oz naar st omrekenen

Een ounce is een zestiende pound. Het is niet de vloeibare ounce, die een volume meet: dat een vloeibare ounce water ongeveer een ounce weegt verklaart de verwarring, maar rechtvaardigt hem niet.

Een stone is veertien pound. Het lichaamsgewicht wordt zo uitgedrukt in het Verenigd Koninkrijk en in Ierland en vrijwel nergens anders, dus elk Brits gewicht moet eerst vertaald worden voordat het iets zegt.

Deze kant op is het een deling, en wel door een heel getal: er gaan er 224 in één stone, zonder rest. Het enige lastige is dat de uitkomsten in breuken vallen — een derde, een twaalfde — in plaats van de ronde getallen die de andere richting geeft.

Er gaat toch niets verloren, want de deling is exact. Wil je uitkomst als decimaal niet stil blijven staan — 0,0833… en familie —, dan is dat de breuk die doorschemert, geen fout die binnensluipt.

De ounce ligt sinds het internationale yard-en-pound-akkoord van 1959 metrisch vast, en in de eenheden van deze pagina komt dat uit op 0,00446428571 st per ounce. Die definitie is exact bij afspraak — ze is niet gemeten, en ze valt ook niet te verfijnen door beter te meten. Het decimale getal hierboven is alleen niet het hele verhaal: deze pagina stopt bij negen significante cijfers en de verhouding loopt daarachter door.

Vóór dat akkoord verschilden de Amerikaanse en de Britse versie licht van elkaar, en oude landmeetkundige cijfers dragen de oudere definitie nog steeds mee. Buiten de landmeetkunde ligt het verschil ver onder de nauwkeurigheid waarmee wie dan ook werkt.

Het getal 224 is geen eigen definitie; het valt uit twee andere. Zestien ounces maken een pond, veertien pond maken een stone, en het product is de ounces in een stone. Beide onderliggende cijfers zijn hele getallen vastgelegd bij wet in plaats van meting, dus is de keten exact en is de onhandigheid van 224 geërfd in plaats van geïntroduceerd.

Het is ook waarom de twee eenheden aan de uiteinden van deze pagina zo slecht samengaan. Zestien en veertien hebben als delers bijna niets gemeen, dus deelt een ounce-cijfer alleen bij veelvouden van 224 netjes in stone en levert het overal elders een onhandige decimaal op. Het pond zit ertussen en deelt netjes in beide, wat het argument is om het als verplichte tussenstop te behandelen in plaats van een optionele.

Een aflezing van 3.180 oz is geen gewicht dat iemand zich kan voorstellen. Deel door zestien en het is 198 lb 12 oz, wat een gewicht is; deel de ponden door veertien en het is veertien stone twee, en verandering. De tussenstap is geen omweg — het is het enige punt in de keten waar het getal in een vorm staat die iemand leest.

Die volgorde beschermt ook de ounces. Van ounces rechtstreeks naar stone gaan stopt alles in één decimaal, en het laatste deel van die decimaal zijn de ounces, op een resolutie van een deel op 224. Ze apart houden betekent dat de ounces als ounces overleven, wat ertoe doet als de aflezing van een weegschaal kwam die ze om een reden mat.

Een ounce is een eenheid voor kleine hoeveelheden: een brief, een portie, een pakketje, de wekelijkse groei van een pasgeborene. Een stone is 6,35 kg. De overlap tussen dingen zinvol gewogen in de een en dingen zinvol gewogen in de ander is dun, en een omgezet antwoord onder een halve stone is meestal een signaal dat de bestemmingseenheid verkeerd is eerder dan dat het gewicht ongewoon is.

Het duidelijkste voorbeeld is precies het geval waarmee mensen deze omzetting bereiken. Een Brits geboortegewicht wordt in pond en ounces vastgelegd — gemiddeld ruwweg 7 lb 8 oz, wat 120 oz of 0,536 stone is — en het wordt in de eerste jaren van een kind nooit in stone uitgedrukt. Het omzetten levert een correct getal op dat geen vroedvrouw, ouder of dossier ooit zou gebruiken.

Drie bestemmingen dekken bijna elk echt geval, en maar een daarvan is stone. Gaat het cijfer naar een Britse of Ierse persoon die over het lichaamsgewicht van een volwassene praat, dan is stone en pond juist. Gaat het naar een formulier, een dossier of een app, dan is kilogram juist. Is het een klein gewicht van iets dan ook — een pakket, een dier, een portie — dan is pond en ounces of gram juist, en stone een categoriefout.

Deze pagina doet de rekenkunde beide kanten op, en de rekenkunde is exact. Wat hij niet kan doen, is van een fractionele stone een getal maken dat iemand zegt: er is geen gesproken vorm voor 0,67 stone, geen weegschaal die het toont, en geen context in Groot-Brittannië of Ierland waar het sneller begrepen zou worden dan de ponden waar het vandaan kwam.

Een stone-en-pondgewicht heeft geen ruimte voor ounces. Volwassen gewichten worden in Groot-Brittannië tot op het pond opgegeven en niet fijner, dus verliest een aflezing met ounce-resolutie omgezet naar stone zijn laatste vier bits informatie als kwestie van conventie eerder dan van rekenkunde. Dat is prima voor een persoon en niet prima voor iets dat gevolgd wordt.

Waren de ounces het punt — een weegschaal die op de ounce leest omdat kleine veranderingen gevolgd worden — dan werkt de omzetting tegen de meting in. Bewaar de ounces, of zet om naar gram, waar een ponds resolutie 454 stappen is in plaats van een. Stone is een eenheid om een lichaam te beschrijven, niet om een verandering vast te leggen.

Britse en Ierse paardenraces dragen gewichten in stone en pond op de racekaart: een paard ingedeeld om negen stone zeven te dragen, een jockey die met zadel en uitrusting op dat cijfer weegt. Het is de enige context waar een stone-cijfer gedrukt, gepubliceerd en juridisch bindend is in plaats van in een gesprek gezegd, en het is waarom de eenheid überhaupt een geschreven afkorting heeft.

De betrokken gewichten zijn ook het ene geval waar een ounce-niveau-aflezing daadwerkelijk uitmaakt op een stone-niveau-totaal, want een jockey die weegt, wordt tegen een opgegeven cijfer gecontroleerd. Zelfs daar is de vastgelegde eenheid ponden: de toelage wordt in ponden opgegeven, het overgewicht wordt in ponden verklaard, en de stone is het grove deel van een tweedelig cijfer eerder dan een eenheid waarin iemand meet.

Een huisweegschaal ingesteld op imperial toont twee getallen, en welke twee hangt af van het bereik. Keuken- en pakketweegschalen tonen pond en ounces; badkamerweegschalen in Groot-Brittannië tonen stone en pond en in de Verenigde Staten alleen pond. Een aflezing "9 6" betekent dus 9 lb 6 oz op de ene machine en 9 st 6 lb op de andere, en de twee liggen een factor veertien uit elkaar.

Die dubbelzinnigheid is de meest waarschijnlijke bron van een verkeerd antwoord op deze pagina. Zet niets om voor je vaststelt welk paar eenheden het display toont — het bereik is de verrader, want een weegschaal die boven ongeveer 20 in zijn eerste getal leest, toont stone en een die tot ongeveer 15 in zijn tweede leest, toont pond. Een aflezing van 9 lb 6 oz is 150 oz; dezelfde cijfers gelezen als stone en pond zijn 2.112 oz.

Beide vermenigvuldigers in deze omzetting worden voor elkaar aangezien, en beide fouten leveren plausibele resultaten op. Delen door 14 in plaats van 224 geeft een antwoord zestien keer te groot; delen door 16 in plaats daarvan geeft een veertien keer te groot. Geen van beide oogt absurd op zichzelf, want de bereiken van dingen gewogen in ounces en dingen gewogen in stone overlappen nauwelijks.

De verdediging is opnieuw het pond in het midden. Zet eerst om naar pond en vraag of dat getal een plausibel gewicht is voor het object: een brief is een fractie van een pond, een zak bloem is een paar, een persoon is honderd tot driehonderd. Die vraag is veel makkelijker te beantwoorden dan dezelfde over ounces of stone, en hij vangt elke factorfout die dit paar kan produceren voor de tweede stap gezet wordt.