mm naar ft omrekenen

De millimeter is de maat van technische tekeningen en productbladen: een heel aantal millimeters volstaat voor vrijwel alles wat machinaal gemaakt wordt, en er is geen decimaalteken dat bij het overtypen zoekraakt.

Een voet is twaalf inch. In de Verenigde Staten geef je zo iemands lengte en de maat van een kamer op, en de luchtvaart meet de hoogte wereldwijd in voet, ook in volledig metrische landen.

De factor is 0,003281, en die draagt vrijwel niemand met zich mee. Afgerond op 0,0033 zit hij er 0,58 % naast — bij kleine getallen onzichtbaar, en rond 1.000 mm een hele eenheid.

Dat is het getal dat je vóór het afronden wilt weten: niet de fout zelf, maar vanaf waar hij ophoudt verwaarloosbaar te zijn. Daaronder is de korte factor de verstandige; daarboven gebruik je het veld hierboven, dat pas afrondt op het moment van afdrukken.

De voet ligt sinds het internationale yard-en-pound-akkoord van 1959 metrisch vast, en in de eenheden van deze pagina komt dat uit op 304,8 mm per voet. Die definitie is exact bij afspraak — ze is niet gemeten, en ze valt ook niet te verfijnen door beter te meten. Het decimale getal hierboven is wél het hele verhaal; aan het eind is er niets weggerond.

Vóór dat akkoord verschilden de Amerikaanse en de Britse versie licht van elkaar, en oude landmeetkundige cijfers dragen de oudere definitie nog steeds mee. Buiten de landmeetkunde ligt het verschil ver onder de nauwkeurigheid waarmee wie dan ook werkt.

Een metrische technische of architectonische tekening gebruikt millimeters voor alles erop, en vermeldt normaal gesproken de eenheid niet naast een afmeting. Een deuropening is 926, een verdiepingshoogte is 3200, een overspanning is 12000. Er wordt bij geen enkele drempel overgeschakeld naar meters, wat bewust is: één eenheid overal betekent dat een afmeting nooit in de andere gelezen kan worden en een komma nooit kan verdwijnen bij een fotokopie.

Dat heeft gevolgen voor wie omzet. Het cijfer dat je krijgt kan vier cijfers zijn of zes, en geen van beide grootten zegt welk deel van het gebouw het beschrijft. Voor je door 304,8 deelt, controleer het titelblok op de tekenschaal en op een noot met de eenheid — een tekening gemaakt voor een Amerikaanse klant draagt soms een tweede set afmetingen tussen haakjes, en het haakjescijfer omzetten is een fout die achteraf heel moeilijk te zien is.

Acht voet is 2.438,4 mm en vier voet is 1.219,2. De Europese gipsplaat- of triplexplaat is 2.400 bij 1.200. Dat is 38,4 mm kort aan de lange zijde en 19,2 mm aan de korte — ruwweg een inch en een half, en driekwart — en dat is dicht genoeg om als hetzelfde product te ogen en ver genoeg om een zichtbaar gat achter te laten aan het eind van een verloop.

Het stapelt op langs een muur. Vier Europese platen achter elkaar dekken 9.600 mm; vier Amerikaanse platen dekken 9.753,6, een verschil van net iets meer dan 150 mm, wat een strook plaat breder dan een hand is. Specificeert een tekening een module van 2.400 en komt het materiaal binnen als plaat van acht voet, dan moet de uitzetting opnieuw getekend worden in plaats van bij de laatste voeg aangepast.

Houtskeletbouw in metrische landen wordt uitgezet op hart-op-hart 400 of 600 mm. Amerikaanse skeletbouw op 16 of 24 inch, wat 406,4 en 609,6 mm is. Elk paar oogt als een afronding van het andere en dat is het niet. De metrische module is in beide gevallen de kleinere, dus zet een metrische indeling meer stijlen in dezelfde muurlengte — en landt elke plaat, isolatiedeken en leidingdoorvoer gedimensioneerd voor de ene module verkeerd op de andere.

De rekenkunde is het waard eenmaal te doen voor de lengte waarmee je werkt. Over een muur van twaalf meter geven hart-op-hart 400 mm dertig vakken en hart-op-hart 406,4 mm negenentwintig en een half; het halve vak aan het eind is waar de discrepantie zichtbaar wordt, en dat gebeurt aan het verre eind van de klus in plaats van bij het begin. Isolatie geknipt op 570 mm om precies te klemmen tussen hart-op-hart 600 mm zit los tussen 24-inch-centers, met bijna tien millimeter.

De omzetting heeft twee helften en alleen de eerste is delen. 3.650 mm gedeeld door 304,8 is 11,975 voet; de hele voeten zijn elf, en 0,975 × 12 is 11,7 inch. Het cijfer is dus elf voet elf en ongeveer driekwart — wat een fabrikant kan uitzetten en 11,975 voet niet. Alles dat naar iemand met een rolmaat gaat, moet in die vorm aankomen.

Hoever de breuk doorgevoerd wordt, hangt af van wat het gaat snijden. Een zestiende inch is 1,5875 mm en een achtste is 3,175, dus kost een tekeningafmeting afronden naar het dichtstbijzijnde zestiende hoogstens acht tiende millimeter, en naar het dichtstbijzijnde achtste hoogstens 1,6 mm. Voor werkplaatstimmerwerk zit dat onder de tolerantie van het werk. Voor een machinaal onderdeel niet, en die afmetingen zouden in millimeters mee moeten gaan en door de machine omgezet moeten worden, niet door de tekening.

Een Amerikaanse two-by-four is geen twee inch bij vier. Hij is geschaafd tot 1 1/2 bij 3 1/2, wat 38,1 bij 88,9 mm is, en het nominale cijfer beschrijft de ruwe gezaagde maat voor de schaafmachine. Hetzelfde geldt door de hele reeks: een two-by-six is 38 bij 140 mm, een one-by-four is 19 bij 89. Het nominale getal omzetten levert een stuk hout op dat niet bestaat.

Plaatdiktes gedragen zich hetzelfde in beide richtingen. Een plaat van een halve inch is 12,7 mm en de metrische plaat ernaast wordt verkocht als 12,5, en een plaat van 3/4 inch is 19,05 tegen een metrische 18 of 19. Geen van die verschillen doet ertoe voor een muur en alle doen ertoe voor iets dat in een sponning moet passen die voor het andere gesneden is. Is een afmeting een naam eerder dan een meting, zet dan de echte maat om van het gegevensblad van de leverancier en niet van het label.

Afrondingsrichting is geen smaakkwestie zodra het onderdeel ergens in moet passen. Een gat, een opening of een speling wordt naar boven afgerond, zodat het omgezette cijfer nooit kleiner is dan de tekening toestond; een as, een plug of iets dat erdoorheen moet, wordt naar beneden afgerond. Beide naar het dichtstbijzijnde afronden is hoe een gespecificeerde speling van een millimeter een klempassing wordt, en de fout is onzichtbaar op papier omdat beide getallen correct omgezet zijn.

Heeft iets een opgegeven tolerantie, zet dan de grenzen om in plaats van de nominale waarde. Een afmeting van 250 ±0,5 mm wordt 9,8425 inch met grenzen op 9,8228 en 9,8622; alleen de 250 omzetten en dan een imperial tolerantie op het oog kiezen kan de band verbreden of versmallen zonder dat iemand het besliste. De tolerantie is deel van de afmeting, en zet om met dezelfde exacte factor.

Sommige millimeterafmetingen waren nooit metrisch. 1.219 is vier voet, 2.438 is acht, 610 is twee, 305 is een, 25 is een inch en 19 is driekwart. Staat een tekening vol met zulke getallen in plaats van ronde honderdtallen, dan is hij in voet en inch getekend en omgezet, en de imperial cijfers zijn wat de ontwerper koos. Ze terugzetten zou op nette getallen moeten uitkomen, en doet het dat, dan heb je het origineel gevonden.

Dit doet ertoe omdat het vertelt wat mag bewegen. Een native afmeting van 1.200 mm kwam uit een metrische module en kan meestal naar 1.219 aangepast worden zonder gevolg; een 1.219 die vier voet betekent kan niet naar 1.200 bijgeknipt worden zonder de module te breken waar hij bij hoort. De geschiedenis van de tekening uit zijn eigen getallen lezen is de goedkoopste controle beschikbaar voor er iets besteld wordt.