l naar pt omrekenen

Een liter is duizend kubieke centimeter. Strikt genomen is het geen SI-eenheid — dat zou de kubieke meter zijn — maar hij is toegelaten voor gebruik ernaast, en hij is de maat van brandstof, drank en recepten.

Een Amerikaanse pint is 473 ml; een imperiale 568 ml, een vijfde meer. Voor wie een recept volgt of een bier bestelt is dat het verschil met de meeste gevolgen tussen de twee stelsels.

De factor is 2,113376, en die draagt vrijwel niemand met zich mee. Afgerond op 2,1 zit hij er 0,63 % naast — bij kleine getallen onzichtbaar, en rond 1.000 l een hele eenheid.

Dat is het getal dat je vóór het afronden wilt weten: niet de fout zelf, maar vanaf waar hij ophoudt verwaarloosbaar te zijn. Daaronder is de korte factor de verstandige; daarboven gebruik je het veld hierboven, dat pas afrondt op het moment van afdrukken.

Deze pagina rekent met de Amerikaanse maat: 0,47318 l. De imperiale, in het Verenigd Koninkrijk en Ierland nog steeds in gebruik, is 0,56826 l — 20,1 % meer.

Dat gat is precies het onhandige: te groot om in een recept te negeren en te klein om aan de uitkomst te zien. Wat hier binnenkomt is bijna altijd de Amerikaanse maat, en daarom staat die bovenaan; komt jouw cijfer uit een Britse bron, dan is de tweede de goede.

Een liter is 2,1134 Amerikaanse pints en 1,7598 imperiale pints, en er is geen manier om één correct antwoord te geven zonder te zeggen welke pint bedoeld wordt. Deze pagina rekent om naar de Amerikaanse, omdat dat de gangbare eenheid is die deze site doorgaans gebruikt, en het Britse cijfer is degene om te nemen wanneer de drank, het vat of het recept uit het VK of Ierland komt.

De omvang van het gat maakt het gevaarlijk in plaats van vanzelfsprekend. Een vijfde is klein genoeg dat een glas van de ene op een glas van de andere lijkt over de bar, en groot genoeg dat een vat aftellen met de verkeerde pint zeventien drankjes op honderd verkeerd telt.

Groot-Brittannië hield de pint bij wet aan, niet uit nostalgie. Tapbier en -cider moeten in een derde pint, een halve, twee derde of veelvouden van een halve worden verkocht, en het glas zelf moet een gecertificeerde maat zijn met een keuringsmerk — waarom een Brits pubglas een streep of stempel heeft en een Amerikaans meestal niet.

Die wettelijke status is de reden dat 568 ml een vaste hoeveelheid is in een land dat verder metrisch is. Het vat waaruit het geschonken wordt, is in liters gelabeld, de accijns wordt berekend op liters alcohol, het brouwersrecept is in liters — en de maat die over de bar gaat, is imperiaal en afdwingbaar.

Dezelfde bestelling levert je 568 ml op in een Britse pub en 473 ml in een Amerikaanse bar: ongeveer vier vijfde van de drank, voor een woord dat niet verandert. Over een avond van vier drankjes is het verschil 380 ml, bijna een extra Britse pint.

Het Amerikaanse glas maakt het net iets erger in plaats van beter. Een shaker-glas van 16 ounce is precies een Amerikaanse pint tot de rand gevuld, dus een schenkbeurt met enige schuim erop zit onder de nominale maat, en er zit meestal geen certificering achter het glas die iets anders zegt.

Het standaard Europese vat van 50 liter bevat ongeveer 88 imperiale pints of 105,7 Amerikaanse pints; het vat van 30 liter bevat 52,8 of 63,4. Een Brits vat firkin is 9 imperiale gallons, 40,9 liter, wat exact 72 imperiale pints is — de rondheid verraadt dat het vat in gallons is gemaakt.

Niemand haalt het volle aantal uit een vat. Leidingreiniging, de eerste onrustige pints en het bezinksel onderin nemen een paar liter uit elk vat, en een kelder die op het rekenkundige cijfer plant, komt tekort. Behandel het omgerekende getal als het plafond en werk daarvandaan naar beneden.

Homebrew-recepten zijn meestal geschreven voor een batch van 19 of 23 liter, wat 33,4 of 40,5 imperiale pints is, of 40,2 en 48,6 Amerikaanse. Dat zijn de getallen die bepalen hoeveel flessen te steriliseren: op 500 ml per fles vult een batch van 23 liter er 46, en op een Britse pint per fles vult hij er 40.

De overdrachtsverliezen tellen hier om dezelfde reden als in een kelder. Bezinksel, hopresten en de vloeistof achtergebleven in een sifon nemen doorgaans een liter of twee van een huishoudelijke batch, dus een kook van 23 liter is niet 23 liter gebotteld bier.

Britse melkflessen komen in 1,136, 2,272 en 3,408 liter, wat willekeurig lijkt tot je deelt door 0,56826 en twee, vier en zes pints krijgt. De flessen waren ontworpen rond de imperiale pint en de metrische etikettering kwam er later bij, dus de vreemde decimaal is de eerlijke vertaling van een rond getal.

Hetzelfde gebeurt in recepten aan beide kanten van de oceaan. Een Britse recept dat om een pint melk vraagt, bedoelt 568 ml; een Amerikaanse bedoelt 473, en vaak als twee cups. Geeft een recept zowel een pint- als een millilitercijfer, dan verraadt het millilitercijfer welke pint de auteur bedoelde.

Voor Amerikaanse pints, verdubbel de liters en tel er een tiende bij op: 3 liter is 6 plus 0,6, ongeveer 6,3 pints tegen 6,34. Voor imperiale pints, verdubbel en trek er een achtste van af: 3 liter is 6 min 0,75, ongeveer 5,25 tegen 5,28. Twee regels, allebei nauwkeurig tot op een half procent.

Andersom is een Britse pint iets meer dan een halve liter en een Amerikaanse iets minder. Acht Britse pints is 4,5 liter en acht Amerikaanse pints is 3,8. Gebruik het veld hierboven wanneer een voorraadtelling of een accijnscijfer een controle moet overleven.