3MF naar PLY omzetten

Een 3MF-bestand wordt hier niet gesneden maar gemeten: klopt een wand echt met de 1,6 mm uit de tekening, hoeveel materiaal kost dit onderdeel, komt het bestand van de leverancier overeen met de geometrie die is goedgekeurd.

MeshLab, CloudCompare en trimesh nemen PLY zonder verdere uitleg aan, en een slicer doet dat werk niet. De omzetting is dus een tussenstap in een meting, geen levering, en de vraag die telt is of de getallen kloppen.

PLY zelf kent geen eenheid, net zomin als STL, OBJ of glTF: een scan van het ene apparaat staat in millimeter, van het andere in meter, en niemand kan dat aan het bestand zien. Een 3MF is de uitzondering, omdat het formaat verplicht een eenheid opgeeft — micron tot en met meter.

De omzetter herleidt die opgave naar millimeter, met een factor 25,4 voor inch en 1000 voor meter. Het volume dat MeshLab teruggeeft is dus in kubieke millimeter, zonder dat je die factor zelf hoeft na te zoeken.

Een 3MF bevat al een geïndexeerde puntenlijst, dus er wordt niets samengevoegd of hernummerd. Het aantal punten in de PLY-header is precies het aantal dat het bronbestand had.

Dat is wat een voor-en-na-vergelijking bruikbaar maakt: een afwijking is een echte afwijking, geen bijwerking van de omzetting. Dubbele punten die de ontwerpsoftware liet staan, blijven ook staan — vermeld het expliciet in je eigen tool als je die eruit wilt.

Een 3MF scheidt wat een object is van waar het staat: de bouwsectie plaatst elk object met een eigen transformatie op de plaat. PLY kent geen plaatsing, dus die transformatie wordt in de punten verwerkt.

Het gevolg: de coördinaten in de PLY beschrijven de plaat, niet het onderdeel zelf. Een deel dat linksachter op een bed van 256 mm ligt, staat dus ver van de oorsprong. Verplaats het model eerst naar zijn eigen zwaartepunt voordat je het tegen een scan uitlijnt.

PLY heeft precies één puntenlijst en één vlakkenlijst. Een 3MF met drie benoemde objecten, of één object vijf keer geplaatst, levert dus één samengevoegd oppervlak op.

De geometrie blijft intact, de namen en objectgrenzen niet. Wil je het volume per onderdeel weten, verwijder dan eerst de andere objecten in een slicer, of splits achteraf op samenhangende componenten in MeshLab.

Een 3MF-object kan zelf weer verwijzen naar andere objecten met eigen transformaties. De omzetter volgt die keten en vermenigvuldigt elke transformatie door, zodat een onderdeel twee niveaus diep toch op zijn juiste plek terechtkomt.

Een bestand zonder één driehoek levert een duidelijke foutmelding op in plaats van een lege PLY, en een keten die naar zichzelf verwijst wordt afgekapt in plaats van eindeloos gevolgd.

De header zegt altijd format ascii 1.0 — er is geen binaire variant. Elke coördinaat wordt als decimale tekst geschreven, elk vlak als een regel die met een 3 begint.

Een gepakte float is vier bytes, de tekstvorm ervan tien tot vijftien tekens. Een 3MF van een paar megabyte kan daardoor uitgroeien tot een PLY die een veelvoud groter is. Wil je een compacter bestand, sla het dan opnieuw op als binaire PLY in MeshLab of trimesh.

Kleurgroepen, materialen, objectnamen, printinstellingen, supportstructuren, de plaatindeling en alle slicer-metadata worden niet gelezen. De PLY kent alleen x, y en z, zonder kleur, normalen of textuurcoördinaten.

Voor een meting maakt dat meestal niets uit, met één uitzondering: bij een onderdeel uit meerdere materialen is de grens tussen de materialen na de omzetting nergens meer terug te vinden.

Het uitpakken van het 3MF-archief en het verwerken van de modeldata gebeurt in deze browsertab, met JavaScript dat op jouw machine draait. Er wordt niets geüpload en er is geen server die het bestand ontvangt.

Printbestanden zijn vaak het intellectueel eigendom van een ander — een klantonderdeel, een leveranciersgeometrie. Een omzetting die het bestand nooit verstuurt, is de enige variant van deze workflow die geen overleg vooraf vereist.