7Z naar ZIP omzetten

Meestal is dit geen keuze voor compressie. Iemand stuurde een .7z, en het apparaat waarop je zit opent hem niet, of het systeem waar het bestand naartoe moet accepteert alleen ZIP — een portaal dat in de hulptekst «ZIP» noemt, een gedeelde schijf die alleen ZIP toont, een werklaptop waar je geen software op mag installeren.

ZIP lost dat op door ouder en saaier te zijn. Windows en macOS openen het al decennia zonder iets te installeren, en zo goed als elk uploadformulier is er nooit anders dan mee omgegaan. Het is niet het betere formaat, het is het formaat waar niemand over hoeft na te denken, en dat is precies waarom deze omzetting het bestand groter maakt en toch de moeite waard is.

7Z comprimeert de inhoud als één doorlopende stroom met een woordenboek tot 64 MB, zodat een zin die in veertig bestanden terugkomt maar één keer wordt opgeslagen. ZIP comprimeert elk bestand apart door een venster van 32 KB.

Het verschil valt het meest op bij een archief vol vergelijkbare documenten, en nauwelijks bij foto’s of video die al gecomprimeerd waren voordat ze in het archief kwamen. Speelt de bestandsgrootte echt een rol, dan is een link vaak de betere oplossing — geen enkel formaat dat overal opent, comprimeert zoals een solide archief dat doet.

Elk bestand in een ZIP staat op zichzelf, met een inhoudsopgave aan het eind die zegt waar het staat. Daardoor kan een programma één bestand uit een groot archief lezen zonder de rest aan te raken, en kan Windows Verkenner een ZIP tonen alsof het een map is.

Een solide 7Z moet vanaf het begin worden uitgepakt om bij een bestand in het midden te komen, wat prima is voor een archief dat je in één keer uitpakt en onhandig voor alles dat op bladeren is gebouwd.

Beide formaten ondersteunen een wachtwoord, en geen van beide kan hier worden omgezet terwijl er een staat. De omzetter geeft opzettelijk een leeg wachtwoord door, zodat een beveiligd archief direct een leesbare foutmelding geeft in plaats van vast te lopen op een prompt die nergens kan verschijnen.

Pak het 7Z eerst zelf uit met het wachtwoord, en comprimeer de map daarna naar ZIP — dat kan met rechtermuisklik in Verkenner of Finder. Niemand zonder het wachtwoord mag het archief hier opnieuw kunnen inpakken, en dat blijft zo.

Dit paar draait niet in je browser. Het archief gaat over een versleutelde verbinding naar onze server, wordt uitgepakt in een tijdelijke map, en de inhoud wordt vanuit die map opnieuw ingepakt als ZIP zodat je bestanden zonder omwegmap terugkomen. Alles wat de opdracht heeft aangemaakt wordt daarna verwijderd.

De limiet op de gratis laag is 25 MB per bestand en elke afzonderlijke stap in de verwerking wordt na zestig seconden afgebroken. Een 7Z is opvallend compact voor wat hij bevat, dus een klein bestand kan veel inhoud dragen — een archief dat meer dan 2 GB aan inhoud aankondigt wordt geweigerd voordat het uitpakken begint.

Namen, submappen en volledige paden blijven intact, en beide formaten dragen controlesommen, zodat een beschadigd bestand wordt opgemerkt in plaats van stilzwijgend uitgepakt. De bestanden zelf komen byte voor byte over — een lossless container heeft niets om opnieuw te coderen.

Wat verloren kan gaan is wat alleen op containerniveau bestond: het wachtwoord van het archief, en op sommige formaten de oorspronkelijke rechten en tijdstempels. Hangt een build af van een uitvoerbaar-bit, herstel dat dan na het uitpakken.

Gaat het archief naar je eigen opslag in plaats van naar iemand anders, dan maakt omzetten het bestand alleen maar groter zonder er iets voor terug te krijgen. 7-Zip, Keka en PeaZip zijn allemaal gratis en lezen 7Z rechtstreeks.

De omzetting is de moeite waard zodra de beperking bij de ontvanger ligt en jij daar niets aan kunt veranderen. Vraag jezelf dat eerst af: ligt het probleem bij het bestand, of bij de machine ervoor? Bij dat laatste is een archiveerprogramma installeren de goedkopere oplossing, en die laat de compressie ongemoeid.

Vergelijk het aantal bestanden en de paden tussen de ZIP en het 7Z, en kijk of niets op een andere plek terecht is gekomen dan verwacht — het archief wordt vanuit de uitgepakte map zelf ingepakt, dus je bestanden staan op het hoogste niveau in plaats van onder een omwegmap.

Lege mappen zijn het enige dat écht om een extra blik vraagt: beide formaten kunnen een lege map vastleggen, maar programma’s verschillen erin of ze die bij het uitpakken terugzetten. Verwacht een build of import die map, maak hem dan zelf aan in plaats van op het archief te vertrouwen.