WebM naar MKV omzetten

De twee formaten zijn geen verre verwanten. Matroska werd in 2002 gepubliceerd als container die vrijwel alles kan bevatten, en WebM, uitgebracht door Google in 2010, is een bewust versmalde versie ervan: dezelfde structuur, beperkt tot een korte lijst royaltyvrije codecs. Open een WebM in een hex-editor en de eerste vier bytes zijn de Matroska-signatuur.

Die verwantschap is waarom zoveel gidsen WebM naar MKV als een hernoeming beschrijven. Qua bestandsstructuur hebben ze bijna gelijk. Qua of je speler het dan afspeelt, missen ze het punt volledig — want wat faalt, is meestal niet de container.

Ze herencodeert ze. De video komt eruit als H.264 en de audio als AAC, ongeacht wat erin ging. Elk frame wordt terug naar pixels gedecodeerd en opnieuw gecomprimeerd, wat echte tijd kost en een beetje detail verliest. De MKV-wikkel is het enige gratis deel van de bewerking.

Dat is een bewuste keuze, geen beperking van de container: MKV draagt VP9 probleemloos, en ook AV1 en FLAC. De reden om H.264 te schrijven is dat wie naar MKV omzet vrijwel altijd een mediaspeler voedt in plaats van een browser, en een speler die stikt in WebM stikt op dezelfde manier in VP9 binnen een MKV.

Er bestaat een echte bewerking die doet wat «WebM naar MKV» klinkt alsof het zou moeten: de gecomprimeerde streams uit de ene container lichten en zonder een frame aan te raken in de andere schrijven. Dat kost seconden ongeacht bestandslengte, verliest helemaal niets.

Dat is dit niet. mkvmerge uit MKVToolNix doet het met een sleep en een klik, en ffmpeg -i input.webm -c copy output.mkv doet het vanaf een terminal. Is je enige probleem dat software op de extensie .mkv staat terwijl hij VP9 prima aankan, dan is dat de kortere weg.

Plex, Jellyfin en Emby moeten dezelfde beslissing nemen als iemand op afspelen drukt: het bestand ongewijzigd doorgeven, of ter plekke transcoderen. Direct afspelen is gratis en instant; transcoderen is een aanhoudende belasting voor de server, en op een zwakke NAS is dat het verschil tussen vloeiend afspelen en een draaiende buffer.

H.264 met AAC is de combinatie die vrijwel elke client in hardware decodeert, van een tien jaar oude smart-tv tot een telefoon. Een VP9-WebM eenmalig vooraf omzetten haalt dat werk permanent van de server. Een hele bibliotheek omzetten is waar de batchmodus en de afwezigheid van uploadlimieten de hele reden worden dat het haalbaar is.

Matroska’s reputatie berust op dingen die deze omzetting je niet geeft. Het draagt elk aantal audiosporen, dus een film kan de originele taal en twee nasynchronisaties bevatten. Het draagt ondertitelsporen in meerdere formaten, ingesloten in plaats van naast het bestand. Het draagt hoofdstukken en albumhoes.

Niets daarvan overleeft hier: één videospoor en één audiospoor gaan over en al het andere valt weg. Wil je ondertitels bij een video bundelen, doe dat dan achteraf in MKVToolNix — dat voegt sporen toe zonder iets te herencoderen.

MKV-ondersteuning is buiten de liefhebberswereld echt wisselvallig. Geen browser speelt het native af, dus kan een MKV niet in een webpagina ingesloten worden. Veel smart-tv-apps en Apples ecosysteem weigeren het over het algemeen of behandelen het slecht.

Omdat het bestand hier hoe dan ook hetzelfde H.264 en AAC bevat, is de container een vrije keuze, en MP4 is de veiligere standaard. Kies MKV als iets in je keten er specifiek om vraagt.

De resolutie-instelling is de moeite waard als de bron een schermopname op een ongewoon formaat is. Mediaservers en tv-apps zijn het gelukkigst met de standaardstappen, en 1080p is waar de meeste bibliotheken leven.

De kwaliteitsband is de andere hendel. Gebalanceerd is juist voor iets dat één keer bekeken wordt; de hoge instelling is de extra grootte waard voor iets dat in een blijvende collectie komt.

Bibliotheken worden niet één bestand tegelijk omgezet. Tot honderd WebM-bestanden kunnen samen neergezet worden, elk met eigen voortgang, en de klaargezette MKV-bestanden downloaden als één ZIP. Er staat niets in de wachtrij achter iemand anders, want er is geen gedeelde server.

De afwezigheid van een upload is wat dit praktisch maakt in plaats van alleen privé. Honderd opnames is tientallen gigabytes; dat naar een converter sturen en terughalen zou langer duren dan de codering zelf.