GLTF naar PLY omzetten

Deze pagina is voor iemand die een mesh analyseert in plaats van weergeeft: meten in CloudCompare, decimeren of repareren in MeshLab, inladen in Open3D of trimesh vanuit een Python-script.

PLY is wat die tooling doorgaans als eerste inleest, terwijl glTF vaker het formaat is dat pas aan het eind van een render-pijplijn ter sprake komt — deze omzetting overbrugt dat verschil.

Deze omzetting voegt alle meshes in het glTF-bestand samen tot één enkel element in de PLY. De structuur van losse onderdelen — echt aanwezig in het bronbestand — gaat daarbij verloren.

Voor een OBJ-bestemming blijft die structuur wél behouden; wie meerdere aparte objecten uit hetzelfde model nodig heeft, kan die omzetting overwegen in plaats van deze.

PLY staat bekend om zijn vermogen om per-vertexkleur te dragen, maar de header die deze omzetting schrijft bevat alleen x-, y-, z-coördinaten en een lijst van driehoeksindices — geen kleurvelden.

Een glTF-model met vertexkleuren of materiaaldata komt er dus als pure, kleurloze geometrie uit. Voor meshanalyse is dat meestal precies wat nodig is; voor visuele weergave is het een reëel gemis.

De PLY die hier wordt geschreven staat altijd in het ASCII-formaat, ongeacht welke binaire variant een specifieke tool eventueel verwacht. Dat maakt het bestand groter dan een binaire PLY van hetzelfde model zou zijn, maar wel leesbaar als platte tekst.

Voor grote meshes met veel vertices loopt dat verschil op in bestandsgrootte — reken daarmee bij het verwerken van uitgebreide modellen.

Materialen, texturen, UV-coördinaten, normalen, animaties en de scenegraaf zelf worden niet overgenomen — wat overblijft is uitsluitend de driehoeksgeometrie. Node-transformaties worden wel verwerkt: ze zijn ingebakken in de uiteindelijke vertexposities.

Dat betekent dat het model in de juiste vorm en positie staat, ook al is de rest van de scene-informatie verdwenen.

De omzetting draait volledig in de browser; het glTF-bestand wordt niet naar een server gestuurd. De limiet op het gratis plan is 100 MB per bestand.

Verwijst het glTF-bestand naar een externe `.bin`-bestand, dan wordt dat expliciet geweigerd met een duidelijke melding — gebruik in dat geval de gebundelde GLB-variant van hetzelfde model.

Deze omzetting leest alleen driehoeksprimitieven uit het glTF-bestand; strips, fans, lijnen en punten worden overgeslagen. Voor de meeste geëxporteerde meshes uit gangbare 3D-software is dat geen beperking, omdat die standaard al in driehoeken exporteren.

Een model dat bewust met lijn- of puntprimitieven is opgebouwd, komt hier onvolledig uit — controleer dat vooraf als het model iets ongebruikelijks bevat.

Tot honderd glTF-bestanden tegelijk kunnen in één sessie worden omgezet, elk met een eigen voortgangsindicator, en het resultaat komt terug als losse bestanden of als ZIP.

Dat is bruikbaar voor een reeks scans die na elkaar door dezelfde meetsoftware moeten.