TiB naar MiB omrekenen

Een tebibyte is 1.024 gibibyte. De afstand tot de terabyte groeit bij elke trede: 2,4 % bij kilo, 4,9 % bij mega, 7,4 % bij giga en 10 % bij tera.

Een mebibyte is 1.024 kibibyte, oftewel 1.048.576 bytes. De hulpmiddelen van Linux en de geheugengetallen bedoelen vrijwel altijd dit, ook als er «MB» staat.

Deze kant op is het een vermenigvuldiging, en wel met een heel getal: één tebibyte is 1.048.576 mebibytes, precies, en 1.048.576 is de definitie en geen meting die er dichtbij kwam.

Daarmee is het een van de weinige omrekeningen die je uit je hoofd kunt doen, en de uitkomst is controleerbaar: deel terug en je moet precies op je begingetal uitkomen, zonder rest die je moet wegpraten.

Eén TiB is 1.024 van de eenheid eronder; één TB is 1.000. Op deze pagina is dat het verschil tussen 1048576 MiB en 953674,3164 MiB — 10 % — en het gat groeit bij elke stap omhoog: op een foto een verwaarloosbare afronding, op een harde schijf een zichtbaar stuk.

Hierin zit het raadsel van de verdwenen opslag volledig. Een schijf die als terabyte verkocht wordt bevat in decimale eenheden precies wat erop staat; Windows telt hem daarna in binaire eenheden maar houdt de decimale naam aan, en daar krimpt het getal zonder dat er iets weg is. macOS telt deze eenheden sinds 10.6 decimaal, en daarom kan dezelfde schijf op twee computers twee maten lijken.

Een tebibyte delen door een mebibyte geeft 1.048.576, en in bijna elke context waar iemand deze omzetting doet is dat quotiënt het punt. Hoeveel delen krijgt de upload. Hoeveel chunks houdt de back-upindex.

Dat herkadert wat een brokgrootte is. Ze is geen eenheid en geen prestatieknop op zichzelf — het is de deler die bepaalt of de bewerking überhaupt mogelijk is.

Het S3-multipart-protocol en de vele implementaties die het kopiëren staan maximaal 10.000 delen per upload toe, een minimum deelgrootte van 5 MiB voor elk deel behalve het laatste, en een maximum object van 5 TiB.

Het gevolg is een plafond dat een eigenschap is van de configuratie in plaats van de dienst: brokgrootte keer 10.000. Op 5 MiB is dat 48,83 GiB. Op 8 MiB is het 78,125 GiB. Op 128 MiB is het 1,22 TiB.

De AWS CLI gebruikt standaard een brok van 8 MiB. Dat is een verstandige standaard voor bestanden die mensen gewoonlijk uploaden en faalt bij 78,125 GiB, ver genoeg boven gewoon gebruik dat een team er jaren mee kan draaien.

De waarde verhogen is één configuratieregel, en moet gekozen worden tegen het grootste object dat het systeem ooit zal produceren. Een brok van 128 MiB dekt 1,22 TiB en een van 512 MiB dekt vrijwel het hele toegestane bereik.

De ondergrens is het totaal gedeeld door 10.000. Een tebibyte heeft delen van minstens 104,86 MiB nodig; een object van 5 TiB heeft er minstens 524,29 MiB nodig. Naar boven afronden naar de volgende macht van twee geeft 128 MiB en 1.024 MiB.

Het plafond wordt bepaald door geheugen en retry-kosten in plaats van door het protocol. Een client met acht gelijktijdige delen van 128 MiB heeft een gibibyte onderweg, wat prima is op een server en niet in een container met een limiet van 512Mi.

Een mislukt deel wordt in zijn geheel opnieuw verzonden. Op een verbinding die af en toe wegvalt betekenen kleine delen dat een fout weinig kost en grote delen dat het veel kost — een onderbreking bij 90 procent van een deel van 1 GiB gooit 900 MiB werk weg.

Het praktische middenpad is delen zo bemeten dat er tussen de één en vijf seconden overheen gaan op de verbinding die je echt hebt. Op 100 Mbit/s is dat ruwweg 16 tot 64 MiB.

Doorvoer op objectopslag komt van delen tegelijk onderweg, niet van deelgrootte. Eén stroom wordt begrensd door round-trip-tijd en zal een snelle verbinding niet verzadigen, ongeacht hoe groot de stukken zijn.

Dat betekent dat de twee instellingen in de juiste volgorde gekozen moeten worden: kies de deelgrootte uit het totaal en de deelgrens, kies dan de gelijktijdigheid uit de verbinding en het geheugenbudget.

Deduplicerende back-uptools chunken met een tegenovergesteld doel. In plaats van een vaste mebibytegrootte gebruiken ze inhoudsgedefinieerde grenzen met een streefgemiddelde, zodat bytes invoegen aan het begin van een bestand alleen de grenzen dichtbij de wijziging verschuift.

Het stukjesaantal blijft de kosten bepalen. Een tebibyte op een gemiddelde van één mebibyte is in de orde van een miljoen chunks, elk met een indexregel met een hash, dus loopt de repository-index op tot tientallen of honderden mebibyte.