Wat is een HEIF-bestand?

HEIF is een container: een omhulsel voor stromen die door iets anders zijn gecodeerd. Het bewaart een raster van beeldpunten, dus het wordt zacht zodra je het verder vergroot dan zijn eigen resolutie. Het wordt gebruikt voor telefoons en fotografie.

De extensie is .heif en de volledige naam High Efficiency Image File Format. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

MPEG bracht het in 2015 uit. De specificatie is ISO/IEC 23008-12.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Hij staat op papier en is uitvoerbaar, maar hoe de volgende versie eruitziet bepaalt de leverancier. In de praktijk is dat genoeg om het bestand te blijven openen; het is niet genoeg om erop te rekenen.

HEIF gooit detail weg om klein te blijven, en wat weg is komt niet terug. Voor iets dat bekeken wordt is dat de juiste ruil, voor iets dat bewerkt wordt de verkeerde: elke keer opnieuw opslaan neemt weer een hap.

HEIF draagt een alfakanaal mee, dus een logo houdt zijn zachte randen over alles wat erachter ligt in plaats van in een wit vak aan te komen.

HEIF kan een animatie bewaren in plaats van één stilstaand beeld. Dat is de moeite waard om te weten vóór het converteren: een doel dat één beeld bevat houdt het eerste en laat de rest vallen, meestal zonder het te zeggen.

Tot 10 bits per kanaal. Het kan werken in YCbCr, het model waarin video en JPEG comprimeren en een breed kleurbereik.

Meer dan acht bits per kanaal is wat een verloop ervan weerhoudt om bij het bewerken in stappen uiteen te vallen: het telt in een werkbestand en bijna nooit in een afgerond bestand.

Een HEIF-bestand is niet tot één pagina beperkt, en dat telt bij het converteren naar iets dat dat wel is: één omzetting levert één bestand op met daarin één pagina — de eerste, tenzij de omzetter je laat kiezen welke.

Maar een deel van de browsers leest het.

Waar de ondersteuning ongelijk is, is een tweede formaat ernaast het gebruikelijke antwoord: de browser pakt wat hij begrijpt en niemand valt buiten de boot.

HEIF kan de EXIF-gegevens, de XMP-gegevens, ICC-profielen en de GPS-coördinaten bevatten.

Over de GPS-coördinaten is het de moeite waard even na te denken voordat een bestand ergens heen gaat: ze vertellen waar de foto is gemaakt, en vrijwel niets wijst je erop dat ze er nog in staan.

HEIF is bedoeld om door te geven, niet om in te werken. Er een bewerken kan en is zelden prettig; de verstandige weg loopt via de bron en een nieuwe export.

De terugkerende klachten: buiten het eigen terrein is de ondersteuning ongelijk.

Niets daarvan is een reden om het formaat te mijden. Het zijn de dingen die je beter kent voordat een ervan je verrast, en dat is een andere en een nuttigere bewering.

Dit is het onderscheid dat de meeste verwarring over beide namen oplost. HEIF — High Efficiency Image File Format — is een containerstandaard gepubliceerd door MPEG in 2015. Het legt vast hoe afbeeldingen, miniaturen, metadata en beeldreeksen in een bestand zijn gerangschikt; het zegt niets over hoe de pixels gecomprimeerd zijn.

HEIC is HEIF met beelden gecomprimeerd met HEVC, wat Apple-apparaten produceren. Dezelfde container kan beelden bevatten die anders gecodeerd zijn, en doet dat ook: AVIF gebruikt een nauw verwante structuur met AV1 erin. "HEIF" beschrijft dus een familie en "HEIC" beschrijft het lid ervan dat je vermoedelijk in handen hebt.

HEIF is afgeleid van het ISO base media file format — dezelfde geneste-boxstructuur als MP4 en MOV. Dat was een bewuste keuze: de tooling, de parsers en de metadataconventies bestonden al en waren al een decennium uitgetest.

Het is ook waarom HEIF-bestanden dingen kunnen bevatten waar een stilstaandbeeldformaat niets mee te maken zou moeten hebben, zoals getimede reeksen en meerdere gerelateerde beelden met hun relaties beschreven. De container was ontworpen voor video en aangepast voor stilstaande beelden, niet andersom.

Eén HEIF-bestand kan een beeldreeks bevatten, een burst, meerdere belichtingen van dezelfde scène, een dieptekaart, een alfakanaal, niet-destructieve bewerkingsinstructies, en afgeleide beelden beschreven als transformaties van een ander beeld in plaats van apart opgeslagen.

Heel weinig software leest daarvan iets. De mogelijkheid werd gespecificeerd, Apple gebruikt er een fractie van voor Live Photos en dieptescherpte in portretmodus, en al het andere in het ecosysteem behandelt een HEIF als één plaatje. Er eentje omzetten gooit dus meestal functies weg die aanwezig waren en die toch niets ging lezen — maar het is de moeite waard te weten dat ze er waren voordat je aanneemt dat een bestand eenvoudig is.

Het gangbare cijfer is dat HEIF bij dezelfde zichtbare kwaliteit ongeveer half zo groot is als JPEG, en dat klopt grotendeels. De winst komt van de codec erbinnen, niet van de container: HEVC gebruikt grotere en variabel gedimensioneerde blokken, betere voorspelling en een sterkere entropiecoder dan het ontwerp van JPEG uit 1992.

Het lost ook limieten op waar JPEG nooit aan ontsnapte. Tien of twaalf bits per kanaal in plaats van acht, dus verlopen banden veel minder. Echte transparantie. Lossless als optie. Geen van deze zijn ook containerkenmerken — maar de container maakte het mogelijk ze samen uit te brengen.

AVIF zet AV1-gecodeerde beelden in een container gebouwd op dezelfde fundamenten. Het bereikt vergelijkbare of betere compressie, en de codec ervan is royaltyvrij, wat het verschil is dat de adoptie besliste.

Elke huidige browser decodeert AVIF. Vrijwel geen enkele decodeert HEIC, en de reden is licentiëring, niet capaciteit — de HEVC-octrooipool maakte het onhoudbaar om een decoder in een gratis browser te leveren. Dat ene feit verklaart waarom de technisch vergelijkbare formaten volledig verschillende plekken kregen: HEIF op telefoons, AVIF op het web.

`.heic` betekent HEVC-gecodeerde beelden en is wat Apple schrijft. `.heif` is de generieke extensie en verschijnt op bestanden van andere fabrikanten en van software die niet specifiek wilde zijn. `.hif` wordt door sommige cameramerken gebruikt, met name Canon, voor hetzelfde.

Softwareondersteuning volgt die logica niet altijd. Een tool kan `.heic` accepteren en `.heif` weigeren terwijl de bestanden structureel identiek zijn, omdat de controle op de extensie zit in plaats van de inhoud. Wordt een HEIF geweigerd, dan is hernoemen naar `.heic` de moeite waard om te proberen voordat je iets over het bestand concludeert.

HEIF draagt EXIF en XMP zoals JPEG dat doet, dus cameramodel, objectief, belichtingsinstellingen, oriëntatie en — waar locatievoorzieningen aanstonden — GPS-coördinaten reizen allemaal mee met het bestand.

De container heeft ook ruimte voor de nieuwere herkomst- en bewerkingsgeschiedenisstructuren, wat deels waarom hij gekozen werd voor telefoonfotografie. Omzetten naar JPEG draagt de belichtingsvelden doorgaans over en de locatie mogelijk wel of niet, afhankelijk van de tool. Wordt een foto gepubliceerd, dan is dat de moeite waard om bewust te beslissen.

Canon-camera’s die `.hif` schrijven, sommige Android-fabrikanten, een strooisel professionele camera’s met een HEIF-optie naast raw, en software die naar de generieke vorm exporteert. Het is een klein deel van wat bestaat — de overgrote meerderheid van HEIF-bestanden ter wereld is Apple’s HEIC.

Het praktische gevolg is dat de ondersteuning nog dunner is dan voor HEIC, omdat tools meestal gebouwd worden tegen het bestand dat de grootste leverancier produceert. Een generieke HEIF van een Canon-body kan software verslaan die iPhone-bestanden probleemloos aankan.

JPEG wanneer de bestemming iets is dat het zonder nadenken moet accepteren — e-mail, een uploadformulier, een afdrukdienst. Het bestand wordt ruwweg twee keer zo groot en is bij een goede kwaliteitsinstelling visueel niet te onderscheiden. PNG wanneer het beeld transparantie heeft of naar bewerking gaat.

Het enige echte verlies is bitdiepte. Een tien-bit HEIF omgezet naar acht-bit JPEG heeft minder niveaus beschikbaar in verlopen, wat als banding in een lucht kan verschijnen. Het is zelden zichtbaar en het is permanent, dus bewaar het origineel waar de foto ertoe doet — dezelfde regel die geldt voor elke omzetting vanuit een rijker formaat op deze site.