Wat is een FIT-bestand?

FIT is een binair formaat dat alleen iets betekent voor een programma dat het kent. Het wordt gebruikt voor sportregistratie.

De extensie is .fit en de volledige naam Flexible and Interoperable Data Transfer. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Garmin bracht het in 2008 uit. De specificatie is Flexible and Interoperable Data Transfer.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Hij staat op papier en is uitvoerbaar, maar hoe de volgende versie eruitziet bepaalt de leverancier. In de praktijk is dat genoeg om het bestand te blijven openen; het is niet genoeg om erop te rekenen.

FIT bewaart zijn inhoud precies. Opnieuw opslaan verandert niets, dus je kunt het zo vaak openen, bewerken en wegschrijven als je wilt zonder dat er schade opstapelt — en dat is wat er een werkformaat van maakt in plaats van een afleverformaat.

FIT brengt een controlegetal, zodat een beschadigd bestand opvalt in plaats van stilzwijgend verkeerd gelezen te worden mee.

Repareren doet een controlegetal niets. Het vertelt je dat het bestand stuk is — dat is het verschil tussen het nu ontdekken en het horen van degene aan wie je het gestuurd hebt.

Garmin Connect, Strava en GoldenCheetah lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

FIT is bedoeld om door te geven, niet om in te werken. Er een bewerken kan en is zelden prettig; de verstandige weg loopt via de bron en een nieuwe export.

De terugkerende klachten: buiten het eigen terrein is de ondersteuning ongelijk.

Niets daarvan is een reden om het formaat te mijden. Het zijn de dingen die je beter kent voordat een ervan je verrast, en dat is een andere en een nuttigere bewering.

FIT is geen exportformaat. Het is wat het apparaat vastlegt terwijl je beweegt — een compact binair logboek geschreven record voor record, ontworpen door Garmin voor hardware met weinig geheugen en een batterij die een week moet meegaan.

Een FIT-bestand is dus het origineel. Alles wat je verder van een activiteit hebt — de GPX, de TCX, de weergave op een trainingsplatform — is daarvan afgeleid, en afgeleide formaten dragen consequent minder.

Het formaat werkt door zijn eigen structuur onderweg te definiëren. Een definitiebericht zegt "records van dit type bevatten een tijdstempel, hartslag en cadans, in deze groottes"; de databerichten die volgen zijn dan alleen de waarden.

Dat maakt het zo klein — een rit van een uur, eenmaal per seconde opgenomen, is tientallen kilobytes waar de TCX-tegenhanger meerdere megabytes is. Het maakt het ook uitbreidbaar zonder iets te breken: oudere software leest wat ze begrijpt en slaat de rest over.

Loopdynamiek — grondcontacttijd, verticale oscillatie, paslengte. Fietsvermogen in detail: links-rechtsbalans, koppelefficiëntie. Zwemslagtype en -telling per baan. Fysiologische schattingen zoals trainingseffect. Apparaatinformatie, batterijstatus, en elke ronde- en gebeurtenismarkering.

Niets daarvan overleeft een omzetting naar GPX, en slechts een deel naar TCX. Exporteer je een activiteit om te bewaren, dan is FIT exporteren in plaats van GPX het verschil tussen de hele sessie bewaren en alleen de route.

Een teksteditor toont binaire ruis. Er is geen manier om vluchtig naar een FIT-bestand te kijken en de datum of afstand te zien.

Gratis lezers bestaan en zijn goed — Garmin publiceert een SDK, en verschillende webtools openen een bestand en tonen de sessie. Voor een snelle blik is uploaden naar een trainingsplatform meestal sneller dan iets installeren.

Garmin-apparaten schrijven ze, net als Wahoo, Zwift, Suunto, Coros en de meeste moderne fietscomputers — het is de facto de standaard voor de hele categorie geworden. Via USB verbonden staan ze in een Activities-map.

Strava, TrainingPeaks, Garmin Connect en de rest accepteren allemaal FIT-uploads en geven er de voorkeur aan, precies omdat de extra data er is. Neem bij export FIT als het wordt aangeboden.

FIT naar TCX behoudt het spoor, de tijdstempels, de ronden, hartslag en cadans, en laat de loopdynamiek, gedetailleerde vermogensmetingen en apparaatinformatie vallen. FIT naar GPX behoudt het spoor en de tijdstempels en laat bijna al het andere vallen.

Niets zet nuttig in de andere richting om. Een GPX omgezet naar FIT is een spoor dat een trainingsformaat draagt: één ronde, geen hartslag, geen cadans, want de data was nooit in de bron.

Het gebeurt: een horloge dat halverwege de rit zonder batterij viel, een bestand dat het platform weigert. Omdat het formaat een reeks zelfbeschrijvende berichten is, is een afgekapt bestand vaak nog leesbaar tot waar het stopte.

Weet vóór het bewerken: het bestand slaat zowel de gedetailleerde records als de sessiesamenvatting op, en niets herberekent het één uit het ander. Knip tien minuten records af en laat de samenvatting 42 kilometer claimen, en elk platform gelooft de samenvatting.