Wat is een VTT-bestand?

VTT is een puur tekstformaat dat in elke editor opengaat. Het wordt gebruikt voor ondertiteling en het web.

De extensie is .vtt en de volledige naam WebVTT. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

W3C bracht het in 2010 uit. De specificatie is WebVTT.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Ze is volledig gepubliceerd, dus wie het formaat wil uitvoeren kan dat uit het document doen in plaats van door te kijken hoe anderen het doen. Daarom duikt het in zo veel programma’s op, en daarom gaan bestanden van twintig jaar geleden nog steeds open. Openbaar is niet hetzelfde als royaltyvrij: waar een formaat een codec omhult, is de octrooilicentie een aparte vraag waarop de standaard geen antwoord geeft.

VTT bewaart zijn inhoud precies. Opnieuw opslaan verandert niets, dus je kunt het zo vaak openen, bewerken en wegschrijven als je wilt zonder dat er schade opstapelt — en dat is wat er een werkformaat van maakt in plaats van een afleverformaat.

VLC en Subtitle Edit lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Elke actuele browser leest het.

Je kunt het dus zonder zorgen op een pagina zetten of aan een bericht hangen, zonder je af te vragen wat de andere kant geïnstalleerd heeft.

VTT is bedoeld om te openen en te wijzigen. Houd het bestand in dit formaat zolang het werk loopt, en exporteer eruit wanneer er een afgeronde versie nodig is.

HTML-video krijgt ondertitels via een track-element dat naar een VTT-bestand wijst, en dat is het enige ondertitelformaat dat het accepteert. Geen SRT, geen ASS — een browser die zo’n bestand krijgt, negeert het. Dit ene feit verklaart het meeste verkeer naar deze pagina: iemand heeft ondertitels naast een video op een webpagina gezet, en er verschijnt niets.

Het formaat lijkt bewust sterk op SubRip zodat omzetten triviaal is. Cues zijn optioneel genummerd, tijdstempels gebruiken een punt in plaats van een komma voor de milliseconden, en het bestand moet openen met het woord WEBVTT op de eerste regel. Die header is geen decoratie — een bestand zonder wordt ronduit geweigerd.

Vier oorzaken, in volgorde van controleren. De WEBVTT-header ontbreekt, meestal omdat het bestand ontstond door een SRT te hernoemen. De tijdstempels gebruiken nog komma’s, om dezelfde reden. Het track-element mist zijn kind- en srclang-attributen, of heeft geen default en de kijker zette ondertitels nooit aan.

Of — degene die de meeste tijd kost — het bestand wordt vanaf een ander domein geserveerd zonder de juiste cross-origin-headers, en de browser weigert het stilzwijgend. De video speelt af, het ondertitelmenu is leeg, en niets op de pagina verklapt waarom.

Elke cue kan instellingen dragen na zijn tijdstempel — een verticale positie, een horizontale uitlijning, een breedte, een regelnummer. Dit is wat SRT niet kan uitdrukken, en de praktische reden om VTT te verkiezen boven een simpel transcript.

De gebruikelijke toepassing is een ondertitel uit de weg zetten. Ondertitels staan standaard onderaan, precies waar omroepen onderschriften plaatsen. Een regelinstelling die een cue voor die paar seconden naar boven duwt, is twee woorden in het bestand.

VTT staat een handvol inline tags toe — vet, cursief, onderstreept — en stemtags die de spreker benoemen. Een stijlblok in het bestand, of CSS in de pagina gericht op het cue-pseudo-element, kan dan lettertype en kleur instellen.

Wat browsers echt honoreren varieert, en het is het deel van de specificatie met de zwakste implementatie. Ga ervan uit dat cursief en sprekersonderscheid overal werken en behandel de rest als extraatje.

Een VTT-bestand hoeft geen ondertitels te bevatten. Het track-element heeft een kind-attribuut, en de andere waarden zijn echt nuttig: chapters levert een navigeerbare sectielijst op, descriptions draagt audio-omschrijvingen voor schermlezers, en metadata draagt willekeurige cues waar JavaScript op kan reageren.

Dat laatste is hoe interactieve transcripten en getimede annotaties gebouwd worden. De cues vuren zodra de afspeelkop ze bereikt, en niets wordt getoond tenzij de pagina het toont. Een klein planningssysteem verstopt in een ondertitelformaat.

Het track-element onderscheidt captions van subtitles, en dat onderscheid is geen muggenzifterij. Subtitles gaan ervan uit dat de kijker kan horen en vertaling nodig heeft. Captions gaan ervan uit dat de kijker niet kan horen en bevatten daarom ook niet-spraakinformatie — een deur die dichtslaat, muziek die begint.

Voor veel publieke instellingen zijn captions bij vooraf opgenomen video een vereiste onder toegankelijkheidswetgeving, niet een vriendelijkheid. Een spoor gemarkeerd als captions dat alleen vertaalde dialoog bevat, voldoet aan de opmaak en niet aan de verplichting.

Vooral automatische transcriptie. Elk groot platform en de meeste transcriptiediensten exporteren WebVTT, en de machinale uitvoer is goed genoeg om te corrigeren en verre van goed genoeg om ongelezen te publiceren.

De andere route is omzetting. Ondertitels bewerken wordt veel beter ondersteund in SRT door desktopsoftware, dus een gangbare werkwijze is corrigeren en timen in SRT en pas bij publicatie omzetten naar VTT.