mi naar inch omrekenen

Een mijl is 1.760 yard, een getal dat teruggaat op de duizend Romeinse dubbelpassen en dat in de zestiende eeuw per wet op de furlong is afgestemd. Het zijn precies 1.609,344 meter.

Een inch is sinds 1959 precies 25,4 mm. Daarvóór gebruikten de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk licht verschillende inches die pas op de zevende decimaal uiteenliepen — genoeg om bij precisiewerk problemen te geven.

Deze kant op is het een vermenigvuldiging, en wel met een heel getal: één mijl is 63.360 inches, precies, en 63.360 is de definitie en geen meting die er dichtbij kwam.

Daarmee is het een van de weinige omrekeningen die je uit je hoofd kunt doen, en de uitkomst is controleerbaar: deel terug en je moet precies op je begingetal uitkomen, zonder rest die je moet wegpraten.

Drieënzestigduizend driehonderdzestig is een slechte lengte en een uitstekende constante. Deel het door de afstand die een wiel in één omwenteling aflegt, gemeten in inches, en het antwoord is hoe vaak dat wiel in een mijl draait — wat het enige is dat een snelheidsmeter, een kilometerteller of een fietscomputer daadwerkelijk meet. Al het andere dat die instrumenten tonen, is daarvan afgeleid.

Daarom verschijnt het cijfer op bandenspecificatiebladen onder de kop omwentelingen per mijl, naast de sectiebreedte en de belastingsindex. Het is geen curiositeit: het is de kalibratieconstante, en twee banden van dezelfde nominale maat van verschillende fabrikanten kunnen tien tot vijftien omwentelingen per mijl verschillen, wat genoeg is om zichtbaar te worden op een lange rit.

De hele berekening is één deling. Neem de totale diameter in inches, vermenigvuldig met pi voor de omtrek, deel dan 63.360 erdoor. Een band 225/50R17 komt uit op ongeveer 25,9 inch totaal, dus is de omtrek 81,4 inch en draait hij ruwweg 778 keer in een mijl. Een fietswiel 700×25c op ongeveer 82,9 inch draait 764 keer.

De rekenkunde werkt net zo makkelijk achterstevoren, en dat is vaak nuttiger. Publiceert een fabrikant 778 omwentelingen per mijl, dan is de omtrek 63.360 ÷ 778, oftewel 81,4 inch, en volgt de diameter daaruit. Twee banden vergelijken op omwentelingen per mijl is betrouwbaarder dan op hun maatcodes, want de codes mengen millimeters, percentages en inches en verbergen de daadwerkelijke afmeting.

Een voertuigsnelheidsmeter telt aandrijfas- of wielomwentelingen en vermenigvuldigt met een fabrieksconstante. Verander de band en de constante is fout, in verhouding tot de verandering in diameter eerder dan in breedte of profiel. Van een band van 25,9 inch naar een van 26,7 gaan is drie procent groter, dus wordt een aangegeven 70 mph een echte 72,1, en telt elke gereden mijl als 0,97 van een echte.

De kilometertellerfout heeft de gevolgen. Drie procent over een jaar van 12.000 mijl is 360 mijl niet geregistreerd, wat onderhoudsintervallen, garantiekilometrage en elke wederverkoopwaarde op basis van de teller verschuift. Sommige voertuigen kunnen in software herkalibreerd worden zodra het nieuwe omwentelingen-per-mijl-cijfer bekend is; bij andere moet de correctie met de hand toegepast worden, wat waarom het getal de moeite waard is om uit te rekenen in plaats van te schatten.

Het instelmenu vraagt om een wielmaat en biedt een lijst — 26 inch, 700c, 650b — en elk item in die lijst is een benadering van iets dat de band bepaalt. Een 700c-velg met een band van 23 mm en dezelfde velg met een band van 38 mm verschillen ongeveer 45 mm in omtrek, meer dan twee procent, dus bouwt uit de lijst kiezen in plaats van een getal invoeren een fout in voor de eerste rit.

Een gemeten omtrek invoeren verwijdert dat. Het veld neemt meestal millimeters, en typische waarden lopen van zo’n 2.096 voor een 700×25c tot 2.180 voor een brede gravelband; in inches is dat 82,5 en 85,8. Omdat de computer zijn omwentelingstelling erdoor deelt, schaalt een fout daar mee met elke afstand, snelheid en gemiddelde die het apparaat ooit zal tonen.

De vrije omtrek van een band en zijn rolomtrek zijn niet hetzelfde. Onder belasting platt het contactvlak af en krimpt de effectieve straal, doorgaans met twee tot drie procent, dus overschat een berekening vanuit de zijkantafmetingen de afstand per omwenteling. Bandenspanning verandert het weer, en zo ook slijtage: een band versleten van 8 mm profieldiepte naar 2 mm heeft 12 mm diameter verloren en zo’n 38 mm omtrek.

De uitrolmeting behandelt dat alles in één keer. Zet je gewicht op de fiets of het voertuig, markeer de grond bij het ventiel of trek een krijtlijn op de band, rol precies één omwenteling vooruit, markeer opnieuw en meet tussen de markeringen. Dat ene getal is de rolomtrek onder echte omstandigheden, en 63.360 erdoor delen geeft een omwentelingen-per-mijl-cijfer dat geen specificatieblad kan evenaren.

Op rotatie gebaseerde afstand is een van de weinige metingen waar een kleine proportionele fout nooit uitmiddelt. Een fout van een procent in omtrek is een procent op elke mijl in dezelfde richting, dus is 5.000 mijl rijden 50 mijl fout en wordt een trainingslog stilzwijgend en consistent verkeerd bijgehouden. Niets in het systeem corrigeert het, want het apparaat heeft geen onafhankelijke bron van waarheid.

De praktische controle is een bekende afstand. Rijd of fiets een gemeten mijl — een gemarkeerde baan, of twee opmetingsmarkeringen, of een traject geverifieerd tegen een kaarttool — en vergelijk. Leest het apparaat 0,98 mijl, dan is de ingevoerde omtrek twee procent te klein, en dat cijfer delen door 0,98 corrigeert elke toekomstige aflezing. Dat is een kalibratie van vijf minuten die de band overleeft.

Dezelfde constante verschijnt overal waar een draaiend onderdeel een lengte meet. Een transportband met een aandrijfschijf van 12 inch legt 37,7 inch per omwenteling af, dus is een mijl bandtransport 1.680 omwentelingen; een kabeltrommel, een drukcilinder en een winkelmeetwiel werken allemaal hetzelfde. Rotatie-encoders worden gespecificeerd in tellingen per omwenteling, en 63.360 door de omtrek delen vertelt je hoeveel tellingen een mijl vertegenwoordigt.

Waar het verschilt van een band is dat deze oppervlakken niet veel doorbuigen, dus is de berekende omtrek meestal dicht bij de echte en is de correctie kleiner. Wat wel binnensluipt is slip: een riem die een procent slipt op zijn aandrijfschijf produceert precies dezelfde fout als een bandomtrek die een procent fout is, en de oplossing is dezelfde gemeten-afstand-controle in plaats van een herberekening.

Fietsen kent nog een inch-gebaseerd getal dat als een afstand oogt en dat niet is. Versnellingsinches is de wieldiameter in inches vermenigvuldigd met het aantal tanden van de kettingring gedeeld door het aantal tanden van het tandwiel — een wiel van 700c van ongeveer 26,5 inch met een voortandwiel van 50 en een achtertandwiel van 15 geeft 88 versnellingsinches. Het getal beschrijft hoe zwaar een versnelling is door de diameter te noemen van het directe-aandrijving-wiel dat hetzelfde zou aanvoelen, een fossiel van de hoge bi.

Het zet om naar echte afstand via dezelfde constante. Vermenigvuldig versnellingsinches met pi en je hebt de inches afgelegd per traptrapronde — 88 versnellingsinches geeft 276 inch, dus kost een mijl ongeveer 229 traptrapronden. Dat laatste cijfer is het onthouden waard: cadans keer afstand per omwenteling is snelheid, en 229 omwentelingen per mijl op 90 omwentelingen per minuut komt uit op iets meer dan 23 mijl per uur.