Wat is een SBV-bestand?

SBV is een puur tekstformaat dat in elke editor opengaat. Het wordt gebruikt voor ondertiteling.

De extensie is .sbv en de volledige naam YouTube Subtitle. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Google bracht het in 2008 uit.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Hij staat op papier en is uitvoerbaar, maar hoe de volgende versie eruitziet bepaalt de leverancier. In de praktijk is dat genoeg om het bestand te blijven openen; het is niet genoeg om erop te rekenen.

Het bestaat om één ding goed te doen voor één groep mensen. Buiten die taak is het een slechte standaardkeuze, en binnen die taak is er meestal niets beters.

YouTube Studio en Subtitle Edit lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

SBV is bedoeld om te openen en te wijzigen. Houd het bestand in dit formaat zolang het werk loopt, en exporteer eruit wanneer er een afgeronde versie nodig is.

SBV is YouTube’s eigen ondertitelformaat, geproduceerd door zijn ondertiteleditor en aangeboden door zijn downloadtool naast SRT en VTT. Niets anders schrijft het en weinig anders leest het, dus een bestand met deze extensie kwam van één plek.

Meestal in een van twee situaties: iemand die eigen ondertitels downloadt om ze offline te corrigeren, of iemand die het automatische transcript van een video ophaalt om als tekst te hergebruiken. Beide eindigen bij dezelfde vraag: hoe krijg je het bestand ergens anders bruikbaar.

Een starttijd, een komma, een eindtijd, op één regel. De ondertiteltekst op de volgende regel of twee. Een lege regel. Herhaal. Er is geen nummering, geen header en geen enkele styling.

Tijdstempels worden geschreven als uren, minuten, seconden en milliseconden met een punt voor de milliseconden, en — het detail dat mensen verrast die handmatig converteren — de uren zijn niet met nullen opgevuld, dus een ondertitel op vier minuten begint met 0:04:12.500 in plaats van 00:04:12,500.

Geen positionering, geen kleuren, geen lettertypen, geen sprekermarkeringen, helemaal geen styling. In dat opzicht is het zelfs simpeler dan SubRip, dat op zijn minst een conventie voor cursief heeft die de meeste spelers respecteren.

Dat is niet echt een kritiek. Het formaat bestaat om ondertiteltekst in en uit één webapplicatie te verplaatsen, waar het uiterlijk door de speler wordt bepaald. Het wordt pas een beperking wanneer het bestand YouTube verlaat.

SRT voor alles afgespeeld in een desktopspeler, op een televisie of geüpload naar een ander platform. VTT voor video op een webpagina, want dat is wat browsers accepteren. Beide omzettingen zijn mechanisch — de structuur is dicht genoeg bij elkaar dat alleen de leesteken en opvulling van tijdstempels echt veranderen.

Is de bestemming een ander videoplatform, controleer dan eerst wat het accepteert: de meeste nemen SRT, verscheidene nemen VTT, en bijna geen enkele neemt SBV.

Een groot deel van de vraag naar dit formaat heeft niets met ondertitels te maken. Mensen willen de woorden: een lezing omzetten in een artikel, een bron nauwkeurig citeren, een lange video doorzoeken op de twee minuten die ertoe doen.

Daarvoor zijn de tijdstempels ruis. Omzetten naar platte tekst strips ze en levert het transcript op. Houd rekening met de bron: een automatisch transcript is goed genoeg om te scannen en niet goed genoeg om te citeren.

Elke teksteditor werkt, en voor het corrigeren van een automatisch transcript is dat meestal de snelste route: de structuur is duidelijk, en het werk is lezen en hertypen in plaats van timen.

Sla op als UTF-8, houd de lege regel tussen items, en laat het tijdstempelformaat exact zoals het was — uren zonder opvulling, een punt voor de milliseconden. YouTube is daar niet coulant in bij het uploaden.

Als werkbestand, nee. Het wordt nergens gelezen, het draagt niets wat SRT niet draagt, en het bindt een set ondertitels aan één platform.

De verstandige aanpak is de ondertitels als SRT te bewaren — wat elke ondertiteleditor aankan, elke speler leest en elk platform accepteert — en om te zetten naar wat een bepaalde upload wil op het moment van uploaden. SBV wordt dan een transportformaat dat je doorheen gaat in plaats van een bestand dat je onderhoudt.

SBV draagt een starttijd, een eindtijd en de woorden. Er is geen cursief, geen kleur, geen manier om aan te geven in welke hoek van het scherm een regel hoort en geen manier om aan te geven wie er spreekt buiten het in de tekst typen.

Die soberheid is waarom het als uitwisselingsformaat overleeft lang nadat het instrument waarvoor het gebouwd was veranderde. Een bestand met niets erin behalve timing en tekst kan niets verliezen bij het overzetten naar een ander programma.