ml naar pt omrekenen

Een milliliter is precies een kubieke centimeter, en daarom bestaan in de geneeskunde en in het laboratorium beide aanduidingen naast elkaar en betekenen ze hetzelfde.

Een Amerikaanse pint is 473 ml; een imperiale 568 ml, een vijfde meer. Voor wie een recept volgt of een bier bestelt is dat het verschil met de meeste gevolgen tussen de twee stelsels.

De factor is 0,002113, en die draagt vrijwel niemand met zich mee. Afgerond op 0,0021 zit hij er 0,63 % naast — bij kleine getallen onzichtbaar, en rond 1.000 ml een hele eenheid.

Dat is het getal dat je vóór het afronden wilt weten: niet de fout zelf, maar vanaf waar hij ophoudt verwaarloosbaar te zijn. Daaronder is de korte factor de verstandige; daarboven gebruik je het veld hierboven, dat pas afrondt op het moment van afdrukken.

Deze pagina rekent met de Amerikaanse maat: 473,17647 ml. De imperiale, in het Verenigd Koninkrijk en Ierland nog steeds in gebruik, is 568,26125 ml — 20,1 % meer.

Dat gat is precies het onhandige: te groot om in een recept te negeren en te klein om aan de uitkomst te zien. Wat hier binnenkomt is bijna altijd de Amerikaanse maat, en daarom staat die bovenaan; komt jouw cijfer uit een Britse bron, dan is de tweede de goede.

De vergelijking die de meeste mensen eigenlijk maken is 500 ml tegen een pint, en het antwoord is dat een halve liter 1,057 Amerikaanse pint is. Het metrische formaat is ongeveer 27 ml groter.

Tegen een Britse pint is diezelfde 500 ml 0,880, 68 ml tekort, en dat gat is duidelijk. Drie formaten liggen binnen twintig procent van elkaar en twee ervan delen een naam.

Een pint bier in de Verenigde Staten is 16 Amerikaanse fluid ounces, 473 ml. Een pint in een Britse of Ierse pub is een imperial pint, 20 imperial fluid ounces, 568 ml — en in het VK moet tapbier wettelijk in pints, halven of derden verkocht worden.

Voor een metrische drinker betekent dat hetzelfde woord 95 ml meer koopt in Dublin dan in Denver. Een recept dat om een pint stout vraagt betekent 568 ml als het uit Cork komt en 473 ml als het uit Colorado komt.

Blikjesformaten zijn een directe aflezing van welk systeem ze ontwierp. 355 ml is een Amerikaans blikje van 12 fl oz, 473 ml is een Amerikaans pintblikje, en 568 ml is een imperial pint in blik.

Niets aan het blikje vertelt je welke het is behalve het getal. Een blikje van 473 ml en een van 500 ml staan even hoog op een schap en verschillen minder dan een centimeter vloeistof.

Waar de omzetting echt iets kost is bij de opbrengst. Een metrisch recept dat drie liter soep oplevert is 6,34 Amerikaanse pint, wat geen zes porties van een pint is en geen zeven.

Hetzelfde geldt voor portioneren. Een liter deelt in 2,11 Amerikaanse pint, twee liter in 4,23 — nooit een geheel getal, want 473,176473 deelt geen nette factor met duizend.

De Amerikaanse pint is niet op zichzelf gedefinieerd. De definitie zit bij de gallon — 231 kubieke inch, geërfd van een Engelse wijngallon — en alles eronder is dat getal gedeeld: vier quarts, acht pints.

Met de inch vastgezet op precies 25,4 mm komt 231 kubieke inch uit op precies 3,785411784 liter, en een achtste daarvan is de pint. De cijfers stoppen dus in plaats van te herhalen, want ze zijn vastgesteld, niet gemeten.

Deel de milliliters door 500 en tel er zes procent bij op. 750 ml geeft 1,5, plus een beetje, en het exacte antwoord is 1,585. 2.000 ml geeft 4, plus een kwart, tegen 4,227.

Voor een Britse pint werkt dezelfde truc andersom: deel door 500 en trek er twaalf procent van af, dus 750 ml is ongeveer 1,32 imperial pint tegen 1,320 precies.