ml naar qt omrekenen

Een milliliter is precies een kubieke centimeter, en daarom bestaan in de geneeskunde en in het laboratorium beide aanduidingen naast elkaar en betekenen ze hetzelfde.

Een quart is een kwart gallon, vandaar de naam. Net als de pint en de gallon sleept hij het verschil tussen de Amerikaanse en de imperiale maat met zich mee.

De factor is 0,001057, en die draagt vrijwel niemand met zich mee. Afgerond op 0,00106 zit hij er 0,31 % naast — bij kleine getallen onzichtbaar, en rond 1.000 ml een hele eenheid.

Dat is het getal dat je vóór het afronden wilt weten: niet de fout zelf, maar vanaf waar hij ophoudt verwaarloosbaar te zijn. Daaronder is de korte factor de verstandige; daarboven gebruik je het veld hierboven, dat pas afrondt op het moment van afdrukken.

Deze pagina rekent met de Amerikaanse maat: 946,35295 ml. De imperiale, in het Verenigd Koninkrijk en Ierland nog steeds in gebruik, is 1136,5225 ml — 20,1 % meer.

Dat gat is precies het onhandige: te groot om in een recept te negeren en te klein om aan de uitkomst te zien. Wat hier binnenkomt is bijna altijd de Amerikaanse maat, en daarom staat die bovenaan; komt jouw cijfer uit een Britse bron, dan is de tweede de goede.

Amerikaanse consumentenverpakking draagt een netto-inhoud in zowel gangbare als metrische eenheden, en maar één van de twee is ooit een ontworpen getal. Een blik met 1 qt (946 ml) is als quart gemaakt. Een fles met 1 L (33,8 fl oz) is als liter gemaakt. Zien welke kant rond is, is sneller dan elke omrekening.

Het vertelt je ook welk cijfer te vertrouwen wanneer de twee net iets verschillen. Afronding gebeurt aan de vertaalde kant, dus een verpakking die 950 ml naast 1 quart toont, heeft het metrische cijfer 3,6 ml naar boven afgerond. Voor een voorraadartikel is dat ruis; voor iets afgemeten uit het vat is het ontworpen cijfer leidend.

Verf wordt in de VS in quarts en gallons verkocht en in Europa in liters, dus de blikken zijn 946 ml en 3,785 liter tegenover 1, 2,5 en 5 liter. Een literblik bevat 5,7% meer dan een quartblik en zou, op dezelfde verf en dezelfde muur, 5,7% meer oppervlak moeten dekken. Zover is het rekenwerk.

De gepubliceerde dekkingscijfers volgen dat niet. Amerikaanse fabrikanten noemen vaak 350 tot 400 vierkante voet per gallon, wat 8,6 tot 9,8 vierkante meter per liter is; Europese noemen vaak 10 tot 14. Het gat is een verschil in optimisme van de claim, geen verschil in eenheden.

Een liter is sinds 1964 precies één kubieke decimeter — een kubus van 10 cm zijde — wat een milliliter precies één kubieke centimeter maakt. Dat is een definitie in plaats van een benadering, wat verklaart waarom geneeskunde ml schrijft, motorinhoud in cc geschreven wordt, en een spuit gemarkeerd in cc en eentje in ml hetzelfde instrument zijn.

De definitie is pas sinds 1964 zo strak. Van 1901 af was de liter het volume van één kilogram zuiver water op zijn dichtst, wat 1,000028 kubieke decimeter bleek — een meting vóór 1964 in liters draagt dus 28 delen per miljoen extra volume.

Het hele verschil tussen liter en quart is 53,65 ml — ongeveer drieënhalve eetlepel. Te klein om in een vat te zien en te groot om in een telling te negeren. Tien literflessen bevatten een halve liter meer dan tien quartflessen; een doos van twaalf bevat 644 ml meer.

Dat is waarom bulkinkoop en voorraadadministratie de plek zijn waar de twee door elkaar raken, niet keukens of werkplaatsen. Een specificatie die om twintig quarts vraagt en beantwoord wordt met twintig liter, is 1,07 liter te veel, en de papieren tonen twintig van elk.

Reagens- en oplosmiddelflessen komen in metrische toeleveringsketens in maten van 250 ml, 500 ml, 1 liter en 2,5 liter, en in Amerikaanse in pints, quarts, halve gallons en gallons. De paren liggen dicht bij elkaar: 500 ml tegen een pint van 473, een liter tegen een quart van 946.

Wordt de inhoud aangemaakt tot een concentratie, dan is de vatgrootte irrelevant en beslist het volumetrisch glaswerk het antwoord. Wordt de inhoud in zijn geheel gebruikt — een fles reiniger in een tank, een blik hars in een mix — dan gaat het verschil van 5 tot 6% rechtstreeks in de verhouding.

De Amerikaanse liquid quart van 946,35 ml is degene die deze pagina omrekent en die elk Amerikaans product bedoelt. De imperiale quart van 1.136,52 ml is 20% groter en duikt op in oud Brits en Canadees materiaal. De Amerikaanse dry quart van 1.101,22 ml hoort bij een aparte ladder voor groente en fruit.

Niets op een label onderscheidt ze, dus doet herkomst het werk. Amerikaans, giet baar, recent: liquid quart. Brits of Canadees en oud: imperial. Verkocht per mandje of bushel: dry. Een cijfer dat 16% of 20% afwijkt van wat een document beloofde, is bijna altijd deze verwarring.

Amerikaanse voedselopslag wordt bij gangbare naam verkocht in plaats van bij inhoud: quart-size en gallon-size zakjes, quart- en pintbakjes, halve-gallon-potten. De starre exemplaren zijn echte maten — een quart-bakje bevat 946 ml tot de rand.

Metrische equivalenten clusteren rond 500 ml, 750 ml en 1 liter, dus een metrisch vat dat een quart-vat vervangt, is óf 446 ml te kort óf 54 ml te veel. Voor het invriezen van porties is dat het verschil tussen een batch die netjes in hele bakjes verdeelt en eentje met een onhandige rest.

Deel door duizend en tel er ongeveer zes procent bij op. 500 ml is 0,5 plus 0,03, dus 0,53 quart tegen 0,528. 2.500 ml is 2,5 plus 0,15, dus 2,65 tegen 2,642. De zes procent is het gat tussen liter en quart, en loopt altijd dezelfde kant op.

Twee ankers beslechten de meeste schapvergelijkingen zonder rekenwerk: 946 ml is een quart, en een liter is een quart plus een scheutje. Alles gelabeld 900 of 950 ml wordt als quart verkocht; alles gelabeld 1.000 niet.