CR2 naar WebP omzetten

Deze pagina is voor iemand die foto’s publiceert in plaats van verstuurt: een fotograaf die een portfolio opbouwt, een makelaar die een woning online zet, een winkelier met productfoto’s van een Canon-spiegelreflexcamera. De foto’s worden bekeken op zo’n 1.200 pixels breed, niet op de volledige 6.000 pixels van het origineel.

Wat hier telt is paginagewicht en laadsnelheid, niet de volledige belichtingslatitude van het RAW-bestand — die vraag hoort bij de ontwikkeling in RAW-software, niet bij deze webpublicatiestap.

Een CR2-bestand bevat naast de ruwe sensordata een door de camera zelf gerenderde JPEG-preview. Deze omzetting doet geen demosaicing van de sensor — dat vergt volledige RAW-ontwikkeling — maar haalt de grootste ingebedde preview eruit en codeert die opnieuw als WebP.

Dat betekent dat de kleurweergave van de camera zelf wordt overgenomen, niet een neutrale interpretatie van de sensorwaarden. Voor webpublicatie is dat meestal precies wat je wilt: het beeld zoals het toestel het al had bedoeld.

Omdat de bron een JPEG-preview is die de camera al comprimeerde, is de WebP die hieruit ontstaat een tweede generatie op reeds gecomprimeerd materiaal. Dat is bij webformaten van 1.200 pixels breed vrijwel nooit zichtbaar — het detailverlies van de eerste compressieronde ligt al ver onder wat op die schaal waarneembaar is.

Bij een afdruk op groot formaat of een sterke uitsnede zou dat anders liggen, maar dat is niet het scenario waarvoor deze pagina is geschreven.

WebP haalt bij vergelijkbare zichtbare kwaliteit doorgaans 25 tot 35 procent minder bytes dan JPG. Dat is de orde van grootte die terugkomt in een snelheidsscore en op een mobiele verbinding, en de reden waarom dit formaat hier de standaardkeuze is boven JPG.

De standaardkwaliteit van deze omzetting volstaat voor de meeste galerijfoto’s; hoger zetten heeft vooral zin bij een foto die later nog stevig wordt uitgesneden of vergroot.

De WebP die hier ontstaat bevat geen EXIF, GPS-coördinaten of camera-instellingen meer: het decoderen tot pixels en opnieuw coderen laat geen ruimte over voor die metadata, ongeacht het bronformaat.

Voor een galerij of productfoto is dat vrijwel altijd gewenst — een woningfoto die de exacte coördinaten van de voordeur meedraagt, is precies het soort detail dat een lezer beter niet ziet.

Een fotosessie levert zelden één bestand op. Tot honderd CR2-bestanden tegelijk kunnen in dezelfde sessie worden verwerkt, elk met een eigen voortgangsindicator, en het resultaat komt terug als losse bestanden of als ZIP.

Omdat alles op het eigen apparaat gebeurt, is er geen wachtrij die de snelheid beïnvloedt bij een grote shoot — de bottleneck is de rekenkracht van je eigen machine, niet een gedeelde server.

De omzetting draait volledig in de browser; de RAW-bestanden worden niet naar een server gestuurd. Voor een shoot die nog niet gepubliceerd mag worden, blijft alles op het eigen apparaat totdat je het zelf publiceert.

De limiet op het gratis plan is 100 MB per bestand, wat voor de meeste CR2-bestanden van Canon-camera’s ruim voldoende is.

Moet er nog stevig worden bijgesneden, wit gebalanceerd of belicht, dan is een volledige RAW-ontwikkeling in toegewijde software de juiste eerste stap — deze omzetting geeft de camera-preview terug, geen ontwikkeld negatief.

Voor het geval waarin de camera-preview al goed genoeg is en het enige dat nog moet gebeuren een lichtgewicht webformaat is, is dit precies de juiste, snelle route.