Wat is een CR2-bestand?

CR2 is een container: een omhulsel voor stromen die door iets anders zijn gecodeerd. Het bewaart een raster van beeldpunten, dus het wordt zacht zodra je het verder vergroot dan zijn eigen resolutie. Het wordt gebruikt voor fotografie en bewerken.

De extensie is .cr2 en de volledige naam Canon Raw 2. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Canon bracht het in 2004 uit. Het komt uit camera’s van Canon EOS digital SLRs.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Hem lezen buiten de eigen software van de leverancier leunt op het werk van andere mensen, meestal door te kijken en niet door documentatie. Dat gaat meestal goed en soms niet, en dat is precies de reden om te converteren wat je wilt bewaren.

Het gaat overal nog open en oudere programma’s schrijven het nog, maar er wordt niets nieuws meer omheen gebouwd. Converteer wat je wilt bewaren en kies het niet voor iets dat vandaag begint.

CR2 bewaart zijn inhoud precies. Opnieuw opslaan verandert niets, dus je kunt het zo vaak openen, bewerken en wegschrijven als je wilt zonder dat er schade opstapelt — en dat is wat er een werkformaat van maakt in plaats van een afleverformaat.

CR2 heeft nergens plaats om doorzichtigheid vast te leggen. Wat in de bron doorscheen wordt bij het converteren met een egale kleur gevuld — wit, tenzij er iets anders gekozen wordt.

Tot 14 bits per kanaal. Het kan werken in RGB.

Meer dan acht bits per kanaal is wat een verloop ervan weerhoudt om bij het bewerken in stappen uiteen te vallen: het telt in een werkbestand en bijna nooit in een afgerond bestand.

Adobe Lightroom, Canon Digital Photo Professional en darktable lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

CR2 kan de EXIF-gegevens, de XMP-gegevens en de GPS-coördinaten bevatten.

Over de GPS-coördinaten is het de moeite waard even na te denken voordat een bestand ergens heen gaat: ze vertellen waar de foto is gemaakt, en vrijwel niets wijst je erop dat ze er nog in staan.

CR2 is bedoeld om te openen en te wijzigen. Houd het bestand in dit formaat zolang het werk loopt, en exporteer eruit wanneer er een afgeronde versie nodig is.

De terugkerende klachten: programma’s tonen vaak een ingebouwde voorvertoning in plaats van de echte gegevens en buiten het eigen terrein is de ondersteuning ongelijk.

Niets daarvan is een reden om het formaat te mijden. Het zijn de dingen die je beter kent voordat een ervan je verrast, en dat is een andere en een nuttigere bewering.

CR2 is wat elke Canon-spiegelreflex schreef van 2004 tot CR3 het in 2018 verving — de hele Rebel-lijn, elk model van de 20D tot de 5D Mark IV en de 1D X Mark II. Canon had gedurende die hele periode het grootste marktaandeel.

Het gevolg is dat CR2 waarschijnlijk het meest voorkomende raw-formaat ter wereld is, en dat de meeste mensen die er vandaag een openen, iets ouds openen. Dat bepaalt wat de moeite waard is om te weten: niet of je het moet fotograferen, maar of de bestanden over tien jaar nog openen.

CR2 gebruikt de tagstructuur van TIFF als basis, net als ARW, NEF en ORF. Een programma dat het ene kan lezen, heeft het meeste gereedschap voor de andere al klaar staan, en het formaat is grondig en vroeg gereverse-engineerd.

Dat is het praktische verschil met CR3, dat de TIFF-afkomst verliet voor een nieuwe container en daardoor een periode zonder ondersteuning kende. CR2 heeft dat gat niet: vrijwel alles dat raw leest, leest CR2.

Canon comprimeerde CR2 vanaf het begin verliesvrij — het bestand is kleiner dan de ruwe sensorwaarden en identiek na decomprimeren. Op de meeste toestellen is er geen kwaliteitsinstelling en geen keuze te maken.

De uitzondering is sRAW en mRAW, menuopties op enkele modellen, die een verkleind en al gedemozaïekt beeld in hetzelfde .CR2 schrijven. Dat terzijde is een CR2 de volledige meting — vermeldenswaard omdat CR3 met C-RAW een echt lossy optie introduceerde en de twee makkelijk verward worden.

Vroege toestellen legden 12 bits per kanaal vast en latere 14, met de overgang rond 2007 tot 2009 afhankelijk van de modellijn. Sommige camera’s vallen ook terug naar 12 bits bij snel sequentieel fotograferen.

Veertien bits is 16.384 niveaus tegenover 4.096, en het verschil toont zich waar het altijd doet: hoever schaduwen opgelicht kunnen worden voordat banding optreedt. Beide zijn enorm beter dan de 256 van een JPEG.

Ondersteuning voor de vroegste CR2-varianten dunt uit. De meeste huidige software leest ze nog, maar enkele converters hebben de oudste tabellen laten vallen.

Het praktische advies voor wie een groot archief heeft: test in plaats van aannemen. Open het oudste bestand in het catalogus in wat je nu gebruikt, en als dat mislukt, is dat het signaal om te migreren zolang er nog software is die het leest.

DNG is het gedocumenteerde, gepubliceerde raw-formaat, en Adobes converter verwerkt CR2 inclusief oude toestellen. De omzetting is verliesvrij, levert bestanden ongeveer 15 tot 20 procent kleiner op, en geeft iets dat door alles leesbaar is dat DNG leest.

De kosten zijn reëel. Canons eigen Digital Photo Professional opent het bestand niet meer, dus de eigen lenscorrecties en beeldstijlen zijn onbereikbaar. Adobes converter kan de originele CR2 als vangnet in de DNG insluiten, ten koste van een groter bestand.

De 5D Mark IV was het opvallende CR2-toestel met Dual Pixel raw, dat beide helften van elke sensorcel vastlegt en de bestandsgrootte ongeveer verdubbelt. De twee beelden verschillen een fractie van een millimeter.

Wat het oplevert is klein en specifiek — een kleine verschuiving in het schijnbare scherptevlak, wat controle over bokeh — en is alleen beschikbaar in Canons eigen software. Elders omgezet is een Dual Pixel CR2 gewoon een grote gewone raw.

Elke CR2 bevat een volledige JPEG-preview met Canons eigen verwerking — het beeld dat de camera op het scherm toonde. Dat is wat een bestandsbrowser als miniatuur toont.

Voor een oud archief is dat een echte nooduitgang. Weigert een zeer oude CR2 in je software, dan kan de ingesloten JPEG geëxtraheerd worden voor een bruikbare foto op volledige resolutie met de look die de camera bedoelde.

Om te delen of af te drukken: JPG op hoge kwaliteit. Voor verdere bewerking buiten een raw-werkstroom, of waar elke pixel moet overleven: PNG of TIFF. Voor een heel archief dat toekomstbestendig gemaakt wordt: DNG.

Bewaar de CR2 hoe dan ook. Het omgezette bestand heeft de witbalans, tooncurve en kleurinterpretatie permanent vastgebakken, en geen van die beslissingen kan worden teruggedraaid.