met een onderbreking» is in de KML dus niet meer te zien.

KML tekent een track als een gewone lijn, `LineString`, zonder de mogelijkheid om aan elk afzonderlijk punt een eigen tijdstip te hangen — dat vereist een ander KML-element dat deze omzetting niet schrijft.

Had de GPX per punt een tijdstip, dan is dat detail dus niet meer te herleiden uit de KML, ook al blijft de algemene tijdrange van de track wel behouden waar van toepassing.

GPX is het formaat van GPS-apparatuur en sporttracking-apps; KML is wat Google Earth en Google Maps rechtstreeks inlezen om een route op de kaart te tekenen. Deel je een route met iemand die de kaart wil bekijken zonder een specifieke GPS-app, dan is KML de praktische vorm.

Deze omzetting maakt precies die stap: van het brongegevensformaat naar het weergaveformaat.

Tot honderd bestanden tegelijk neerzetten kan; elk bestand wordt onafhankelijk verwerkt en het resultaat komt terug als één ZIP.

Praktisch voor wie een reeks GPS-tracks van een reis of een trainingsperiode in één keer wil omzetten voor gebruik in Google Earth.

Het lezen van de GPX en het schrijven van de KML gebeurt in deze browsertab. Er wordt niets naar een server gestuurd, wat te controleren is via het netwerktabblad tijdens het omzetten.

Voor een route die je privé wilt houden — een trainingsparcours, een route naar huis — is dat relevant.