Wat is een EOT-bestand?

EOT is een binair formaat dat alleen iets betekent voor een programma dat het kent. Het wordt gebruikt voor het web.

De extensie is .eot en de volledige naam Embedded OpenType. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Microsoft bracht het in 1997 uit.

Aan een formaat dat zo lang leesbaar is gebleven kun je iets toevertrouwen dat je over tien jaar terug wilt hebben.

Hem lezen buiten de eigen software van de leverancier leunt op het werk van andere mensen, meestal door te kijken en niet door documentatie. Dat gaat meestal goed en soms niet, en dat is precies de reden om te converteren wat je wilt bewaren.

Wie het gemaakt heeft is verdergegaan, en ondersteuning wordt eerder ingetrokken dan uitgebreid. Wat nog in dit formaat staat, verhuis je beter zolang het gereedschap daarvoor er nog is.

fonttools leest het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

EOT is bedoeld om door te geven, niet om in te werken. Er een bewerken kan en is zelden prettig; de verstandige weg loopt via de bron en een nieuwe export.

De terugkerende klachten: buiten het eigen terrein is de ondersteuning ongelijk.

Niets daarvan is een reden om het formaat te mijden. Het zijn de dingen die je beter kent voordat een ervan je verrast, en dat is een andere en een nuttigere bewering.

Microsoft publiceerde Embedded OpenType in 1997, jaren voordat een andere browser een lettertype van een webpagina kon laden. Internet Explorer kon dat wel, en alleen dit formaat — een gecomprimeerd OpenType-lettertype met een lijst domeinen erin gebakken.

Dat was het verkoopargument: weblettertypen met een technisch antwoord op het licentiebezwaar. Het werkte nooit buiten Internet Explorer, geen andere browser implementeerde het.

Zo’n tien jaar lang produceerde elke webfontgenerator hetzelfde blok: een EOT voor oude Internet Explorer, een WOFF voor al het moderne, een TTF voor oudere Android. Dat blok werd van tutorial naar tutorial gekopieerd.

Het is nu allemaal dood gewicht. WOFF2 alleen dekt elke gebruikte browser; de EOT-regel bedient een browser waarvan Microsoft de ondersteuning in 2022 beëindigde. Verwijderen breekt niets dat niet al kapot was.

Een EOT kan een lijst dragen van sites die het lettertype mogen gebruiken. Internet Explorer controleerde die lijst en weigerde het lettertype op elk ander domein.

Een lettertype teruggehaald van een oude site en verplaatst naar een nieuwe laadt dan simpelweg niet, zonder foutmelding — er is niets te herstellen in het stylesheet, want de beperking zit in het lettertypebestand zelf.

Dit is de echte reden om het formaat nog aan te raken, en het is een reddingsoperatie: een oude site wordt herbouwd, de originele lettertypebestanden zijn kwijt, en wat overleeft op de server is een EOT.

Eronder zit een OpenType-lettertype met compressie en een header eromheen, dus een TTF of OTF extraheren lukt meestal. Controleer of het geëxtraheerde lettertype een subset is — veel EOT’s bevatten alleen de tekens die de oude site gebruikte.

WOFF2, alleen, zonder terugvalopties. Elke huidige browser leest het, het is het kleinste van de opties, en iets te oud om het te begrijpen valt terug op een systeemlettertype.

Is er ergens een echte eis om Internet Explorer 8 te ondersteunen, in een afgesloten intern systeem, dan is het eerlijke antwoord nog steeds een systeemlettertype voor die browser.

Embedded OpenType probeerde lettertypelicenties in het bestand op te lossen. Die aanpak verloor het, en de industrie loste het op in het contract: een desktoplicentie dekt installatie op machines, en een weblicentie dekt het serveren vanaf een site.

Dat betekent dat de regel die voor een modern weblettertype geldt, ook gold voor de EOT en geldt voor wat je eruit haalt. De technische beperking is weg; de licentie niet.

Embedded OpenType was een Microsoft-formaat en Internet Explorer was de enige browser die het ooit las. Van 1997 tot Internet Explorer 9 was het de enige manier om een lettertype op maat te gebruiken in die browser.

Internet Explorer 9 voegde in 2011 WOFF-ondersteuning toe, en daar eindigde de reden om EOT te produceren. Microsoft beëindigde de ondersteuning voor Internet Explorer zelf in 2022.