HEIC naar WebP omzetten

De meesten die van HEIC af willen gaan naar JPG, en voor een foto die een e-mail of een document in moet is dat het juiste antwoord — die gaat werkelijk overal open, ook in software die dit decennium niet is bijgewerkt.

Voor alles wat het web op gaat laat je er een derde van de bestandsgrootte mee liggen. WebP haalt dezelfde zichtbare kwaliteit met ongeveer 25 tot 35 procent minder bytes, en dat is de orde van grootte die je terugziet in een snelheidsscore en op een mobiele verbinding. WebP houdt bovendien transparantie vast en gaat met vlakke kleur om zonder het uitsmeren dat JPG rond harde randen doet, dus één formaat dekt foto’s en tekeningen tegelijk.

HEIC en WebP zijn nauwere verwanten van elkaar dan allebei van JPG. Ze komen uit onderzoek naar videocompressie, ze gebruiken technieken waar JPEG twintig jaar op voorloopt, en ze zijn op vergelijkbare manieren verliesgevend. Dat scheelt in de praktijk: WebP vecht hier niet tegen artefacten die de bron heeft achtergelaten, zoals JPG soms doet bij het opnieuw comprimeren van iets wat al gecomprimeerd was.

Het gevolg is dat de standaardkwaliteit hier echt volstaat. Hoger zetten loont bij een foto die hard bijgesneden of afgedrukt gaat worden, want dan vergroot je feitelijk een deel van het beeld en vergroot alle zachtheid mee.

Niemand heeft één HEIC. Je hebt er vierhonderd, omdat de telefoon ze sinds iOS 11 aan één stuk door maakt en het formaat pas een probleem wordt zodra de foto’s ergens anders heen moeten.

Sleep er tot honderd tegelijk in; elke foto gaat zelfstandig door de molen met een eigen voortgang, en zodra er een paar klaar zijn biedt één knop ze samen aan als ZIP. Niemand staat achter iemand anders in de rij, want er is geen gedeelde server — het werk gebeurt op je eigen machine. Via een site die uploadt is dezelfde klus honderd uploads, wachten, en meestal een daglimiet die is ontworpen om je een abonnement te verkopen.

Een iPhone-foto is niet alleen een beeld. Er zitten doorgaans de exacte coördinaten in van de plek waar hij genomen is, de datum en het tijdstip, het toestelmodel en vaak de camera-instellingen. Dat reist met het HEIC-bestand mee waar het ook heen gaat.

De WebP die hier ontstaat bevat daar niets van. Voor foto’s die naar een website, een forum of een advertentie gaan is dat vrijwel zeker wat je wilt: bij een Marktplaats-advertentie voor iets dat thuis staat wijst de coördinaat in de foto je voordeur aan, en dat is precies de lezer die op de foto klikt. Heb je de metagegevens juist nodig, dan is deze omzetting het verkeerde gereedschap, en dat weet je nu vooraf in plaats van achteraf.

WebP heeft een verliesvrije stand, en voor een foto uit een telefoon is dat de verkeerde keuze: die bewaart getrouw een beeld dat al gecomprimeerd was, tegen een veelvoud van de omvang.

Ze verdient haar plek bij schermafbeeldingen en tekeningen, die een telefoon ook als HEIC kan opslaan. Is de bron een plaatje van een scherm en geen plaatje van de wereld, dan is verliesvrij het proberen waard.

Een Live Photo is een stilstaand beeld met een kort filmpje eraan vast. Wat omgezet wordt is het beeld, want de WebP die hier ontstaat bevat één beeldje — het filmpje blijft in het oorspronkelijke bestand achter.

Een reeksopname gedraagt zich als wat ze is, een verzameling losse foto’s, dus de hele set erin slepen zet ze allemaal om. Er verdwijnt stilletjes niets behalve de beweging, en alleen daar waar beweging te verliezen viel.

In browsers vrijwel overal, en dat al jaren. Daarbuiten is het wisselend: sommige oudere beeldviewers, een enkele editor, bepaalde systemen die bijlagen verwerken, en uploadformulieren die alleen naar de extensie kijken.

Daarom is de scheidslijn het uitspreken waard. WebP voor je eigen pagina’s; JPG voor alles wat naar iemand gaat van wie je de software niet kent.

Een HEIC is al zuinig, dus de WebP wordt niet dramatisch kleiner en kan zelfs iets groter uitvallen. De vergelijking die telt is die met JPG, niet die met de HEIC waar je mee begon.

Tegenover een JPG van dezelfde zichtbare kwaliteit reken je op 25 tot 35 procent minder bytes. Dat is de marge waar deze omzetting voor bestaat, en daarom beslist de bestemming — een webpagina — of de oefening überhaupt zin heeft.

Dit leest HEIC en HEIF en schrijft WebP, JPG, PNG en de rest. De omgekeerde weg bestaat op deze site niet, en dat is een licentiekwestie en geen ontbrekende functie: de benodigde encoder komt op voorwaarden die niet passen bij wat deze site van haar afhankelijkheden verlangt.

In de praktijk zou het niet moeten uitmaken. HEIC verdient zijn plek wanneer een Apple-apparaat opslagruimte spaart, en dat regel je in de camera-instellingen en niet door achteraf bestanden om te zetten.