De snelheid van een video aanpassen

Dit is het enige dat je vooraf moet weten. Het geluid wordt met het beeld mee versneld, dus bij 2x stijgen stemmen in toonhoogte en bij 0,5x dalen ze — hetzelfde effect als een grammofoonplaat op de verkeerde snelheid. Het is geen fout, het is wat er gebeurt als je monsters sneller afspeelt.

De toonhoogte behouden bij een snelheidswijziging is een andere bewerking, tijdrekking, die een videospeler toepast als je op 1,5x kijkt. Ze knipt het geluid in stukjes en laat ze overlappen, en dat is echte signaalbewerking en geen instelling. Hier wordt ze niet aangeboden.

Deze pagina past dus bij een timelapse, een vertraagde clip die je goed wilt bekijken, of alles zonder spraak. Voor een college dat je wilt beluisteren is de snelheid in de speler het betere antwoord en kost het niets.

Elk beeld in een video draagt een tijdstempel dat zegt wanneer het moet verschijnen. De snelheid wijzigen betekent hier die stempels door de factor delen en de beelden ongewijzigd terugschrijven. Er draait geen decoder, geen encoder, en geen enkel beeldpunt verandert.

Daarom is een bestand van twintig minuten in seconden klaar waar hetzelfde bestand schalen minuten zou kosten, en daarom is het resultaat bit voor bit even goed als het origineel. Het betekent ook dat de bestandsgrootte nauwelijks verandert: het zijn dezelfde beelden, anders gelabeld.

Er wordt niets toegevoegd en niets weggegooid. De tijdstempels op de bestaande beelden worden herschreven, zodat ze dichter op elkaar of verder uit elkaar aankomen — daarom is het vrijwel meteen klaar en daarom zit elk beeld dat de camera opnam nog in het bestand.

Het gevolg is rekenkunde. Een fragment op 30 beelden per seconde dat op halve snelheid speelt wordt een fragment op 15, en 15 is waar beweging op een diavoorstelling begint te lijken. Versnellen heeft het omgekeerde en onschuldige effect: dezelfde beelden komen sneller langs, en het resultaat is vloeiender dan het origineel, niet schokkeriger.

Een camera legt elk beeld vast met een beetje bewegingsonscherpte, afgestemd op hoe lang dat beeld in beeld blijft. Vertraag je de video, dan is die onscherpte er nog terwijl het beeld nu blijft hangen: snelle beweging leest als uitgesmeerd in plaats van als traag.

Daarom wordt echte slowmotion opgenomen op een hoge beeldsnelheid in plaats van achteraf vertraagd, en daarom zet de slowmotionstand van een telefoon de camera op 120 of 240 beelden per seconde voordat je op opnemen drukt. Gewone beelden halveren gaat meestal goed; ze tot een kwart terugbrengen zelden, en geen enkele bewerking haalt beelden terug die nooit zijn vastgelegd.

De verhouding is recht evenredig: op snelheid 2 duurt het fragment de helft, op snelheid 0,5 het dubbele. Een video van tien minuten wordt op 1,25 acht minuten, en op 0,8 twaalf en een half.

Dat vooraf uitrekenen loont wanneer er aan de andere kant een grens staat — een upload met een maximumduur, een plek in een presentatie, een advertentieformaat. Vertragen om een detail beter te laten zien is de meest voorkomende reden dat een fragment over een grens gaat waar het eerst onder bleef, en dat merk je pas bij het uploaden.