HEIF naar JXL omzetten

JPEG XL staat vooral bekend om één specifieke eigenschap: het kan een bestaand JPEG-bestand ongeveer twintig procent kleiner opslaan met de beelddata ongewijzigd, zodat het originele JPEG byte voor byte terug te halen is. Dat is een echte en ongewone eigenschap.

En het is ook de reden dat deze pagina met een correctie begint. Die truc leest JPEG-entropiegecodeerde data en pakt die opnieuw in. Een HEIF-bestand bevat HEVC-data, die daar niets mee te maken heeft, dus er valt niets opnieuw in te pakken. Deze omzetting decodeert het beeld en codeert het opnieuw vanaf pixels, net als elk ander lossy paar op de site.

Twee lezers. De eerste heeft een tool, pijplijn of specificatie die JPEG XL noemt, en voor hen is de omzetting simpelweg de manier om daaraan te voldoen. De tweede denkt na over de komende twintig jaar en vergelijkt formaten op hun eigenschappen in plaats van hun populariteit.

Wie beter kan omkeren, is degene die omzet omdat HEIF ergens niet opent. JPEG XL opent daar ook niet — beide formaten staan hier genoteerd als gedeeltelijk ondersteund door browsers — dus die reis lost niets op. Die lezer wil JPG voor bereik of WebP voor een webpagina.

De eigenschappen kloppen. Het is ISO/IEC 18181, gepubliceerd in 2022 door hetzelfde comité dat JPEG maakte, en een open standaard in plaats van een propriëtaire — het scherpste verschil met HEIF, wiens codec al tien jaar achter patentpools schuilgaat. Het ondersteunt tot tweeëndertig bit per kanaal, een alfakanaal, animatie en een echte lossless modus.

Voor een collectie die nu wordt opgebouwd, is dat een verdedigbare keuze. Voor een collectie die al als HEIF bestaat, tellen die eigenschappen niet op tot een migratiereden, want geen enkele ervan kan met terugwerkende kracht worden toegepast op foto’s die al in 2019 gecomprimeerd werden.

Het kwaliteitscijfer loopt van 1 tot 100 en begint op 82 — een verstandige instelling voor een foto, en een tweede lossy slag over een beeld dat al lossy was toen de camera de HEIF schreef.

De lossless modus van JPEG XL wordt hier niet geschreven, en dat kiezen zou sowieso een vreemde ruil zijn: het zou compressie-artefacten getrouw bewaren tegen een veelvoud van de bestandsgrootte. Wil je echt lossless, dan is PNG het eerlijke antwoord op dat verzoek.

JPEG XL is gespecificeerd op een bitdiepte die geen ander rasterformaat hier benadert, en HEIF draagt tien bit per kanaal, dus het doel heeft ruimschoots plek voor alles wat de bron bevat.

Deze pijplijn levert dat niet. Het gedecodeerde beeld passeert een acht-bit buffer op weg naar de encoder, dus acht bit per kanaal is wat wordt opgeslagen. Wil je omzetten om diepe kleur voor een archief te bewaren, dan kan deze omzetter dat niet.

Het register noteert de browserondersteuning van HEIF en JPEG XL met hetzelfde woord: gedeeltelijk. Omzetten verandert welke browsers werken, maar lost het probleem niet echt op, voor de meeste mensen een zijwaartse stap.

Op het bureaublad is het beeld beter. GIMP en ImageMagick lezen allebei JPEG XL, en de viewer-ondersteuning groeit gestaag. Toch: neem aan dat een ontvanger het niet kan openen, wat JXL eerder een opslagformaat maakt dan een leveringsformaat.

Beide formaten dragen een alfakanaal, dus transparantie komt intact over. Beide staan ook animatie en meerdere afbeeldingen in één bestand toe, maar dat komt niet over — de decoder haalt het hoofdbeeld uit de HEIF en de encoder schrijft één stilstaand beeld.

Een .heif-bestand bevat vrijwel altijd één foto, dus dit is zelden een verlies. Het is wel de moeite van weten waard als de bron van een burst-opname kwam: je krijgt het eerste frame, zonder aanwijzing dat er meer waren.

Dit is het verlies dat het meest telt voor de lezer voor wie deze pagina is geschreven. De omzetting decodeert naar ruwe pixels en codeert opnieuw, en geen metadatablok overleeft die stap, dus de JXL heeft geen opnamedatum, geen camera, geen lens, geen gps-positie.

Voor publicatie is de coördinaten van iemands huis wissen precies het doel. Voor archivering is het bijna het tegenovergestelde: de tijdstempel is vaak het enige dat tienduizend foto’s navigeerbaar maakt. Exporteer de datums eerst als je in bulk omzet.

Deze site leest HEIF en kan het niet schrijven. Decoderen gebruikt libheif, LGPL-3.0, verzendbaar door een statische site die de bibliotheek noemt en de licentie publiceert. Voor het schrijven van het formaat zou een HEVC-encoder nodig zijn, en de gangbare is GPL, waarvan de voorwaarden deze site niet kan naleven.

Voor een archiveringsbeslissing is die asymmetrie het praktische punt. Wat je ook omzet, bewaar de HEIF-originelen: het zijn de enige kopieën met de volle kwaliteit en de metadata.

De HEIF-decoder en de JPEG XL-encoder draaien allebei binnen dit browsertabblad. Er is geen upload, geen account en geen kopie op een server — voor een persoonlijke fotocollectie de reden om een pagina als deze te verkiezen boven een dienst die de bestanden eerst wil hebben.

Bestanden tot 100 MB per stuk worden geaccepteerd op het gratis niveau, een map wordt met een voortgangsbalk per bestand omgezet, en na twee bestanden verschijnt een «alles als ZIP»-knop.