ICO naar PNG omzetten

Dit is wat de meeste omzetters je niet vertellen. Een ICO is geen afbeelding; het is een klein register met meerdere afbeeldingen erin, elk op een andere grootte, zodat Windows een scherpe versie van 16 pixels in een volle taakbalk kan tonen en een scherpe versie van 256 pixels op het bureaublad, zonder een van beide te schalen. Een goed gemaakt applicatie-icoon bevat vaak vier tot zes items.

De omzetting is dus geen herencodering maar een selectie gevolgd door een herencodering, en de interessante vraag is welk item gekozen wordt. Al het andere op deze pagina volgt daaruit.

Het decoderen gebeurt door je browser zelf in plaats van een bibliotheek van deze pagina, en elke browser-icoondecoder geeft de grootste afbeelding in de map terug. Dat is gemeten, niet aangenomen: een icoonbestand met items van 16, 32, 48 en 256 pixels, elk in een andere kleur getekend, kwam terug als een PNG van 256 pixels in de kleur van dat item. De volgorde in het bestand herschrijven veranderde niets.

Het praktische gevolg: je kunt niet kiezen. Bevat het bestand een afbeelding van 256 pixels, dan is dat wat je krijgt; de tekeningen van 16, 32 en 48 pixels worden zonder melding weggegooid, en dat zijn vaak juist de items waar het meeste werk in zat.

Een ICO-item legt zijn breedte en hoogte vast in één byte elk, wat stopt bij 255, en het formaat reserveert de waarde 0 voor 256. Dat is het hele plafond: geen enkel icoonbestand bevat een afbeelding breder dan 256 pixels, dus geen PNG eruit kan groter zijn.

Dat telt als iemand je om een logo vraagt. Een icoonbestand is geen bronbestand, en een PNG van 256 pixels op een dia in volledige breedte of afgedrukt op groot formaat oogt zacht. Ga dan liever op zoek naar het originele werk.

Beide formaten dragen een echt acht-bit alfakanaal, dus een afgerond icoon of een uitgesneden merk komt precies zo aan in de PNG als het getekend was. Er is geen achtergrondkleur te kiezen en geen wit vlak achteraf weg te knippen. Bij een testicoon leest de hoekpixel van het resultaat 0,0,0,0 — volledig transparant, niet zwart bij nulopaciteit.

Dat is waarom PNG hier het juiste doel is en JPG niet. Komt het icoon ergens waar hij op een gekleurde achtergrond kan staan — een donker documentatiethema, een dia — dan is het alfakanaal precies de reden om überhaupt om te zetten.

Beide kanten zijn lossless. Het icoon wordt naar ruwe pixels gedecodeerd en die exacte waarden worden in de PNG geschreven, dus er is geen kwaliteitsinstelling om verkeerd te zetten en geen generatieverlies als je hetzelfde bestand tweemaal omzet.

De PNG gaat vervolgens door oxipng, wat meestal een groot deel van wat de gewone encoder schrijft verwijdert zonder een pixel aan te raken. De testicoon van 8471 bytes werd als PNG van 256 pixels 1737 bytes — kleiner dan het icoon, omdat het icoon vier kopieën van dezelfde tekening droeg en de PNG er één.

Wil je juist het kleine item, dan kan deze pagina dat niet leveren, en ook geen andere omzetter die via een browserdecoder werkt. De kleine formaten in een goed icoon zijn geen verkleinde kopieën; ze zijn opnieuw getekend, met lijnen op hele pixels gefixeerd en detail verwijderd zodat het merk leesbaar blijft. De 256-pixel-PNG verkleinen levert iets zichtbaar slechters op.

Het juiste gereedschap is een icoonbewerker. GIMP opent een ICO en toont elk item als aparte laag, die je één voor één kunt exporteren, gratis. IcoFX doet hetzelfde op Windows met een vriendelijkere interface.

Van het web geplukte favicons zijn vaak veel kleiner dan het plafond suggereert. Een bestand geschreven voordat schermen met hoge pixeldichtheid ertoe deden, bevat vaak alleen een afbeelding van 16 pixels, soms 16 en 32; het item van 256 pixels werd pas gangbaar toen Windows en browsers het gingen gebruiken voor grotere tegels.

Het resultaat ziet er correct uit en is bijna onbruikbaar voor iets anders dan een favicon. Dat is geen fout van de omzetting — de afbeelding op groter formaat is nooit opgeslagen geweest.

Moderne favicon-markup accepteert PNG rechtstreeks, en de meeste sites declareren tegenwoordig een PNG van 32 pixels, een apple-touch-icon van 180 pixels en een SVG naast het traditionele icoonbestand op de root. Zette je een ICO om naar PNG om een site te moderniseren, dan is de PNG hier de juiste invoer, mits de bron een groot genoeg item bevatte.

Voor een native app-icoon vraagt het platform exacte pixelafmetingen — en een PNG van 256 pixels kan geen slot van 512 of 1024 pixels eerlijk vullen. Wil het platform dat, dan is het icoonbestand niet de juiste startplek.

Sleep de hele set naar binnen. Elk icoon wordt apart gedecodeerd en weggeschreven, en de resultaten komen terug als ZIP — de gebruikelijke vorm van deze klus: iemand erft een map met applicatie-iconen en heeft ze allemaal als afbeelding nodig voor een documentatiepagina.

Omdat het werk in je browser gebeurt, is er geen wachtrij en geen upload per bestand. Bestanden met alleen een klein item leveren kleine PNG’s op, dus controleer de afmetingen in de ZIP in plaats van uniformiteit aan te nemen.