VTT naar SBV omzetten

WebVTT is een documentformaat met ruimte erin: een verplichte kop, optionele cue-identifiers, commentaarblokken, een stijlblok, instellingen achter elke timingregel en inline-tags in de tekst. Al dat bestaat om goede redenen en zit allemaal in de weg als je gewoon een lijst momenten wilt en wat er op elk gezegd werd.

SBV heeft daar niets van. Een timingregel, wat tekst, een lege regel, en de volgende. Dat is het hele formaat, wat waarom het overleeft als werkbestand lang nadat het gereedschap waarvoor het gebouwd was van vorm veranderde.

De kop verdwijnt, want SBV heeft er geen. Cue-identifiers verdwijnen, want SBV kent geen nummering of naamgeving van welke soort ook. NOTE- en STYLE-blokken verdwijnen, en dat gebeurt om een structurele reden: een blok wordt herkend als cue doordat het een tijdstempelpijl bevat, en die twee hebben dat niet.

Cue-instellingen verdwijnen ook. Een line-, align-, position- of size-instelling geschreven na de eindtijdstempel wordt tot de eerste spatie gelezen en de rest weggegooid. Steunde het spoor op positionering om ondertitels vrij te houden van tekst in beeld, dan is die plaatsing niet terug te halen uit de uitvoer.

Eén regel draagt beide tijden gescheiden door een komma: 0:04:12.500,0:04:15.100. De punt voor de milliseconden is hetzelfde als WebVTT gebruikt, dus dat deel vraagt geen aandacht. De uren zijn wat verandert — SBV schrijft ze zonder opvulling met nullen.

De timing zelf blijft onaangeroerd. Elke waarde wordt in milliseconden bewaard en teruggeschreven op millisecondenauwkeurigheid, dus elke cue begint en eindigt precies op het moment dat ze deed in de VTT.

Dit is de grens van het platslaan en het is het duidelijk zeggen waard. Cue-tekst wordt letterlijk overgenomen. Een cursief-tag, een vet-tag, een voice-tag die de spreker noemt — allemaal reizen ze van de WebVTT naar de SBV als letterlijke tekens, want niets interpreteert de binnenkant van een cue.

SBV heeft helemaal geen opmaak, dus die tags worden getoond in plaats van toegepast. Was het doel van omzetten een bestand met alleen woorden erin, dan maakt één zoek-en-vervang de klus af — en het beter in de WebVTT eerst doen is verstandiger, want dat bestand wordt volgende maand opnieuw omgezet.

De meeste WebVTT-bestanden in omloop komen uit automatische transcriptie, en de structuur van SBV past goed bij de correctieronde: de timingregels zijn kort genoeg om overheen te lezen, de tekst staat op eigen regels, en er is geen nummering om opnieuw te doen bij splitsen of samenvoegen.

Wat te herstellen, in de volgorde die loont: eigennamen en vaktaal eerst, waar herkenners het vaakst falen; dan regelafbrekingen, die machine-uitvoer plaatst waar de buffer doorspoelde; dan cue-lengte. Een truc die een hele ronde bespaart: verzamel de namen vooraf en zoek elke naam in het bestand — herkenners falen consistent, niet willekeurig.

SBV is Googles eigen formaat, geproduceerd door de YouTube-ondertiteleditor sinds 2008. Uploaden zet de ondertitels terug waar ze tegen de videotijdlijn bewerkt kunnen worden, de snelste manier om timing te repareren.

Het is eerlijk om te zeggen dat het niet noodzakelijk is: YouTube accepteert WebVTT rechtstreeks, dus deze omzetting is geen vereiste. Ze verdient haar plek als de editor is waar het werk gebeurt, of als een script in je workflow het exportformaat verwacht.

Een groot deel van de vraag naar ondertitelbestanden heeft niets met ondertiteling te maken. Mensen willen de tekst: een lezing tot artikel maken, een spreker nauwkeurig citeren, een opname van twee uur doorzoeken op de vier minuten die tellen. Daarvoor is timing ruis.

Het platte bestand maakt die laatste stap triviaal — verwijder elke regel met een komma tussen twee tijdstempels en het transcript blijft over. Wat geen omzetting repareert is de betrouwbaarheid van de onderliggende woorden.

Is de volgende stap code in plaats van een mens, dan bepaalt de vorm van het bestand hoeveel code. Een WebVTT-parser moet een optionele kop met optionele metadata aan, blokken die al dan niet met een identifier beginnen, en timingregels die al dan niet instellingen dragen.

Een SBV-parser splitst op lege regels, splitst de eerste regel op een komma, en neemt de rest als tekst. Dat verschil is echt, en het is de eerlijke reden om in deze richting om te zetten voor een scripttaak.

Correcties betekenen meestal ook grenzen verplaatsen, niet alleen woorden veranderen: een cue die over een zinsgrens loopt wil splitsen, en twee fragmenten die de herkenner scheidde willen samengaan. In SubRip maakt elk van die bewerkingen de nummering vanaf dat punt ongeldig.

SBV heeft geen nummering om te breken. Splitsen betekent een timingregel en een lege regel toevoegen; samenvoegen betekent ze verwijderen. Niets daarna hoeft aangeraakt te worden.

Als archief, nee. Het leest vrijwel nergens buiten YouTube, draagt niets wat WebVTT of SubRip niet dragen, en registreert geen informatie over waar de ondertitels vandaan kwamen. Een map SBV-bestanden is een map die dingen vergeten is.

Als werkbestand voor één taak is het uitstekend, en dat onderscheid is het maken waard. Zet om, corrigeer, upload of ontleed, en bewaar de WebVTT als het bestand waar je op terugkomt.