Wat is een FLV-bestand?

FLV is een container: een omhulsel voor stromen die door iets anders zijn gecodeerd. Het wordt gebruikt voor streamen.

De extensie is .flv en de volledige naam Flash Video. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Adobe bracht het in 2002 uit.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Hij staat op papier en is uitvoerbaar, maar hoe de volgende versie eruitziet bepaalt de leverancier. In de praktijk is dat genoeg om het bestand te blijven openen; het is niet genoeg om erop te rekenen.

Wie het gemaakt heeft is verdergegaan, en ondersteuning wordt eerder ingetrokken dan uitgebreid. Wat nog in dit formaat staat, verhuis je beter zolang het gereedschap daarvoor er nog is.

Meestal bevat het H.264 en Sorenson Spark. Dit onderscheid zit achter de meeste «waarom speelt dit niet af»-vragen: twee bestanden met dezelfde extensie kunnen totaal verschillende coderingen bevatten, en een speler die de ene weigert kan prima uit de voeten met de andere.

Het verklaart ook waarom van container wisselen vaak snel en verliesvrij is terwijl van codec wisselen geen van beide is. Dezelfde stroom in een andere doos leggen schrijft de doos opnieuw; hercoderen schrijft het beeld opnieuw.

FLV kan een opbouw waarmee het kan beginnen af te spelen voordat het volledig is aangekomen bevatten.

Dat telt vooral bij het converteren: wat het doel niet kan bevatten valt weg, meestal zonder waarschuwing.

VLC en FFmpeg lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

FLV is bedoeld om door te geven, niet om in te werken. Er een bewerken kan en is zelden prettig; de verstandige weg loopt via de bron en een nieuwe export.

De terugkerende klachten: buiten het eigen terrein is de ondersteuning ongelijk.

Niets daarvan is een reden om het formaat te mijden. Het zijn de dingen die je beter kent voordat een ervan je verrast, en dat is een andere en een nuttigere bewering.

Adobe kondigde in 2017 aan dat Flash het einde van zijn levensduur zou bereiken, en op 31 december 2020 gebeurde dat. Browsers verwijderden de plug-in, en de runtime die FLV-bestanden afspeelde hield simpelweg op te bestaan.

Dat maakt FLV ongewoon. AVI en MPEG-2 zijn oude formaten met afnemende ondersteuning; FLV is een formaat waarvan het afspelen op een gepubliceerde datum door de eigenaar werd beëindigd. Wie er eentje heeft, heeft een bestand gestrand door een besluit, niet door verwaarlozing.

Vóór 2005 was er geen betrouwbare manier om video op een webpagina te zetten die in elke browser werkte. Elke browser had zijn eigen plug-in, en geen was universeel. Flash stond al bijna overal geïnstalleerd voor animatie.

YouTube lanceerde op FLV. Zo ook Vimeo, en het grootste deel van een decennium was vrijwel alle webvideo Flash-video. Het formaat was technisch niet opmerkelijk; het was degene die daadwerkelijk een publiek kon bereiken.

Vroege bestanden bevatten Sorenson Spark, een variant van H.263, en dat is te zien — zacht, blokkerig bij beweging. Latere bevatten VP6, merkbaar beter. Vanaf ongeveer 2008 droeg FLV steeds vaker H.264, dezelfde codec die MP4 vandaag gebruikt.

Dat laatste is goed nieuws voor wie omzet. Dateert het bestand van de latere jaren, dan is de video modern en kan hij zonder herencodering herverpakt worden in een MP4 — de streams worden gekopieerd en er gaat niets verloren. Vroegere bestanden moeten echt opnieuw gecodeerd worden.

Adobe introduceerde F4V naast FLV toen H.264-ondersteuning arriveerde. Verwarrend genoeg is het geen variant van FLV — het is in essentie MP4, met dezelfde onderliggende structuur.

Een .f4v speelt daarom vaak af als hernoemd naar .mp4, en omzetten is meestal triviaal. Een map Flash-tijdperk-video eerst sorteren op extensie is de moeite waard: de F4V-bestanden hoeven waarschijnlijk alleen herverpakt te worden.

Gedownloade webvideo van vóór 2012, verreweg de grootste groep. Schermopnames gemaakt met Camtasia en vergelijkbare tools, die jarenlang standaard FLV gebruikten. E-learningpakketten en bedrijfstrainingsmodules gebouwd in Flash. Opnames van webinarplatforms uit die tijd.

De gemeenschappelijke draad is dat de inhoud vaak nergens anders beschikbaar is. Een trainingsmodule uit 2009 is meestal de enige kopie, wat omzetten een archiveringsklus maakt in plaats van een gemak.

FLV slaat zijn metagegevens — duur, afmetingen, framerate — op in een tag die streamingtools vaak aan het eind van het bestand schreven of helemaal weglieten, omdat een livestream zijn eigen lengte niet kent terwijl hij bezig is.

Het resultaat is een bestand dat afspeelt maar geen duur meldt of een duidelijk verkeerde lengte claimt. Dat is geen schade. Omzetten naar MP4 verhelpt dat als bijeffect.

Geen ondertitelspoor, geen hoofdstukken, geen oriëntatievlag, en geen plek voor de metadata die een camera zou schrijven. Flash-toepassingen die bijschriften toonden, deden dat met de eigen code van de speler die een apart bestand las, en die code is verdwenen met de runtime.

Had een trainingsvideo bijschriften, dan zaten die vrijwel zeker in het omringende Flash-project, niet in de FLV. Ze terugvinden betekent het originele pakket zoeken, niet het videobestand onderzoeken.

MP4 met H.264 is de bestemming, en hoelang het duurt hangt volledig af van wat erin zit. Een latere FLV met al H.264 kan in seconden herverpakt worden zonder kwaliteitsverlies. Een vroegere met Sorenson Spark of VP6 moet echt gedecodeerd en herkodeerd worden.

Kies voor de herencodering een royale kwaliteitsinstelling. De bron is al een lage-resolutiebestand van een zwakke codec, en er valt niets te besparen door zuinig te zijn.

Omdat deze inhoud meestal onvervangbaar is, behandel de omzetting als het maken van een toegangskopie in plaats van het vervangen van het bestand. Opslag is goedkoop en het origineel is klein naar moderne maatstaven.

Er is op deze site geen FLV-omzetting om dit mee te doen — Sorenson Spark en VP6 hebben geen browserdecoder, en niets hier leest de container. Een map van tweehonderd trainingsopnames is vandaag een batchklus voor VLC of HandBrake op de desktop.