M4V naar WebP omzetten

Dat zijn twee verschillende taken die om twee verschillende formaten vragen. Artwork voor een Plex-, Jellyfin- of Emby-bibliotheek wordt aan een video gekoppeld via de bestandsnaam en aangeboden aan een server die JPG of PNG verwacht, en de JPG-route op deze site is precies daarvoor geschreven. Hier verbetert niets daaraan.

Deze pagina is voor het andere geval: een beeld dat door een browser wordt gedownload als een van de twintig dingen op een pagina terwijl iemand besluit of hij blijft. Het gewicht in kilobytes is een kost die elke bezoeker betaalt, en het formaat hoeft alleen het CMS, de buildstap en de browser tevreden te stellen. Daar wint WebP en daar is het bibliotheekgeval irrelevant.

De tijdstempel accepteert tot 86.400 seconden, ofwel een dag, dus niets aan de lengte van een M4V brengt een moment buiten bereik. Typ het aantal seconden en de decoder springt ernaartoe; vraag om een tijd voorbij het einde en de omzetting meldt hoe lang de video werkelijk is in plaats van iets willekeurigs te produceren.

Dat is het vermelden waard omdat de GIF-route op deze site dat niet kan — geanimeerde uitvoer wordt altijd vanaf het begin van het bestand bemonsterd. Stilstaande beelden kennen die beperking niet, wat dit het juiste gereedschap maakt voor langlopend materiaal en betekent dat een catalogus van uur-lange colleges fatsoenlijk geïllustreerd kan worden zonder eerst iets te knippen.

WebP komt voort uit de intra-framecodering van VP8, de codec waarop WebM is gebouwd, dus een beeld uit een WebM blijft binnen één afstammingslijn. Een M4V bevat H.264 of HEVC, beide uit de MPEG-hoek, en WebP weet van geen van beide iets af.

In de praktijk kost dit minder dan het klinkt. Het beeld wordt tussentijds volledig naar pixels gedecodeerd, dus de encoder werkt vanuit een afbeelding in plaats van een gecomprimeerde representatie die hij moet herinterpreteren. Wat het wel betekent, is dat geen argument over familieverwantschap hier opgaat: het beeld wordt beoordeeld als plaatje, en hoe goed dat plaatje is werd al bepaald door de videocodec voordat deze omzetting het zag.

Het beeld komt aan op de eigen pixelafmetingen van de video zonder schaling, en wordt gecodeerd met een vaste kwaliteit van 82. Er is geen kwaliteitsschuif en geen verkleining op dit pad — de enige optie is de tijdstempel.

Beide standaardwaarden zijn juist voor een pagina. Tweeëntachtig is waar WebP stopt zichtbaar lossy te zijn op fotografische inhoud, en volledige resolutie is wat een responsieve beeldpijplijn als bron wil, omdat wat je srcset ook bouwt de breedtes kent die de layout nodig heeft en beter werk levert vanuit de grootste eerlijke versie. Neem hier het grote bestand en laat de buildstap de kleine maken.

Videocodecs besteden hun bits waar beweging is en bezuinigen overal elders, uitgaande van de aanname dat geen enkel beeld lang bekeken zal worden. Bevries er een en die bezuiniging wordt zichtbaar als zachtheid. Een stilstaand shot, een dia, een spreker tussen gebaren — die beelden waren duur voor de encoder en komen schoon uit; een pan, een snit of een camerabeweging niet.

Voor langlopend Apple-materiaal speelt nog iets mee. De openingsminuut is een titelkaart of logo, en de laatste minuten zijn aftiteling, dus het bruikbare bereik zit in het midden. Tien procent van de speelduur is de vuistregel die mediaservers om diezelfde reden gebruiken, en twee of drie tijdstempels een seconde uit elkaar proberen kost een paar seconden per poging omdat er niets wordt geüpload tussendoor.

Tegenover een JPG van hetzelfde beeld bij vergelijkbare kwaliteit is WebP kleiner met een marge die het waard is op een raster — rond de dertig procent is het cijfer dat meestal wordt genoemd, en dat telt op over een hele catalogus waarin elk item een afbeelding heeft. Er is geen fallback-opmaak nodig, omdat elke huidige browser het decodeert.

De besparing verdwijnt zodra het bestand de browser verlaat. Sommige e-mailclients tonen WebP niet, een aantal oudere desktoptoepassingen en printworkflows weigeren het, en uploadformulieren op andermans sites weigeren de extensie soms ronduit. Binnen een pagina is het de pragmatische standaard; daarbuiten neem je de JPG.

WebP is een van de weinige formaten die stilstaande beelden, animatie en een alfakanaal in één specificatie doet, en het is een redelijk gereedschap voor een korte, stille lus die zich als GIF gedraagt maar er als video uitziet. Niets daarvan geldt hier. Deze omzetting schrijft één ondoorzichtig beeld.

Als beweging is wat je uit de M4V wilt, is de GIF-route wat deze site biedt, en de eigen pagina daarvan legt uit waarom het resultaat groot uitvalt. Als transparantie is wat je wilt, is die er niet — de M4V bevat H.264 of HEVC en geen van beide draagt een alfakanaal in Apples leveringspijplijn, dus het beeld is volledig ondoorzichtig.

Alles gekocht of gehuurd bij de iTunes Store of de Apple TV-app is versleuteld met FairPlay. Er is geen sleutel in de browser, dus er kan geen beeld gedecodeerd worden, en de omzetting stopt met een melding dat er niets in het bestand kon worden omgezet.

Als een map bestanden overal werkt behalve bij een paar, waren die paar aankopen in plaats van beschadigd. Alles gemaakt door QuickTime, iMovie, Final Cut of Compressor, opgenomen door een camera, of gedownload van een cursus- of conferentieplatform is onbeschermd en gedraagt zich normaal.

De M4V wordt gedecodeerd in het tabblad met de codecs die de machine al heeft, één beeld wordt gecodeerd, en er wordt niets met de video verstuurd. De gratis laag neemt bestanden tot 100 MB, en de tijd die een omzetting kost is de tijd die je machine nodig heeft om te zoeken, en niets met een netwerk.

De verhouding is wat de lokale aanpak op dit paar voor de hand liggend maakt. Een gigabyte college naar een server sturen zodat die veertig kilobyte miniatuur terugkomt, is heel veel verkeer voor het resultaat, en dat herhalen per video over een cursuscatalogus is een middag kijken naar voortgangsbalken die niet nodig waren.