RAR naar XZ omzetten

Deze pagina is voor iemand die materiaal uit een Windows-desktopwereld overzet naar een Unix-vormige bestemming die een `.tar.xz` verwacht: een deponering in een repository, een mirror met die bestandsstructuur, een broncode-drop voor een pakketsysteem, of een lab dat standaardiseert op formaten met een gepubliceerde specificatie.

Wat hier telt is niet de kleinste bestandsgrootte, maar dat het archief over vijftien jaar nog leesbaar is door software die niemand voor die datum hoefde te licentiëren.

De ratio tussen RAR en XZ is bij deze omzetting ruwweg gelijk — geen van beide wint duidelijk op bestandsgrootte. Dat is waarom deze pagina niet over compressiewinst gaat: er is geen winst om over te schrijven.

Het argument voor deze omzetting is uitsluitend het formaat zelf: RAR is een gesloten, gepatenteerd formaat, terwijl XZ (en de LZMA-compressie erin) een open, gedocumenteerde specificatie heeft die door software zonder licentievragen kan worden geïmplementeerd.

XZ comprimeert net als gzip precies één bytestroom en heeft geen plek voor bestandsnamen of paden. De inhoud van het RAR-archief wordt daarom eerst samengevoegd tot een TAR, en die TAR wordt vervolgens met XZ gecomprimeerd.

Dat is dezelfde opbouw die `.tar.xz` in de Unix-wereld al sinds lang betekent — tooling aan de andere kant herkent het resultaat zonder dat er iets over de herkomst hoeft te worden verteld.

De TAR-laag legt een modus, gebruiker en groep vast voor elk bestand — die velden worden gevuld op basis van de extractie op deze server, niet op basis van de machine waarop de bestanden oorspronkelijk werden gemaakt. Behandel ze dus als onbepaald, niet als behouden.

Voor een broncode-drop is dat doorgaans onschadelijk; voor iets dat uitvoerbaar moet blijven, is het verstandig de rechten na het uitpakken opnieuw expliciet in te stellen in plaats van te vertrouwen op wat het archief meebrengt.

RAR is op deze site uitsluitend een bronformaat, nooit een doel — er bestaat geen omzetting die een RAR-archief schrijft. Dat is een licentiekwestie van de RAR-codec zelf, niet een ontbrekende functie.

Voor deze omzetting maakt dat niets uit: het gaat hier om het lezen van een bestaand RAR-archief en het schrijven van een nieuw, open XZ-archief — nooit om het omgekeerde.

Deze omzetting draait niet in de browser: het RAR-bestand gaat over een versleutelde verbinding naar de server, wordt daar uitgepakt, getard en met XZ gecomprimeerd, en de werkmap op de server wordt verwijderd zodra de klus klaar is.

De limiet op het gratis plan is 25 MB per bestand voor deze serverconversie, met een maximum van honderd serveromzettingen per dag per bezoeker.

Een RAR-archief met een wachtwoord erop faalt meteen met een duidelijke melding in plaats van te blijven hangen — de extractor krijgt bewust een leeg wachtwoord mee, dus een echt beveiligd archief kan hier niet worden geopend.

Wat niet overleeft is alles wat de container over de bestanden bijhield in plaats van in de bestanden zelf: een wachtwoord, en op sommige formaten ook de oorspronkelijke rechten en tijdstempels.

Tot honderd RAR-bestanden tegelijk kunnen worden aangeboden, elk met een eigen voortgangsindicator, zolang het dagelijkse maximum van honderd serveromzettingen niet wordt overschreden.

Het resultaat komt terug als losse `.xz`-bestanden of als ZIP, klaar om een repository of data-depot in te gaan.