m naar yd omrekenen

Sinds 1983 is de meter gedefinieerd als de afstand die het licht in 1/299.792.458 seconde aflegt. Hij is geen voorwerp meer: de platina staaf in de kluis bij Parijs is met pensioen.

Een yard is drie voet, precies 0,9144 meter. Buiten het American football en de stoffenhandel komt vrijwel niemand hem tegen.

De factor is 1,093613, en die draagt vrijwel niemand met zich mee. Afgerond op 1,09 zit hij er 0,33 % naast — bij kleine getallen onzichtbaar, en rond 1.000 m een hele eenheid.

Dat is het getal dat je vóór het afronden wilt weten: niet de fout zelf, maar vanaf waar hij ophoudt verwaarloosbaar te zijn. Daaronder is de korte factor de verstandige; daarboven gebruik je het veld hierboven, dat pas afrondt op het moment van afdrukken.

De yard ligt sinds het internationale yard-en-pound-akkoord van 1959 metrisch vast, en in de eenheden van deze pagina komt dat uit op 0,9144 m per yard. Die definitie is exact bij afspraak — ze is niet gemeten, en ze valt ook niet te verfijnen door beter te meten. Het decimale getal hierboven is wél het hele verhaal; aan het eind is er niets weggerond.

Vóór dat akkoord verschilden de Amerikaanse en de Britse versie licht van elkaar, en oude landmeetkundige cijfers dragen de oudere definitie nog steeds mee. Buiten de landmeetkunde ligt het verschil ver onder de nauwkeurigheid waarmee wie dan ook werkt.

Het gat is 8,56 cm, klein genoeg om op één lengte onzichtbaar te zijn en groot genoeg om zich op te stapelen tot een echte afstand. Over honderd eenheden is het 8,56 m; over een golfhole van 400 is het 34 m; over een hele marathon is het bijna vier kilometer. Dit paar verwart mensen precies omdat de twee eenheden dicht bij elkaar liggen.

Let op de richting van het percentage. Een meter is 9,36 procent langer dan een yard, maar een yard is maar 8,56 procent korter dan een meter, want de twee cijfers zijn tegen verschillende basiswaarden genomen. Tien procent optellen om meters naar yards om te rekenen en er dan tien procent van af trekken om terug te gaan, brengt je niet terug waar je begon.

Een Amerikaans-voetbalveld is precies 100 yards tussen de doellijnen, 91,44 m, met twee end zones van 10 yard elk die het totaal op 109,73 m brengen. Elke eenheid van het spel is een yard: tien voor een first down, vijftien voor een overtreding. Geen andere sport telt zo intensief in de eenheid.

Cricket is de andere overlever en gebruikt de yard op precies één plek. De pitch is 22 yard, 20,1168 m, wat een chain is — de landmeetkundige eenheid van 66 voet die ook de lengte van een furlong en de omvang van een Engelse acre bepaalde. Het getal is geërfd van landmeting in plaats van voor het spel gekozen.

Baankaarten in de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn in yards; kaarten in continentaal Europa, en vaak in Australië, zijn in meters. Een hole van 400 m is 437 yard en een hole van 350 m is 383 — een volle club langer dan het metercijfer een speler laat denken die het als yardage leest.

Afstandsmeters en gps-apparaten zijn waar dit echt bijt, want de meeste tonen beide eenheden en de instelling wordt makkelijk verkeerd gelaten. Een apparaat dat 150 tot de vlag toont in meters is 164 yard, en het verschil tussen een club voor 150 yard en een club voor 164 yard is niet subtiel.

Amerikaans studenten- en middelbareschoolzwemmen wordt in baden van 25 yard gehouden, wat 22,86 m is. Een race van 100 yard is dus 91,44 m — acht en een halve meter korter dan zijn metrieke naamgenoot, en de extra keerpunten in een korter bad maken de tijden nog sneller.

Dat is waarom zwemmen drie aparte reeksen records aanhoudt in plaats van één set met omrekeningen. Bonden publiceren wel factoren voor het inschatten van tijden tussen baantypes, en die zijn empirisch in plaats van geometrisch afgeleid, want de keerpunten zijn niet evenredig met de afstand.

Atletiekbanen in Groot-Brittannië en de VS waren gebouwd op een kwart mile — 440 yard, ofwel 402,336 m. Toen de sport standaardiseerde op 400 m werden de banen herbouwd of geheremarkeerd, en de wedstrijden veranderden van lengte in plaats van naam: een 440 was 2,34 m langer dan de 400 die hem verving.

Dat verschil is klein en werd niet als klein behandeld, want sprintrecords leven in honderdsten. In plaats van imperiale marks naar metrisch om te rekenen, trokken de bonden ze in en begonnen ze de metrische lijsten opnieuw. De mile is de enige imperiale afstand die bewaard bleef, nog steeds gelopen als 1.609,344 m.

Meters naar yards is tien procent erbij, dan een beetje eraf. 200 m geeft 220 min ongeveer 1,3, dus 218,7 yard tegen een echte 218,72. De correctie is 0,58 procent — een tiende is iets te gul — en voor alles onder een paar honderd meter zit het niet-gecorrigeerde cijfer binnen een yard.

Andersom, trek een tiende af en tel er een klein beetje bij op: 300 yard geeft 270 plus 4,3, dus 274,3 m tegen 274,32. Beide schattingen zijn ruim goed genoeg voor een afstand die uitgestapt of met een club geraakt wordt, en geen van beide is goed genoeg voor een wedstrijdafstand.

De omzetting is exact en de invoer meestal niet. Een baankaart met 400 m is hoogstens tot op de meter afgerond en vaak tot op vijf, dus 437,45 yard claimt een honderdste yard van een cijfer met een paar meter speling. Rond het antwoord terug naar de precisie die de bron had: 437 yard, geen decimaal.

Waar het metrische cijfer een vertaling is van een imperiaal, heeft de afronding al eenmaal plaatsgevonden. Een veld beschreven als 91 m is een veld van 100 yard naar beneden afgerond met 44 cm. Dat terugrekenen geeft 99,52 yard, en de ontbrekende breuk is andermans afronding, geen fout in dit rekenwerk.

Voetbal doet iets ongewoons met deze omzetting: de spelregels specificeren een veld van 90 tot 120 m lang en 45 tot 90 m breed, en geven de imperiale equivalenten als 100 tot 130 yard en 50 tot 100. Die paren zijn geen omzettingen van elkaar — 90 m is 98,4 yard, geen 100, en 120 m is 131,2, geen 130.

Het gat is bewust en de moeite waard om op te merken telkens wanneer een bond beide publiceert. De imperiale grens exact omrekenen zou 98,43 yard opleveren, geen getal dat iemand met een meetlint en een cornervlag kan uitzetten, dus de imperiale versie is naar binnen afgerond om binnen de metrische te blijven.