OBJ naar 3MF omzetten

OBJ is wat modelleer- en marktplaatspijplijnen uitspugen omdat alles het leest. Het is niet waar slicers omheen zijn ontworpen: PrusaSlicer, Cura en Bambu Studio lezen OBJ wel in, maar behandelen 3MF als het formaat met wat ze echt nodig hebben — een echte eenheid, gescheiden objecten en een archief met een manifest.

Het 3MF-consortium publiceerde het formaat in 2015 specifiek om STL te vervangen, en het lost precies de problemen op die een OBJ heeft: geen vastgelegde eenheid, geen verpakking, geen manier om te zeggen dat een bestand drie onderdelen bevat in plaats van één vorm.

Een 3MF legt zijn eenheid vast in het model-element, en het bestand dat hier geschreven wordt vermeldt altijd millimeter. De coördinaten uit de OBJ worden ongewijzigd overgenomen — niets wordt geïnspecteerd en niets geschaald, want een OBJ bevat geen informatie waarmee dat zou kunnen.

Was het OBJ gemodelleerd in millimeter — de gangbare conventie in de meeste CAD- en print-workflows — dan klopt de vermelding en importeert het model op ware grootte. Was het in meter gemodelleerd, dan komt een deel van 100 mm binnen als 0,1 mm. Meet na import één bekende afmeting en schaal indien nodig.

Een ZIP-archief met drie onderdelen: [Content_Types].xml koppelt de .model-extensie aan het juiste inhoudstype, _rels/.rels bevat één relatie die naar het model wijst, en 3D/3dmodel.model is de XML zelf, met een resources-sectie van objecten en een build-sectie van items.

De twee kleine XML-bestanden zijn geen versiering. 3MF is een OPC-pakket, dezelfde verpakkingsconventie als DOCX en XLSX gebruiken, en een slicer die alleen het modelbestand krijgt zonder die inhoudstypekaart wijst het archief af.

De OBJ-lezer begint een nieuwe groep bij elke o- en g-regel. Elk daarvan wordt een apart object-element met een eigen lijst van hoekpunten en driehoeken, en een bijbehorend item in de build-sectie dat het plaatst. De slicer toont ze als losse, selecteerbare objecten.

Dat is een echte verbetering ten opzichte van de STL-route, waar alle onderdelen tot één geheel samensmelten. Heeft je OBJ geen o- of g-regels, dan krijg je één object — het juiste antwoord voor een model met één onderdeel.

De namen worden wel gelezen — de OBJ-lezer onthoudt wat er na o of g volgt — maar de 3MF-schrijver schrijft ze niet weg: objecten krijgen alleen een id en een type, geen naamattribuut. De scheiding blijft dus behouden, de labels niet.

Voor een printtaak is dat meestal geen probleem, omdat de onderdelen visueel te onderscheiden zijn op de plaat. Bij vijf gelijkende kleine onderdelen is het handiger om ze vooraf op bestandsvolgorde te noteren dan het achteraf op de plaat uit te zoeken.

De 3MF-specificatie verwacht een gesloten, manifold volume, maar niets in deze omzetting controleert of herstelt dat. Open randen, omgeklapte driehoeken en zelfdoorsnijdingen komen ongewijzigd door in de 3MF.

Wat de omzetting wel doet is hoekpunten lassen op zes decimalen, wat één specifiek euvel oplost: een mesh waarvan de driehoeken met ongedeelde hoekpunten geëxporteerd zijn, zodat een geometrisch gesloten oppervlak duizenden open randen lijkt te hebben.

3MF bevat alleen driehoeken, en OBJ-vlaklijnen kunnen elk aantal hoekpunten hebben. Vlakken met meer dan drie hoeken worden waaiervormig gedriehoekt vanaf de eerste hoek — correct voor een convexe vierhoek, en soms mis bij een concave veelhoek.

Sculpting- en retopology-uitvoer is bijna volledig vierhoekig en dus veilig. Let op bij een CAD- of architectonische export met grote concave vlakken: verschijnt er een vreemde flard op de plaat, driehoek dan al in het bronprogramma voordat de OBJ geëxporteerd wordt.

PrusaSlicer, Cura en Bambu Studio openen het rechtstreeks. Wat binnenkomt is een kaal model-3MF: geometrie, eenheid en gescheiden objecten. Er zitten geen printinstellingen, filamentkeuzes of plaatlay-out in, want dat zijn slicereigen uitbreidingen die niet bij een omgezet mesh horen.

Het gedrag is dus dat van een geïmporteerd model, niet van een opgeslagen project. De slicer past het profiel toe dat al gekozen is en laat pas na eigen instellingen een eigen project-3MF opslaan.

Printdiensten en oudere slicers zijn de reden dat STL nog bestaat. Gaat het model naar een online printbureau of een uploadformulier dat maar één extensie toestaat, converteer dan naar STL en accepteer dat de onderdelen tot één vorm versmelten.

Overal elders is 3MF de betere bestemming: de eenheid staat vast, onderdelen blijven onderdelen, en het pakket is door constructie gevalideerd. De kosten zijn de schaalcontrole hierboven, en die kost tien seconden.