MB naar TiB omrekenen

Een megabyte is een miljoen bytes. Fabrikanten van opslag hebben altijd decimaal geteld, en daarom lijken hun getallen groter dan wat de computer laat zien.

Een tebibyte is 1.024 gibibyte. De afstand tot de terabyte groeit bij elke trede: 2,4 % bij kilo, 4,9 % bij mega, 7,4 % bij giga en 10 % bij tera.

De factor is 0,000001, en die draagt vrijwel niemand met zich mee. Afgerond op 0,000001 zit hij er 0,06 % naast — bij kleine getallen onzichtbaar, en rond 10.000 MB een hele eenheid.

Dat is het getal dat je vóór het afronden wilt weten: niet de fout zelf, maar vanaf waar hij ophoudt verwaarloosbaar te zijn. Daaronder is de korte factor de verstandige; daarboven gebruik je het veld hierboven, dat pas afrondt op het moment van afdrukken.

Eén TiB is 1.024 van de eenheid eronder; één TB is 1.000. Op deze pagina is dat het verschil tussen 1099511,6278 MB en 1000000 MB — 10 % — en het gat groeit bij elke stap omhoog: op een foto een verwaarloosbare afronding, op een harde schijf een zichtbaar stuk.

Hierin zit het raadsel van de verdwenen opslag volledig. Een schijf die als terabyte verkocht wordt bevat in decimale eenheden precies wat erop staat; Windows telt hem daarna in binaire eenheden maar houdt de decimale naam aan, en daar krimpt het getal zonder dat er iets weg is. macOS telt deze eenheden sinds 10.6 decimaal, en daarom kan dezelfde schijf op twee computers twee maten lijken.

Individuele bestanden worden van nature in megabytes beschreven — een foto, een track, een scan, een nachtelijke dump — en de opslag die ze bevat, wordt door poolsoftware in tebibytes gerapporteerd. Tussen die twee getallen liggen zes voorvoegselstappen en de grens tussen decimaal en binair, en het totaal is waar beide gaan tellen.

Dat cijfer maakt de meeste van deze schattingen rekenwerk dat iedereen staand kan doen. Een bibliotheek van 400.000 bestanden van gemiddeld 4 MB is 1.600.000 MB, wat 1,46 TiB is. Twee jaar nachtelijke dumps van 800 MB is 584.000 MB, ofwel 0,53 TiB.

Bij 5 MB per bestand bevat een tebibyte er ongeveer 219.900. Bij 30 MB — een RAW-beeld van een volledig-frame camera — zijn het er 36.650. Bij 800 MB, de grootte van een gecomprimeerde databasedump van gemiddelde omvang, zijn het er 1.374. Die drie getallen omvatten twee ordes van grootte.

Opnametempo’s gedragen zich hetzelfde. Video opgenomen op 45 GB per uur vult een tebibyte in iets meer dan vierentwintig uur beeldmateriaal. Een camera die 1.200 beelden per dag produceert van 30 MB vult hem in ongeveer een maand.

Elk bestand wordt naar boven afgerond op een heel toewijzingsblok, dus een bibliotheek kleine bestanden neemt meer in dan zijn inhoud. Bij een blokgrootte van 4 KiB is de gemiddelde verspilling ongeveer 2 KiB per bestand, wat bij 400.000 bestanden 800 MB is — een afrondingsfout tegenover een tebibyte.

Mediabibliotheken voegen hun eigen overhead toe. Sidecar-bestanden met bewerkingen, gegenereerde previews en een catalogusdatabase die met de collectie meegroeit, kunnen een aanzienlijk percentage toevoegen aan het ruwe bestandstotaal.

Een statisch totaal beantwoordt de verkeerde vraag. Wat een aankoop bepaalt, is het tempo: megabytes per week, per opname, per back-upcyclus. Reken het tempo om naar dezelfde eenheid als de resterende capaciteit en deel — het antwoord is een datum, geen percentage.

Tempo’s zijn ook waar een eenhedenfout zich opstapelt in plaats van stil te blijven staan. Een wekelijks cijfer dat tien procent te laag is omdat een tebibyte als terabyte gelezen werd, produceert elke week een tien procent te optimistische voorspelling.

De discrepantie tussen de decimale en binaire voorvoegsels stapelt zich op bij elke stap: 2,4 procent bij kilo, 4,9 bij mega, 7,4 bij giga en 9,95 bij tera. Aan het megabyte-eind van deze omzetting is het verschil werkelijk verwaarloosbaar. Aan het tebibyte-eind is het honderd gigabyte op één pool.

Die asymmetrie maakt deze specifieke omzetting de moeite waard om zorgvuldig te doen. 1.000.000 MB is 0,909 TiB, en een tebibyte bevat 1.099.512 MB in plaats van een rond miljoen. Ze als inwisselbaar behandelen, geeft een pool honderd gigabyte verkeerd weer.

Een gemiddelde is een zwakke samenvatting van een mediabibliotheek. Een collectie van 200.000 foto’s bestaat misschien vooral uit gecomprimeerde beelden van 4 MB met een paar duizend panorama’s en composities van honderden megabytes, en het gemiddelde beschrijft geen van beide goed.

De verbetering die niets kost, is het totale bezette formaat rechtstreeks te nemen in plaats van een aantal met een gemiddelde te vermenigvuldigen. Elk opslaggereedschap rapporteert het totaal voor een mapboom, en dat cijfer bevat de blokafronding en de sidecars al.

Een archief wordt zelden eenmaal opgeslagen. De gangbare back-updiscipline houdt drie kopieën aan op twee soorten media met eentje elders bewaard, wat van een bibliotheek van 1,46 TiB iets van meer dan 4 TiB vastgelegde capaciteit maakt voordat er iets van versiebeheer bij komt.

Schattingen gebouwd op bestandsgroottes beschrijven bijna altijd alleen de primaire kopie, want dat is degene die iemand mat. De vermenigvuldiger expliciet opschrijven — livegrootte, keer kopieën, plus snapshot-retentie — maakt van een plausibel ogend cijfer eentje waarover te discussiëren valt.

Waarin de berekening ook gedaan is, geef het resultaat op in de eenheid die de pool rapporteert, want dat is het cijfer waartegen iemand het volgende week zal vergelijken. Een plan in decimale terabytes tegen een dashboard dat tebibytes toont, vraagt elke keer een omrekening.

Waar beide getallen moeten verschijnen — een aankoop in decimale terabytes en een vulniveau in tebibytes — schrijf beide, gelabeld, op dezelfde regel. Drie terabyte nieuwe schijf is 2,73 TiB pool.