CR2 naar PNG omzetten

PNG is echt lossless: wat erin gaat, komt er pixel voor pixel weer uit. Het probleem hier is wat erin gaat. Een CR2 wordt niet gedemozaïekt vanaf het sensorraster — de omzetter zoekt de kant-en-klare JPEG die de Canon-camera bij het schieten in het bestand schreef, en werkt daarvandaan.

De PNG is dus een lossless kopie van een lossy origineel. Detail dat de JPEG-encoder van de camera al wegliet, is verdwenen voordat PNG de foto ooit zag, en geen lossless container haalt dat terug. Wat PNG wél garandeert: vanaf nu gaat er niets meer verloren, wat vooral telt als je herhaaldelijk gaat bewerken en opslaan.

Een frame van een 5D Mark IV telt ongeveer 6720 bij 4480 pixels — 30 miljoen. Bij drie bytes per pixel is dat zo’n 90 MB ongecomprimeerd, en PNG’s compressie werkt door herhaling te vinden, waar een foto weinig van heeft. Reken op een uitkomst tussen 40 en 70 MB, afhankelijk van de scène.

De JPG van hetzelfde bestand zou een paar megabyte zijn. Levert dat verschil je niets concreets op — een importeerder die JPEG weigert, een bewerkingsketen waarin elke opslag anders kwaliteit zou kosten — dan is het een kostenpost zonder tegenprestatie, en is CR2 naar JPG de betere route.

Er zijn echte gevallen. Sommige wedstrijd- en stockportalen eisen PNG en weigeren al het andere. Sommige wetenschappelijke en medische beeldpijplijnen vereisen een formaat zonder lossy stap, wat de bron ook was. Sommige oudere ontwerpsoftware verwerkt PNG netjes en JPEG slecht.

In al die gevallen is het antwoord hetzelfde: maak de PNG, discussieer niet met het formulier, en bewaar de CR2. Wat je niet moet doen, is naar PNG omzetten omdat het klinkt als de betere kwaliteit — hier is het exact dezelfde foto in een grotere verpakking.

Twee dingen gaan verloren. Ten eerste alles wat de sensor registreerde voorbij de eigen weergave van de camera: het 14-bit tonale bereik, de ruimte in de hooglichten, de mogelijkheid om de witbalans achteraf te herzien. Dat zit in de CR2 en niet in de geëxtraheerde preview, dus ook niet in de PNG.

Ten tweede de metadata. Een PNG maken vereist de preview decoderen en opnieuw coderen, en het EXIF-blok overleeft dat niet. Lens, belichting, opnametijd en gps-tag ontbreken in het resultaat. Wil je die info behouden, bewaar dan de CR2 ernaast of gebruik de JPG-route, die de preview ongewijzigd doorgeeft.

PNG’s bekendste voordeel boven JPEG is het alfakanaal, en dat is hier irrelevant. Elke pixel in een raw-opname is door een sensorpunt geregistreerd en volledig dekkend; er is niets transparants in het bestand om over te dragen.

Heb je een uitgesneden onderwerp nodig — een product op wit, een figuur op een transparante achtergrond — dan is dat maskeerwerk in een beeldbewerker na de omzetting, niet iets wat de omzetting zelf kan.

PNG kan 16 bit per kanaal opslaan, wat lijkt op een natuurlijk thuis voor een 14-bit Canon-opname. Dat is het niet, want de 14-bit data bereikt de encoder hier nooit — de ingesloten preview is een gewone 8-bit JPEG, dus de PNG die daarvan geschreven wordt is ook 8-bit.

Een 16-bit PNG met echt het volledige sensorbereik moet komen van een raw-ontwikkelaar die de CR2 demozaïekt — Digital Photo Professional, Lightroom, Camera Raw of darktable kunnen dat exporteren. Dat is andere software voor een ander doel.

Grote PNG’s lopen tegen grenzen aan die een JPG nooit raakt. E-mailbijlagen zitten vaak op 20 of 25 MB. Content-managementsystemen weigeren uploads boven de 8 of 10 MB standaard. Berichten-apps comprimeren grote bestanden zelf, met een slechter resultaat dan de JPG had gegeven.

Het gratis niveau hier accepteert bestanden tot 100 MB, wat elke Canon CR2 ruim dekt — de beperking zit bij de uitvoer en bij wat de ontvanger accepteert. Controleer de limiet van de bestemming voordat je een hele batch omzet.

Batches werken: sleep een selectie naar binnen, elk bestand wordt na elkaar gescand, geëxtraheerd en opnieuw gecodeerd, met het geheel terug als ZIP. Opnieuw coderen is echt werk, en PNG-compressie op een foto van 30 megapixel is niet ogenblikkelijk, dus een grote batch PNG’s duurt merkbaar langer dan dezelfde batch als JPG.

Alles gebeurt op je eigen machine, wat verklaart waarom er geen kosten per bestand en geen wachtrij zijn, en waarom een nog niet gepubliceerde shoot niet eerst aan een website hoeft te worden gegeven.

Is PNG gekozen omdat je de foto wilt bewerken, dan is het eerlijke advies deze pagina over te slaan. Open de CR2 in een raw-ontwikkelaar, maak de belichtings- en witbalanskeuzes tegen de sensordata waar ze bijna gratis zijn, en exporteer vandaar een TIFF of 16-bit PNG.

Deze omzetter bestaat voor het geval dat niet beschikbaar of de moeite niet waard is — geen software bij de hand, een bestand nodig binnen tien minuten, een bestemming die alleen om een plaatje vraagt. Daarbuiten levert deze pagina een groot bestand dat een beter gereedschap beter had gemaakt.