fl oz naar cup omrekenen

Een Amerikaanse vloeibare ounce is 29,57 ml; een Britse 28,41 ml. Twee verschillende eenheden met dezelfde naam, en recepten maken vrijwel nooit duidelijk welke.

Een Amerikaanse cup is 236,6 ml, al rekenen de voedingswaardetabellen daar met een wettelijke cup van precies 240 ml, en de Australische cup heeft er 250. Vermenigvuldig een recept met tien en het verschil wordt zichtbaar.

Deze kant op is het een deling, en wel door een heel getal: er gaan er 8 in één Amerikaanse cup, zonder rest. Het enige lastige is dat de uitkomsten in breuken vallen — een derde, een twaalfde — in plaats van de ronde getallen die de andere richting geeft.

Er gaat toch niets verloren, want de deling is exact. Wil je uitkomst als decimaal niet stil blijven staan — 0,0833… en familie —, dan is dat de breuk die doorschemert, geen fout die binnensluipt.

Deze pagina rekent met de Amerikaanse maat: 0,125 cup. De imperiale, in het Verenigd Koninkrijk en Ierland nog steeds in gebruik, is 0,12009 cup — 3,9 % minder.

Dat gat is precies het onhandige: te groot om in een recept te negeren en te klein om aan de uitkomst te zien. Wat hier binnenkomt is bijna altijd de Amerikaanse maat, en daarom staat die bovenaan; komt jouw cijfer uit een Britse bron, dan is de tweede de goede.

Een Amerikaanse cup is 8 Amerikaanse fluid ounces, dus de omzetting is een deling door acht en de bruikbare getallen komen netjes uit: 4 fl oz is een halve cup, 12 is anderhalve cup, 16 is twee cups en ook een pint. Alles wat een veelvoud van twee is deelt naadloos in een maatbeker.

Het probleem is dat weinig verpakkingen in veelvouden van acht verkocht worden. Gecondenseerde melk komt in 12 fl oz, kokosmelk in 13,5, bouillon in 14,5. Alleen de 12 en de 32 landen op cupstrepen. De rest laat een rest over, en die rest is waar recepten stilletjes fout worden afgerond.

Amerikaanse etikettering gebruikt dezelfde drie letters voor twee losstaande grootheden. Een blik gemarkeerd 14,5 FL OZ bevat 14,5 fluid ounces vloeistof — een volume. Een blik gemarkeerd 14,5 OZ draagt 14,5 ounces nettogewicht, en hoeveel ruimte dat inneemt hangt volledig af van de inhoud.

Het verschil is niet klein genoeg om te negeren. 14,5 fluid ounces is 1,81 cup; 14,5 ounces uitgelekte bonen is dichter bij anderhalve cup qua volume. Zoek voor het delen door acht naar het woord "fluid" of de letters FL op het etiket.

Eén fluid ounce is precies twee eetlepels, wat het overblijvende deel van elke deling meetbaar maakt in plaats van geschat. Neem eerst de hele cups, zet dan de rest om: 13,5 fl oz is één cup met 5,5 fl oz over, en 5,5 fluid ounces is 11 eetlepels.

Die route is nauwkeuriger dan een breuk van de zijkant van een kan aflezen, want een eetlepel is een vast vat en de meniscus in een glazen maat is een inschatting. Het overleeft ook verdubbelen: 13,5 fl oz verdubbelen betekent 11 eetlepels verdubbelen naar 22.

De gebruikelijke cup in recepten is 236,59 ml, maar Amerikaanse voedingswaarde-etiketten gebruiken een "wettelijke" cup van precies 240 ml. Het verschil van 1,4 procent is onzichtbaar bij één maatbeker en zichtbaar zodra een portiegrootte tegen een cupmaat in een la vergeleken wordt.

Buiten de Verenigde Staten betekent het woord weer iets anders. Australië, Nieuw-Zeeland en Canada gebruiken een metrische cup van 250 ml — zes procent groter dan de Amerikaanse — en Japanse recepten rekenen met een cup van 200 ml, vijftien procent kleiner.

Een imperial fluid ounce is 28,4130625 ml en een Amerikaanse 29,5735295625 ml, dus de imperial eenheid is zo’n vier procent kleiner. Twintig ervan maken een imperial pint, tegenover zestien Amerikaanse fluid ounces voor een Amerikaanse pint.

De praktische regel is kort: is de bron Brits, Iers of ouder Gemenebest, deel dan door 8,33 in plaats van 8 om Amerikaanse cups te krijgen. Tien imperial fluid ounces is 1,2 Amerikaanse cup, niet 1,25.

De meeste Amerikaanse vloeistofmaten dragen beide schalen, en ze komen overeen — de cupstreep op 1 staat bij de 8 fl oz-markering, 2 cup bij 16. Toont de kan ook milliliters, dan is die derde schaal meestal afgerond: een 1-cup-streep afgedrukt als 240 ml is de wettelijke cup.

Vloeibare en droge maten zijn niet onderling inwisselbaar zoals de gedeelde schaal suggereert. Een vloeistofkan wordt tot een streep onder de rand gevuld zodat ze te dragen is; een droge cup wordt tot de rand gevuld en afgestreken.

Halveren is waar de fluid ounce zich bewijst, want ze blijft een geheel getal lang nadat de cupbreuk niet meer bruikbaar is. Driekwart cup is 6 fl oz; de helft daarvan is 3 fl oz, ofwel 6 eetlepels — een meetbare hoeveelheid, terwijl "drie achtste cup" nergens een streep voor heeft.

Verdubbelen gaat de andere kant op en levert meestal netjes uit. Twee blikken van 12 fl oz is 24 fluid ounces, ofwel drie cups, anderhalve pint of driekwart quart — allemaal net getallen. Dat is de ladder die zich opnieuw laat gelden.