yd naar inch omrekenen

Een yard is drie voet, precies 0,9144 meter. Buiten het American football en de stoffenhandel komt vrijwel niemand hem tegen.

Een inch is sinds 1959 precies 25,4 mm. Daarvóór gebruikten de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk licht verschillende inches die pas op de zevende decimaal uiteenliepen — genoeg om bij precisiewerk problemen te geven.

Deze kant op is het een vermenigvuldiging, en wel met een heel getal: één yard is 36 inches, precies, en 36 is de definitie en geen meting die er dichtbij kwam.

Daarmee is het een van de weinige omrekeningen die je uit je hoofd kunt doen, en de uitkomst is controleerbaar: deel terug en je moet precies op je begingetal uitkomen, zonder rest die je moet wegpraten.

Vermenigvuldigen met 36 geeft de lengte van het stuk en alleen de lengte. Twee yard is 72 inch langs de rol; overdwars heb je wat de baal toevallig had, en dat getal werd door de fabriek bepaald. Het praktische gevolg is dat een uitlegprobleem bijna nooit opgelost wordt door meer lengte te kopen.

Breedte is ook waarom dezelfde yardage zich anders gedraagt tussen twee stoffen die identiek ogen op tafel. Brei op 152 cm breed geeft bij een yard 36 bij 152; katoen op 114 cm geeft bij een yard 36 bij 114. De eerste laat twee stukken naast elkaar toe waar de tweede er één toelaat.

Knippatronen zijn een inpakprobleem in inches, tegen een rechthoek waarvan de korte zijde vaststaat. De meeste patroondelen hebben een draadrichtingpijl die parallel aan de zelfkant moet lopen, wat draaien uitsluit en er een vraag van maakt hoeveel delen er overdwars passen.

Het rekenwerk is de moeite waard om te doen voor de schaar erin gaat. Vier delen van 51 cm breed passen niet twee-aan-twee op een breedte van 114 cm zodra je iets voor de rand aftrekt, dus die kosten vier rijen van hun eigen lengte. Op stof van 152 cm passen dezelfde vier delen twee naast elkaar.

Een kwart yard is 23 cm, en een strook van 23 cm over een baal van 114 cm is een vorm die voor bijna niets geschikt is. De fat quarter lost dat op: een halve yard, 46 cm diep, overdwars doormidden geknipt, wat een stuk van ongeveer 46 bij 56 cm geeft.

Vraagt een patroon om fat quarters, dan vertelt het je iets over de vorm die het nodig heeft, niet de hoeveelheid, en gewone kwart-yard-knippen van dezelfde totale yardage substitueren laat je de delen niet kunnen knippen.

Elke afgewerkte maat in een patroon is kleiner dan de knipmaat met tweemaal de naadtoeslag, en die toeslag staat in inches in Amerikaanse patronen — 5/8 voor kleding, 1/4 voor quilten — en in millimeters in Europese. Een afgewerkt paneel van 51 cm met toeslagen van 1,6 cm wordt geknipt op 54 cm.

Zomen zijn de grotere versie van dezelfde aftrekking. Een kledingzoom van 5 cm dubbel omgeslagen kost 10 cm van de lengte, en een gordijnzoom kost 20 tot 25 cm. De yardage naar inches omrekenen en vergelijken met de afgewerkte maten in plaats van de knipmaten voorkomt dat een project precies één zoom tekortkomt.

Gedrukte en geweven stoffen herhalen hun patroon op een vaste afstand, gedrukt op het balleinde en doorgaans 15 tot 70 cm voor stoffeerstof. Elke twee delen die zichtbaar samenkomen — gordijnpanelen, een bankrug en zijn kussens — moeten op hetzelfde punt in het rapport beginnen.

De kost is tot een heel rapport per bijpassend deel. Vier gordijnpanelen van 230 cm lang uit stof met een rapport van 60 cm worden elk op 244 cm geknipt, dus 976 cm in plaats van 920 — bijna een extra yard die geen omzetting voorspelt.

Een meter is 39,37 inch tegen de yard’s 36, wat de yard exact 0,9144 van een meter maakt. Op één eenheid oogt het gat van bijna 9 cm negeerbaar. Op vijf eenheden is het 43 cm, wat een kledingdeel is, en op een baal is het het verschil tussen afmaken en niet afmaken.

De plek waar dit toeslaat, is een patroon uit de ene markt geknipt uit stof gekocht in de andere. Europese patronen geven meters, Amerikaanse yards, en ze als inwisselbaar behandelen kost steeds ongeveer negen procent. Het metrische cijfer eerst naar inches omrekenen en in inches blijven door de hele uitleg heen, verwijdert de vraag helemaal.

De betrouwbare volgorde is de yardage eenmaal om te rekenen naar inches, de volledige lengte langs de zelfkant te markeren, en dan elk deel als een meting vanaf één uiteinde te nemen in plaats van vanaf het vorige deel. Deel-voor-deel markeren stapelt de fout van elke markering op.

Het helpt ook het uiteinde eerst haaks te maken. Stof komt ruw van de baal af, en de eerste centimeter of twee staat zelden loodrecht op de zelfkant — een dwaaddraad trekken en erlangs knippen kost een centimeter en maakt elke volgende meting betekenisvol.

De yardage op de bon is wat geknipt werd en niet noodzakelijk wat je hebt. Toonbankknippen gebeuren tegen een vaste meetlat met de stof onder wat spanning, de knip zelf wijkt af, en een aankoop van twee yard kan als 178 cm aankomen in plaats van 183. Omdat de hele uitleg tegen het omgerekende cijfer gepland is, kost het meten van het stuk voor het knippen een minuut.

Gebreken zijn de andere reden om te controleren. Fabrieken markeren defecten aan de zelfkant met een gekleurde draad of label, en een gemarkeerd gebrek in het midden van een stuk van twee yard verwijdert veel meer dan zijn eigen grootte uit de bruikbare lengte.