HEIF naar TIFF omzetten

Niemand zet uit eigen beweging een telefoonfoto om naar TIFF. De eis komt van buitenaf: een fotoboekleverancier met TIFF in het uploadformulier, een lab, een tijdschriftinzending met een figuurspecificatie, een archiefbeleid, instrumentsoftware die één formaat leest. TIFF is al sinds 1986 in gebruik.

Dat kader bepaalt wat een goed resultaat is. Je zoekt niet de mooiste foto of het kleinste bestand — je zoekt een bestand dat de ontvanger niet terugstuurt. Deze omzetter is daarop gebouwd: hij schrijft de saaiste, breedst leesbare TIFF die er is.

TIFF is minder een formaat dan een archiveringssysteem voor afbeeldingen, en de lezers ervan zijn het minder eens dan je zou hopen. LZW is patentvrij en breed ondersteund. Deflate niet universeel. JPEG-in-TIFF is eigenlijk een andere afbeelding in een TIFF-jasje, en veel software die TIFF-ondersteuning claimt struikelt erover.

Wie naar TIFF omzet voedt vrijwel altijd iets specifieks, en het enige dat elke zo’n lezer accepteert is de gewone ongecomprimeerde basisvorm. Dus dat wordt geschreven, zonder compressiekeuze — die zou immers een manier bieden om een bestand te maken dat de ontvanger weigert.

Zonder compressie is de bestandsgrootte het aantal pixels maal vier: rood, groen, blauw en alfa, elk één byte. Een foto van 12 megapixel op 4032 bij 3024 is 12,2 miljoen pixels, dus de TIFF komt rond 48 MB uit. De HEIF was er waarschijnlijk twee of drie.

Dat is een factor twintig, de moeite van vooraf plannen waard bij een hele map. Twintig foto’s is een gigabyte op schijf. Staat de specificatie van de ontvanger het toe, dan is het veld voor maximale breedte de enige hendel die dit getal verandert.

TIFF is een van de weinige formaten hier die CMYK kan bevatten, en die eigenschap is vaak de reden dat een drukker erom vraagt. Deze omzetter gebruikt dat niet: de uitvoer is RGB met een alfakanaal, want een kleurscheiding is geen formaatomzetting.

RGB correct naar CMYK omzetten vereist kennis van de pers, het papier en het profiel. Vraagt de specificatie om CMYK met een profiel, doe die stap dan in software die daar verstand van heeft, en geef deze TIFF aan wie dat doet.

TIFF ondersteunt meerdere pagina’s, lagen en een bewerkbare staat — een van de weinige echt bewerkbare formaten hier. Niets daarvan verschijnt hier. Elke HEIF wordt één TIFF met één platte afbeelding.

Hetzelfde geldt aan de invoerkant. Een HEIF-container kan meerdere foto’s bevatten, en de decoder pakt de primaire, dus een burst wordt geen multi-page TIFF. Heb je meerdere foto’s in één bestand nodig, dan is dat werk voor een editor of ImageMagick.

TIFF is gespecificeerd op tot tweeëndertig bit per kanaal, hier alleen geëvenaard door JPEG XL, en kan Lab en grijswaarden dragen naast RGB en CMYK. HEIF draagt tien bit. Op papier is deze omzetting ruimschoots lossless qua diepte.

Wat er echt gebeurt, is acht bit per kanaal, omdat het beeld een acht-bit buffer passeert tussen decoder en encoder. Voor een druk van een gewone foto is dat niet de beperkende factor — de pers wel — maar zet je om specifiek om diepe kleur te bewaren, dan is dit niet de weg die dat doet.

TIFF kan EXIF, XMP, IPTC, een ICC-profiel en gps-coördinaten dragen. Het bestand dat deze pagina schrijft, draagt daar niets van, want het beeld wordt naar ruwe pixels gedecodeerd en opnieuw gecodeerd, en geen metadatablok overleeft dat.

Voor druk­inzendingen is IPTC de belangrijkste om in de gaten te houden. Beeldredacties en fotoboeksystemen lezen daar vaak bijschriften, credits en auteursrecht uit, en een TIFF met een leeg IPTC-blok leest als een foto zonder naamsvermelding.

TIFF dateert van vóór het web en geen browser heeft het ooit geïmplementeerd. Het omgezette bestand openen in een nieuw tabblad toont geen voorbeeld; het download het opnieuw of toont niets.

Controleer het resultaat in iets dat TIFF echt leest voor je het verstuurt — Photoshop, Affinity Photo, macOS Preview of ImageMagick doen dat allemaal. Doe die controle op het eerste bestand van een batch, niet op geen van alle, want de fout waartegen je je wapent is een specificatieverschil dat er in alle veertig bestanden identiek uitziet.

Beide kanten draaien in het browsertabblad, dus de foto’s worden nooit geüpload. Het gratis niveau accepteert invoer tot 100 MB per stuk, waar geen enkele HEIF aan komt — maar de uitvoer is hier de grote helft, en een map ervan neemt echte schijfruimte en tijd in beslag.

Een batch wordt met een voortgangsbalk per bestand omgezet en er verschijnt een «alles als ZIP»-knop zodra er twee klaar zijn. Een ZIP van ongecomprimeerde TIFF’s comprimeert overigens nog wel iets, omdat de ruwe pixeldata redundantie bevat die het formaat zelf niet benutte.

Deze site leest HEIF en kan het niet schrijven: decoderen gebeurt met libheif onder LGPL-3.0, wat een statische site kan verzenden met de voorwaarden nageleefd, terwijl schrijven een HEVC-encoder onder GPL zou vereisen, wat niet kan.

Dat maakt de archiveringskeuze eenvoudig. De HEIF is het origineel en kost bijna niets om te bewaren; de TIFF van 48 MB is een leverstuk voor één ontvanger en kan opnieuw gemaakt worden wanneer een volgende erom vraagt.