VCF naar CSV omzetten

Niemand zet contacten om om ze te lezen. Het bestand bestaat omdat iets verplaatst moet worden: een telefoonadresboek naar een CRM, de contacten van een vertrekkende collega naar een gedeeld account, een mailinglijst uit Outlook naar een nieuwsbrieftool.

Dat maakt de verwachtingen van de bestemming het belangrijkste, en bestemmingen hebben een mening. Een CRM-importscherm wil een kolom genaamd zoiets als «Mobiel» en een andere «Werk-e-mail», één op één gekoppeld. Een vCard kent geen van beide begrippen: een lijst telefoon-eigenschappen met typelabels, in elk aantal, in elke volgorde.

Elk contact wordt een rij met name, first name, last name, organisation, title, emails, phones, addresses en note. De drie meervoudskolommen bevatten alles van dat type voor het contact, gescheiden door een puntkomma, met het type ervoor als de kaart er een opgaf: cell: +49 30 1234567; work: +49 30 7654321.

Het alternatief was genummerde kolommen, en dat is in beide richtingen slechter. Kies vijf en het contact met zes nummers verliest er stilzwijgend een. Kies het maximum in het bestand en iedereen anders krijgt een rij met tien lege kolommen. Verzamelen houdt de tabel eerlijk over wat een vCard werkelijk is.

Twee routes, afhankelijk van hoe uniform de export is. Heeft bijna elk contact dezelfde vorm — één mobiel, één werknummer — dan doet Tekst naar kolommen op de puntkomma in Excel of Google Sheets het in één stap.

Varieert de vorm, dan is Power Query het gereedschap: Kolom splitsen op scheidingsteken naar rijen geeft je één rij per nummer, die je dan op het typevoorvoegsel kunt pivoteren naar correct benoemde kolommen. Doe het splitsen in de spreadsheet, vraag niet aan de CRM om een samengestelde cel te interpreteren.

Een vCard-adres is een gestructureerde waarde met zeven onderdelen in vaste volgorde: postbus, aanvullend adres, straat, plaats, regio, postcode en land. De meeste kaarten laten er meerdere leeg, dus wordt een gewoon Nederlands adres met lege postbus en aanvulling geschreven.

Die lege onderdelen vallen weg en de rest wordt met komma’s samengevoegd, wat een leesbaar «Hoofdstraat 3, Amsterdam, 1012 AB, Nederland» oplevert en de structuur vernietigt. Niets in de cel zegt dat 1012 AB de postcode was in plaats van een huisnummer.

Een vCard draagt de naam tweemaal: eenmaal als opgemaakte tekst voor weergave, wat de name-kolom wordt, en eenmaal als gestructureerde waarde in de volgorde familie, voornaam, tussenvoegsel, titel, achtervoegsel. Die gestructureerde waarde vult last name en first name, in die volgorde.

Beide worden bewaard omdat ze vaker verschillen dan je zou verwachten. Kaarten gemaakt door een visitekaartje te scannen hebben vaak een opgemaakte naam en een leeg gestructureerd veld. Sorteren op last name is juist als het gevuld is; terugvallen op name als dat niet zo is, is de veiligste regel.

Een moderne vCard kan een foto, een verjaardag, meerdere websites, chatnamen, een geografische positie, een tijdzone, categorieën en talloze leveranciersspecifieke uitbreidingen bevatten. Geen daarvan verschijnt in de uitvoer.

De foto is het vermelden waard, want dat is meestal het grootste deel van het bestand — een base64-gecodeerde afbeelding op elke kaart is waarom een export van vijfhonderd contacten meerdere megabytes is in plaats van honderd kilobyte. Niets in een tabel zou dat kunnen bevatten.

Zowel dit formaat als zijn kalenderbroertje wikkelt lange waarden af bij vijfenzeventig octetten en markeert de voortzetting met een voorloopspatie of tab. Die worden vóór het ontleden weer samengevoegd, wat voorkomt dat lange notities stilzwijgend afgekapt worden.

Wat niet verwerkt wordt, is quoted-printable, de codering die vCard 2.1 gebruikte voor alles buiten platte ASCII. Exports van oudere telefoons schrijven «Müller» als «M=C3=BCller». Zulke waarden komen ongewijzigd door. Exporteer opnieuw als vCard 3.0 of 4.0 als de bron dat toelaat.

Het label voor een telefoonnummer of e-mailadres is de eigen typeparameter van de kaart, in kleine letters. Draagt een eigenschap meerdere typen — een nummer gemarkeerd als zowel work als voice — dan wordt alleen de eerste gebruikt.

Dat is meestal de informatieve helft, want voice onderscheidt een telefoon van een fax. Het betekent wel dat de labels zo consistent zijn als de bron: de ene export schrijft cell, de andere mobile, een derde iphone. Normaliseren met een zoek-en-vervang op de hele kolom is de moeite waard.

Een contactexport van een telefoon gesynchroniseerd met twee accounts bevat routinematig dezelfde persoon tweemaal, en de CSV geeft dat getrouw weer. Er is geen identificatiecodekolom om op te ontdubbelen.

Doe het in de spreadsheet voor de import in plaats van erna: de meeste CRM’s hebben eigen mergegereedschap, allemaal trager dan een kolom sorteren en rijen verwijderen. Sorteren op de e-mailkolom en scannen op herhalingen kost een paar minuten bij een paar honderd contacten.

De omzetting is gewone JavaScript in dit browsertabblad. Geen engine wordt gedownload, niets wordt geüpload, geen account, geen daglimiet.

Voor dit bestandstype is dat geen luxe. Een adresboek is andermans persoonsgegevens — namen, privénummers, thuisadressen — bij jou in bezit en van hen. Deze richting is bovendien bewust eenrichtingsverkeer: een CSV terugzetten naar vCards zou raden vereisen welke kolom mobiel is en welke thuis.