ft naar mi omrekenen

Een voet is twaalf inch. In de Verenigde Staten geef je zo iemands lengte en de maat van een kamer op, en de luchtvaart meet de hoogte wereldwijd in voet, ook in volledig metrische landen.

Een mijl is 1.760 yard, een getal dat teruggaat op de duizend Romeinse dubbelpassen en dat in de zestiende eeuw per wet op de furlong is afgestemd. Het zijn precies 1.609,344 meter.

Deze kant op is het een deling, en wel door een heel getal: er gaan er 5.280 in één mijl, zonder rest. Het enige lastige is dat de uitkomsten in breuken vallen — een derde, een twaalfde — in plaats van de ronde getallen die de andere richting geeft.

Er gaat toch niets verloren, want de deling is exact. Wil je uitkomst als decimaal niet stil blijven staan — 0,0833… en familie —, dan is dat de breuk die doorschemert, geen fout die binnensluipt.

Het getal is de moeite waard om te onthouden omdat niets het afleidt. Het is 5.280 feet op een mile, en een hardloper of wandelaar treft het vaker dan wie ook, omdat trailgegevens afstand in miles opgeven en hoogtewinst in feet, waardoor de twee belangrijkste cijfers van een route drie ordes van grootte uit elkaar liggen. Een route van 12 miles met 3.600 feet hoogtewinst zegt zo niets totdat een van de twee verschuift.

Verplaatst naar dezelfde eenheid wordt het leesbaar. Drieduizendzeshonderd feet is 0,68 van een verticale mile, over twaalf horizontale miles — een verhouding van ongeveer één op achttien, wat een gestage, loopbare klim is.

Elk trailprofiel dat je leest, is getekend met een verticale as die vele malen is uitvergroot, want een tekening op ware schaal van een route van 10 miles met 2.000 feet hoogtewinst zou een bijna platte lijn zijn. Die uitvergroting is eerlijk en nodig, en maakt klimmen ook op muren doen lijken. De snelste correctie is de hoogtewinst omrekenen naar miles: 2.000 feet is 0,38 van een mile, verspreid over tien.

Het verklaart ook waarom twee routes met dezelfde totaalcijfers verschillend aanvoelen. Tweeduizend feet gewonnen in één doorlopende klim en 2.000 feet gewonnen over veertien kleine stijgingen zijn hetzelfde cijfer en niet dezelfde dag.

De mile is Romeins. Mille passus betekent duizend passen, waarbij een pas een dubbele stap was van ongeveer vijf Romeinse voet, dus de Romeinse mile was ongeveer 5.000 van hun voeten en zo’n 1.479 meter. Dat is een echt ontworpen eenheid: een soldaat kon hem tellen, en het Romeinse leger deed dat.

Wat het ronde getal brak, was dat Engeland al zijn eigen landmaat had. Akkers waren ingedeeld in furlongs van 660 voet, en acht furlongs kwam dicht genoeg bij een Romeinse mile om er een te heten. Het statuut van 1593 veranderde de mile in plaats van de furlong: acht furlongs van 660 voet, dus 5.280.

Torenlopen geven alles op in feet en verdiepingen, en de omzetting maakt de cijfers vergelijkbaar met een heuvel. De Empire State Building-run klimt ongeveer 1.050 feet over 1.576 treden, wat een vijfde van een verticale mile is; vijf keer zou de volle 5.280 zijn. Een gewone verdiepingshoogte is 10 tot 12 feet, dus een verticale mile ligt rond de 450 tot 500 verdiepingen.

Dezelfde rekensom verklaart een traptraining. Een gewone trap van 13 treden op ongeveer 18 cm per trede is ruwweg 7,6 feet, dus een verticale mile is ongeveer 700 trappen.

Eén procent van een mile is 52,8 feet, en die ene constante zet elk hoogteverschil om in een helling. Een weg die 300 feet klimt over een mile is een klim van 5,7 procent; 528 feet over een mile is exact tien procent; 1.000 feet over een mile is bijna negentien, wat voorbij is aan wat de meeste wegen aankunnen.

Spoorwegen gebruiken dezelfde verhouding als ratio. Een helling van 1 op 100 is één procent, wat 52,8 feet per mile is, en de steile secties van hoofdlijnen op 1 op 37 komen uit op ongeveer 143 feet per mile.

Skigebieden adverteren hun verticale afdaling in feet, en dat is een enkele aftrekking — tophoogte min basishoogte — in plaats van een som van iets. Een afdaling van 3.000 feet betekent dat de berg 0,57 van een mile hoog is vanaf het liftstation, en een skiër die tien afdalingen doet, is bijna zes verticale miles afgedaald.

Cumulatieve hoogtemeters en verticale afdaling zijn dus verschillende metingen die één eenheid delen, en alleen de cumulatieve gedraagt zich als een afstand. Dat is hetzelfde onderscheid dat op een trail telt: nettohoogteverandering is een aftrekking en hoogtewinst is een som.

Tot voor kort had de Verenigde Staten twee voeten. De internationale voet is exact 0,3048 m; de US survey foot was 1200/3937 m, ongeveer twee delen per miljoen langer, en bleef bestaan omdat het veranderen ervan de coördinaten van elk al opgemeten stuk grond ongeldig zou maken. Een mile in survey feet is ongeveer drie millimeter langer dan een mile in internationale feet.

Onzichtbaar op een trail en van belang over een hele staat: twee delen per miljoen over duizend miles is ongeveer drie meter, een grenslijn. De survey foot werd eind 2022 formeel ingetrokken voor nieuw werk. Historische hoogte- en grensgegevens zijn dat niet.

Twee mensen die dezelfde route lopen, komen thuis met hoogtetotalen honderden feet uit elkaar, en geen van beide apparaten is defect. Satellietpositionering is veel zwakker verticaal dan horizontaal, dus een horloge dat alleen daarop vertrouwt, rapporteert een ruizige hoogte die een naïeve som tot klimwerk maakt dat nooit gebeurde.

De andere helft van het verschil is de drempel die elk apparaat gebruikt voordat het een stijging telt. Een horloge dat veranderingen onder de drie meter negeert, rapporteert veel minder hoogtewinst op glooiend terrein dan een dat alles telt.