TCX naar GPX omzetten

TCX is Garmins eigen formaat en het ecosysteem eromheen leest het vlekkeloos. Stap daarbuiten en het wordt een obstakel: routeplanners, kaarttools, open-source navigatie-apps en veel GIS-software accepteren alleen GPX, omdat dat formaat ouder is en enkel geografie beschrijft.

De omzetting is dus meestal geen keuze over data — het is een compatibiliteitsstap na een weigering. De nuttige vraag is niet of je moet omzetten, maar wat je daarna niet meer hebt. Het antwoord is het grootste deel van wat er een trainingsbestand van maakte.

Per punt: hartslag, cadans, de per-punt afstand en alles in het extensieblok, waar loopcadans en vermogen wonen. Per ronde: totale tijd, afstand, maximumsnelheid, calorieën, gemiddelde en maximale hartslag. Per activiteit: de rondeverdeling zelf en het apparaat dat de opname maakte.

Dat is geen gedeeltelijke lijst met «en dergelijke» erachter — dat zijn de elementen die een TCX definieert, en geen daarvan wordt gelezen. Wat overblijft is precies wat een GPX-trackpunt van nature bevat: tijd, positie en hoogte.

De makkelijke uitleg is dat GPX geen hartslag kan dragen, en dat is onjuist. Basis-GPX 1.1 heeft geen sensorvelden, maar het formaat is uitbreidbaar, en Garmins eigen TrackPointExtension voegt hartslag, cadans en temperatuur toe binnen het extensies-element.

De uitvoer hier bevat geen enkel extensieblok. Elk trackpunt krijgt alleen breedte, lengte, een optionele hoogte en een optionele tijd, omdat de omzetter alle GPS-formaten via één gedeelde interne vorm leest en die vorm geen ruimte heeft voor een sensorstroom.

Posities komen aan op zes decimalen, ongeveer 11 centimeter, ruim binnen de meters afwijking van een gewone ontvanger. Hoogte wordt zonder afronding of eenheidsomrekening overgenomen, en tijdstempels blijven exact zoals de bron ze schreef, inclusief milliseconden en UTC-markering.

Dat laatste maakt de uitvoer een echte opname in plaats van een route zonder tijd. Een GPX met tijdstempels heeft een duur en een tempo en laadt overal als voltooide activiteit — precies de gewone reden voor deze omzetting.

Een TCX groept trackpunten in rondes, en rondes zijn de structuur waarmee een training gelezen wordt: splittijden, herstelperiodes, gemiddelden per interval. Die grenzen verdwijnen — alle punten van elke ronde worden na elkaar in één segment geplakt.

GPX kent wel een segmentconcept, maar een segmentgrens betekent daar conventioneel een onderbreking in de opname, niet een druk op de knop. Rondestructuur nodig? Bewaar dan de TCX; de per-ronde gemiddelden zijn hoe dan ook verdwenen.

Een trackpunt zonder positie kan geen trackpunt in de GPX worden en wordt weggelaten. Dit verklaart een GPX met minder punten dan de TCX: horloges bemonsteren elke seconde, ook zonder satellietsignaal, dus een start in een parkeergarage laat perfect geldige punten achter zonder coördinaten.

Bij een indoorsessie — loopband, hometrainer — staan er nergens posities in het bestand, en meldt de omzetting terecht dat er geen track of waypoints gevonden zijn.

Een TCX-activiteit heeft geen naamveld. Wat het wel heeft is een Sport-attribuut met een korte, vaste lijst waarden, en die wordt de naam van de GPX-track — meestal Running, Biking of Other.

De titel die je in Garmin Connect of Strava zag, staat in de database van dat platform en maakt geen deel uit van de export. Herbenoem de track na het omzetten, of gebruik bestandsnamen en de eerste tijdstempel om sessies uit elkaar te houden.

TCX is het meest omslachtige formaat in deze familie: elk trackpunt wikkelt zijn coördinaten in tagnamen die al 34 tekens kosten voordat er één cijfer data staat. Een echte Garmin-export met hartslag, cadans en afstand op elk punt is nog omslachtiger.

De krimp die je ziet is dus grotendeels de trainingsdata die vertrekt, niet efficiëntiewinst — het is een vrij directe maat voor wat het bestand niet langer bevat.

Een TCX kan meerdere activiteiten bevatten, zoals bij een bulkexport uit een trainingsplatform. Elke activiteit wordt een eigen track in de GPX, met een naam op basis van zijn sport, in de volgorde waarin het document ze vermeldt.

Uploadformulieren die één activiteit per bestand verwachten, nemen vaak stilzwijgend alleen de eerste. Moet een bulkexport losse sessies worden, splits de TCX dan voor het omzetten.

Het lezen van de TCX en het schrijven van de GPX gebeuren beide lokaal. Er gaat geen verzoek met het bestand ergens naartoe, wat in het netwerkpaneel te zien is tijdens een conversie.

Een trainingsbestand is gezondheids- en locatiedata in één document: hartslag tegen tijd, positie tegen tijd, voor een sessie die vaak thuis begint. Dat lokaal gebeurt, maakt de vraag overbodig in plaats van hem te beantwoorden.