t naar oz omrekenen

Een ton is 1.000 kilogram, en niet de Amerikaanse *short ton* (907 kg) of de Britse *long ton* (1.016 kg). Waar het verschil telt schrijf je «metrische ton».

Een ounce is een zestiende pound. Het is niet de vloeibare ounce, die een volume meet: dat een vloeibare ounce water ongeveer een ounce weegt verklaart de verwarring, maar rechtvaardigt hem niet.

De factor is 35273,96195, en die draagt vrijwel niemand met zich mee. Afgerond op 35000 zit hij er 0,78 % naast — bij kleine getallen onzichtbaar, en rond 1.000 t een hele eenheid.

Dat is het getal dat je vóór het afronden wilt weten: niet de fout zelf, maar vanaf waar hij ophoudt verwaarloosbaar te zijn. Daaronder is de korte factor de verstandige; daarboven gebruik je het veld hierboven, dat pas afrondt op het moment van afdrukken.

Deze pagina rekent met de metrische ton, en die is hier 35273,96195 oz. De Amerikaanse short ton is 32000 oz, 9,3 % minder; de Britse long ton 35840 oz, 1,6 % meer.

Waar het cijfer vandaan komt bepaalt bijna altijd welke van de drie bedoeld is: vracht, scheepvaart en emissiecijfers rekenen vrijwel overal metrisch, de short ton hoort bij de Amerikaanse industrie en de long ton leeft voort in oudere Britse bronnen. Waar het ondubbelzinnig moet zijn schrijf je „metrische ton" — de enige van de drie namen die niet voor een van de andere door kan gaan.

De ounce ligt sinds het internationale yard-en-pound-akkoord van 1959 metrisch vast, en in de eenheden van deze pagina komt dat uit op 0,0000283495231 t per ounce. Die definitie is exact bij afspraak — ze is niet gemeten, en ze valt ook niet te verfijnen door beter te meten. Het decimale getal hierboven is alleen niet het hele verhaal: deze pagina stopt bij negen significante cijfers en de verhouding loopt daarachter door.

Vóór dat akkoord verschilden de Amerikaanse en de Britse versie licht van elkaar, en oude landmeetkundige cijfers dragen de oudere definitie nog steeds mee. Buiten de landmeetkunde ligt het verschil ver onder de nauwkeurigheid waarmee wie dan ook werkt.

Het veld hierboven rekent avoirdupois-ounces om, de zestiende van een pond gebruikt voor alles wat geen edelmetaal is, en dat geeft 35.273,9619 op de ton. Metaal wordt geteld in troy ounces van 31,1034768 g, en een ton bevat er 32.150,7466 van. Het gat is 9,7 procent in de grootte van de eenheid en 8,8 procent in de telling.

Beide getallen zijn exact in plaats van gemeten. De ton is per definitie duizend kilogram, de avoirdupois-ounce is een zestiende van een pond van precies 0,45359237 kg, en de troy ounce is 480 grein van elk precies 64,79891 mg. Niemand heeft iets gewogen om bij een van beide cijfers uit te komen.

Goud, zilver, platina en palladium worden altijd per troy ounce genoteerd, zonder toevoeging — een koersprijs "per ounce" is een troy ounce en de markt neemt aan dat je dat weet. Basismetalen gaan de andere kant volledig op: koper, aluminium en zink verhandelen per ton op de Londense beurs.

De richting van deze omzetting vertelt dus iets over wat er omgerekend wordt. Ton naar ounces is bijna altijd een edelmetaal, wat betekent dat het gewenste antwoord bijna altijd troy is. Is het materiaal industrieel en is er toch om ounces gevraagd, dan is de avoirdupois-figuur hierboven de juiste.

Mijnbouwbedrijven rapporteren productie in tonnen erts en in ounces metaal in hetzelfde document, want de twee getallen bedienen verschillende lezers: de tonnage is een operationeel cijfer en de ounce-telling is wat verkocht wordt. Een gehalte in gram per ton, een doorvoer in ton en een terugwinningspercentage vermenigvuldigen tot een ounce-cijfer.

Centrale-bankreserves lopen hetzelfde. Voorraden worden vaak in tonnen gepubliceerd en in troy ounces gewaardeerd, dus een reserve van 100 ton is 3.215.075 troy ounces voordat er iets geprijsd wordt. Omrekenen met de gewone ounce blaast die telling op met meer dan een kwart miljoen ounces.

De avoirdupois-figuur verdient zijn plek zodra een ton van iets omgezet wordt naar detailhandelseenheden. Amerikaanse verpakking is in ounces gemaatvoerd — 8 oz, 12 oz, 16 oz — dus een productierun gemeten in ton rekent rechtstreeks om naar een aantal verpakkingen.

Het is ook de juiste eenheid overal waar de ounce een portie is in plaats van een grondstof: porties, doseringen op gewicht, monstergroottes. Daar is de ton de vreemde eenheid in de zin en de ounce de vertrouwde, het omgekeerde van het edelmetaalgeval.

Een ton opgegeven tot op de ton rekent om naar een ounce-telling met vier betekenisvolle cijfers en drie decoratieve. 12 t is 423.287,54 oz, en de laatste cijfers zijn rekenwerk eerder dan informatie — de invoer beweerde niets fijner dan een ton.

De regel is de gewone en is hier ongewoon zichtbaar omdat de factor zo groot is: een omzetting kan geen precisie toevoegen, en een grote vermenigvuldiger maakt valse precisie spectaculair. Rapporteer het ounce-cijfer met ongeveer hetzelfde aantal significante cijfers als het toncijfer had.

Troy-gewicht stopt niet bij de ounce, en de onderverdelingen eronder zijn niet die van de gewone ounce. Een troy ounce is 20 pennyweight, en een pennyweight is 24 grein, dus 480 grein op de ounce. Het grein zelf is precies 64,79891 mg en is de ene eenheid die troy en avoirdupois delen.

Dat gedeelde grein is waarom de twee stelsels überhaupt exact te vergelijken zijn, en ook waarom een troy pond lichter is dan een gewoon pond terwijl een troy ounce zwaarder is: er zitten twaalf troy ounces in een troy pond en zestien gewone ounces in een gewoon pond.

De omzetting van de prijs loopt tegengesteld aan die van de massa: meer ounces per ton betekent minder valuta-eenheden per ounce. Een prijs van 1.000 per troy ounce is 32.150.747 per ton; een prijs van 40.000 per ton is 1,244 per troy ounce. Deel door 32.150,7466 de ene kant op en vermenigvuldig ermee de andere.

De valkuil is de twee ounces binnen één vergelijking te mengen. Een raffinadeur die per ton noteert en een markt die per troy ounce noteert, zijn alleen via de troy-figuur direct vergelijkbaar, en 35.274 gebruiken laat de prijs per ton ongeveer negen procent goedkoper lijken dan hij is.