RAR naar 7Z omzetten

De gewone reden om een RAR om te zetten is dat niets het opent, en het gewone antwoord is ZIP — wat werkt, en het archief groter maakt, want ZIP comprimeert elk item apart. Voor een verzameling die je bewaart in plaats van verstuurt is dat een slechte ruil, herhaald over elk bestand.

7Z is het andere antwoord, en het past bij een verzameling. Het behoudt de eigenschap die RAR klein maakt, kost niets om te implementeren, en de gereedschappen die het lezen zijn gratis en actief onderhouden op elk platform. Dit is de omzetting voor iemand die een plank opruimt, niet voor iemand die een e-mail beantwoordt.

Ons register markeert zowel RAR als 7Z als solide. Een solide archief plakt zijn leden aaneen tot één stroom voordat het comprimeert, dus materiaal dat bestanden gemeen hebben wordt eenmaal opgeslagen en daarna verwezen — de reden dat een map met tweehonderd vergelijkbare documenten zo ver inkrimpt in beide formaten.

7Z voegt daar een LZMA2-woordenboek van tot 64 MB aan toe, wat betekent dat de compressor kan verwijzen naar materiaal tientallen megabytes eerder in de stroom in plaats van een paar kilobyte terug. Welke van de twee kleiner uitvalt hangt af van de inhoud, en het verschil is meestal klein genoeg om de beslissing niet te sturen.

RAR is proprietair in de termen van ons register en 7Z is open, en voor een archief dat je over vijftien jaar nog wilt openen is dat het hele punt. Een open specificatie betekent dat het formaat door iedereen geïmplementeerd kan worden, wat waarom 7-Zip, Keka en PeaZip het allemaal lezen.

Het haalt ook een licentievraag weg uit je eigen opslag. RAR’s maaktool is commerciële software, dus een verzameling in RAR neemt stilzwijgend aan dat een betaald product blijft bestaan, verkocht wordt en draait op wat je apparaat over vijftien jaar ook is. Een 7Z-archief neemt alleen aan dat gratis software blijft compileren.

Deze omzetting werkt en het spiegelbeeld niet, om juridische en niet technische redenen. De UnRAR-licentie staat het gebruik van de code toe voor extractie en verbiedt specifiek het gebruik ervan om een programma te bouwen dat RAR-bestanden maakt.

Het is op drie plekken afgedwongen in plaats van op één onthouden: het formaat is gemarkeerd als niet-schrijfbaar in het register, de lijst formaten die de omzetter mag schrijven bevat geen RAR, en een test faalt als de twee ooit onenig zijn. De extractie zelf gebruikt unrar-free, GPL-2+ en in Debians hoofdarchief.

Een herstelrecord is de belangrijkste. RAR kan pariteitsdata in het archief opslaan zodat een beschadigd bestand zichzelf kan herstellen, en 7Z heeft daar niets vergelijkbaars voor — is die redundantie waarom je voor RAR koos, dan verdwijnt ze stilletjes bij het omzetten.

De algemene regel voor archiefparen hier dekt de rest: elk lid komt byte voor byte over, en wat op het spel staat is wat de container over de bestanden wist, niet wat erin zat. Een wachtwoord, en bij sommige formaten de rechten en tijdstempels.

Beide formaten ondersteunen sterke versleuteling en geen van beide kan opnieuw verpakt worden terwijl die actief is. De extractor wordt zo aangeroepen dat hij meteen faalt bij een beveiligd archief in plaats van te wachten op een wachtwoordvraag — er is geen terminal op de omzetter waarin die kan verschijnen.

Met het wachtwoord in de hand is de lokale route kort: pak de RAR uit, comprimeer de map dan naar 7Z met 7-Zip of Keka en zet daar een nieuw wachtwoord. 7Z’s versleuteling dekt ook de bestandsnamen, wat RAR alleen optioneel doet.

RAR normaliseerde meerdelige archieven — part1.rar, part2.rar, of de oudere .r00-keten — omdat het ontworpen werd toen bestanden op verwisselbare media reisden. Extractie vereist elk deel tegelijk aanwezig.

Deze omzetter krijgt één geüpload bestand, dus een set kan niet hersamengevoegd worden zelfs als je met het eerste deel begint. Voeg de delen eerst samen met een lokale archiveertool, of vraag de bron om één bestand.

Dit paar draait op onze omzetter in plaats van in je browser. Het archief gaat over een versleutelde verbinding, wordt uitgepakt met unrar-free, opnieuw verpakt als 7Z vanuit de uitgepakte map, en teruggestuurd; alles wat de taak schreef wordt bij afloop verwijderd.

De werkruimte is een begrensd geheugengebaseerd bestandssysteem, weggegooid met de container die de taak draaide. De gratis laag accepteert 25 MB per bestand, taken worden na zestig seconden gestopt, en een archief dat meer dan 2 GB aan inhoud claimt wordt geweigerd voordat de extractie begint.

Weggaan van RAR maakt het archief niet openbaar voor iedereen. Ons register noemt beperkte ondersteuning als bekend probleem voor 7Z precies zoals voor RAR: noch Windows Verkenner noch de macOS Finder leest een 7Z zonder hulp.

Behandel 7Z dus als bewaarformaat en ZIP als verzendformaat, en houd de twee beslissingen gescheiden. Moet een bestand uit de verzameling later naar iemand toe, zet dat ene bestand dan op dat moment om naar ZIP.

De meeste mensen die dit paar willen hebben niet één RAR; ze hebben een map vol, jaren teruggaand. Een webomzetter is de verkeerde vorm voor die klus — één upload tegelijk, 25 MB elk.

Voor de hele plank doet 7-Zip op de desktop dezelfde klus zonder groottegrens en zonder upload, aanstuurbaar vanuit een script. Beslis vooraf of je de originelen verwijdert: het herpakken is verliesvrij voor de inhoud maar draagt geen herstelrecord over.