RAR naar TAR omzetten

RAR wordt hier alleen gelezen, nooit geschreven — dat is een bewuste keuze rond de licentie van de RAR-compressie, geen ontbrekende functie. Je kunt dus wel een RAR uitpakken en herverpakken naar TAR, ZIP, 7Z, GZ, BZ2 of XZ, maar niet andersom.

TAR is de gangbare keuze zodra het bestand een Linux-server, een build-pijplijn of een script moet in, waar een archief zonder compressielaag makkelijker is om programmatisch te verwerken dan een RAR.

Deze omzetting draait op onze server. Het RAR-bestand wordt uitgepakt in een tijdelijke map zonder verbinding met het internet, en de inhoud wordt opnieuw samengevoegd tot een TAR-bestand. Alles wat de opdracht heeft aangemaakt wordt na afloop verwijderd, ook wanneer het uitpakken mislukt.

De limiet op de gratis laag is 25 MB per bestand, en elke stap in de verwerking wordt na zestig seconden afgebroken.

Een TAR-bestand plakt bestanden en mappen achter elkaar met een kop per item, zonder ze kleiner te maken. Dat is precies waarom het zo vaak wordt gecombineerd met een aparte compressiestap — een .tar.gz is een TAR dat daarna nog eens gecomprimeerd is.

Hier krijg je de kale TAR: als je hem kleiner wilt hebben, is een volgende omzetting naar een gecomprimeerd formaat de stap die daarna volgt.

De bestanden komen byte voor byte over — er wordt niets herbewerkt, alleen uitgepakt en opnieuw ingepakt. Namen, submappen en volledige paden blijven staan.

Wat kan verdwijnen is informatie die alleen op containerniveau bestond: een archiefwachtwoord, en op sommige formaten de oorspronkelijke tijdstempels en toegangsrechten van elk bestand.

De uitpakker krijgt hier bewust een leeg wachtwoord mee, zodat een beveiligd archief direct met een leesbare melding faalt in plaats van vast te lopen op een prompt die nergens kan verschijnen.

Pak het RAR-bestand eerst zelf uit met het wachtwoord, en zet de map daarna om naar TAR met een archiveerprogramma of via deze pagina, nu zonder beveiliging in de weg.

De server weigert een archief dat meer dan 2 GB aan uitgepakte inhoud aankondigt, voordat het uitpakken zelfs begint. Dat staat los van de 25 MB die het geüploade RAR-bestand zelf mag wegen — sterke compressie kan een klein bestand veel groter maken zodra het is uitgepakt.

Kom je die grens tegen, dan is het archief te groot voor de gratis laag, ongeacht het gekozen doelformaat.

Blijft het archief op je eigen Windows-machine, dan levert omzetten weinig op — WinRAR en 7-Zip lezen RAR rechtstreeks. De omzetting is de moeite waard zodra het bestand een systeem in moet dat geen RAR-ondersteuning heeft, wat bij Linux-tooling en veel scripts het geval is.

Vraag jezelf voor je omzet af of het probleem écht het formaat is, of dat het doelsysteem simpelweg de juiste bibliotheek mist die eenvoudiger te installeren is dan het archief steeds opnieuw om te zetten.

Pak de TAR uit of open hem met een archiveerprogramma en vergelijk het aantal bestanden en de mapstructuur met het originele RAR-bestand — de omzetter bouwt de TAR vanuit de uitgepakte map zelf, zonder een omwegmap eromheen toe te voegen.

Bevatte het RAR-bestand lege mappen, controleer dan of die zijn meegekomen: niet elk archiefprogramma zet die bij het uitpakken terug, en als een script erop rekent is het veiliger om de map expliciet aan te maken.