CR2 naar TIFF omzetten

Canon schrijft bij het maken van de foto een complete JPEG-voorbeeldfoto in het CR2-bestand. Deze omzetting zoekt die op, decodeert hem tot pixels en schrijft die opnieuw weg als TIFF.

Er wordt geen sensordata gelezen en er is geen demosaicing — dat is de reconstructie van kleur uit de ruwe sensorgegevens die een echte raw-ontwikkelaar wél uitvoert. Wat je krijgt is de renderage die de camera zelf al had gemaakt, in een ander bestandsformaat.

De ingebouwde voorbeeldfoto is zelf al een JPEG, dus al eerder met verlies gecomprimeerd door de camera. Om er een TIFF van te maken wordt die JPEG gedecodeerd en opnieuw gecodeerd, wat een aparte stap is dan wanneer je hetzelfde bestand naar JPG zou omzetten.

Bij een omzetting naar JPG wordt de voorbeeldfoto namelijk ongewijzigd gekopieerd; bij TIFF wordt hij eerst uitgepakt tot pixels. Dat maakt de TIFF geen preciezere weergave van de opname dan een JPG-export van hetzelfde bestand zou zijn — het is dezelfde camerarendering, alleen in een ander pakket.

TIFF wordt hier zonder compressie weggeschreven, met het oog op compatibiliteit met oudere drukwerk- en montagesoftware die niet elke compressiemethode begrijpt. Het gevolg is een bestand dat aanzienlijk groter is dan een PNG van dezelfde foto, laat staan de JPEG-voorbeeldfoto waar het uit komt.

Reken op enkele tientallen megabytes per foto op een moderne Canon-sensor. Voor een enkele opname is dat te overzien, voor een hele kaart loopt de opslagbehoefte snel op.

Omdat de voorbeeldfoto voor TIFF eerst tot pixels wordt gedecodeerd, komt er geen EXIF-blok mee in het resultaat — objectief, diafragma, sluitertijd en opnametijdstip staan er niet meer in. Dat gebeurt niet als een bewuste keuze om iets te verwijderen; het blok komt de decodeerstap simpelweg niet door.

Moet die informatie bewaard blijven, zet het CR2-bestand dan om naar JPG in plaats van TIFF: daar blijft de voorbeeldfoto ongewijzigd en verdwijnt de EXIF niet.

Sommige drukwerk- en archiveringssystemen accepteren alleen TIFF, ongeacht wat de bron was. In dat geval is dit de omzetting die aan de eis voldoet, ook al is TIFF technisch niet zuiniger of preciezer dan een JPG uit hetzelfde bestand.

Ken je de eis niet zeker, vraag dan na of een JPG met hoge kwaliteit ook volstaat — dat scheelt aanzienlijk in bestandsgrootte zonder dat er iets aan detail verandert.

Een highlight die de camera bij het maken van de voorbeeldfoto al liet dichtslaan, zit vaak nog wél in de sensordata van het CR2-bestand en niet in de voorbeeldfoto zelf. Deze omzetting bereikt die sensordata niet, dus een TIFF ervan redt de opname niet.

Is een frame belangrijk en lastig belicht, dan is een echte raw-ontwikkelaar nodig die de sensordata wél leest. Voor een correct belichte opname is de TIFF hier dezelfde weergave die zo’n ontwikkelaar ook zou tonen, alleen in een ander formaat.

CR2 is buiten Canon’s eigen programma’s niet zomaar leesbaar: Windows heeft er een codec voor nodig en niet elke browser of tablet komt er zelf uit. Deze omzetting draait als JavaScript in het tabblad en heeft dus niets extra’s nodig.

Een kaartlezer aansluiten en de bestanden neerzetten is genoeg — het werkt ook op een tablet en ook zonder internetverbinding, omdat er niets naar een netwerk hoeft.

De omzetting neemt de grootste ingebouwde JPEG boven 640 bij 480 pixels; is die er niet, dan faalt de omzetting met een melding in plaats van iets onbruikbaars te leveren.

Dat gebeurt vooral bij bestanden die niet rechtstreeks van de camera komen: teruggehaald met een herstelprogramma, of afgebroken doordat een kaart tijdens het schrijven werd verwijderd. Bestaat de originele kaartkopie nog, gebruik die dan.

De omzetting is volledig lokaal: de CR2-bestanden worden van je schijf gelezen en in het geheugen verwerkt, zonder dat er iets wordt verstuurd. Dat is te controleren via het netwerktabblad van de ontwikkelaarstools tijdens het omzetten.

Er is geen account, geen wachtrij en geen dagelijkse limiet, omdat het werk op je eigen processor gebeurt.