Wat is een M4V-bestand?

M4V is een container: een omhulsel voor stromen die door iets anders zijn gecodeerd. Het wordt gebruikt voor een af bestand overdragen en telefoons.

De extensie is .m4v en de volledige naam iTunes Video. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Apple bracht het in 2005 uit.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Hij staat op papier en is uitvoerbaar, maar hoe de volgende versie eruitziet bepaalt de leverancier. In de praktijk is dat genoeg om het bestand te blijven openen; het is niet genoeg om erop te rekenen.

Meestal bevat het H.264, HEVC en AAC. Dit onderscheid zit achter de meeste «waarom speelt dit niet af»-vragen: twee bestanden met dezelfde extensie kunnen totaal verschillende coderingen bevatten, en een speler die de ene weigert kan prima uit de voeten met de andere.

Het verklaart ook waarom van container wisselen vaak snel en verliesvrij is terwijl van codec wisselen geen van beide is. Dezelfde stroom in een andere doos leggen schrijft de doos opnieuw; hercoderen schrijft het beeld opnieuw.

M4V kan meerdere geluidssporen en ondertitelsporen bevatten.

Dat telt vooral bij het converteren: wat het doel niet kan bevatten valt weg, meestal zonder waarschuwing.

M4V brengt optionele versleuteling mee.

Een versleuteld bestand moet worden ontgrendeld voordat iets het kan converteren, hier en overal elders. Een wachtwoord is niets waar een omzetter omheen kan, en aan een die dat wel beweert zou je het bestand al helemaal niet moeten geven.

QuickTime Player, VLC en iTunes lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Maar een deel van de browsers leest het.

Waar de ondersteuning ongelijk is, is een tweede formaat ernaast het gebruikelijke antwoord: de browser pakt wat hij begrijpt en niemand valt buiten de boot.

M4V is bedoeld om door te geven, niet om in te werken. Er een bewerken kan en is zelden prettig; de verstandige weg loopt via de bron en een nieuwe export.

Films en series gekocht of gehuurd bij Apple zijn M4V-bestanden verpakt in FairPlay, Apples eigen kopieerbeveiliging. De video erin is versleuteld, en alleen te ontsleutelen door een geautoriseerd Apple-apparaat ingelogd op de account die het kocht. Geen enkel gereedschap opent zo’n bestand — niet deze site, niet elders.

Dat is de moeite waard om zonder voorbehoud te zeggen. Een tool die claimt een beveiligde M4V om te zetten, vergist zich of beschrijft omzeiling, wat in de meeste rechtsgebieden onwettig is ongeacht of het bestand van jou is. De beveiliging doet precies waarvoor ze gebouwd is.

De snelste test: open het in iets anders dan Apples software. VLC speelt een onbeveiligde M4V meteen af en weigert een beveiligde met een foutmelding over een ontbrekende sleutel.

Herkomst is de andere aanwijzing en meestal doorslaggevend. Gekocht of gehuurd bij Apple: beveiligd. Geëxporteerd uit iMovie, Final Cut of QuickTime: niet. Ergens anders vandaan gedownload: vrijwel zeker niet.

Neem de DRM-vraag weg en M4V is de MP4-container met een andere extensie. Dezelfde structuur, dezelfde index, en meestal dezelfde H.264-video met AAC-geluid. Apple introduceerde de aparte naam zodat de eigen software video kon onderscheiden van het alleen-audio M4A.

Daarom speelt een onbeveiligde M4V heel vaak af na hernoemen naar .mp4, en is omzetten meestal triviaal of onnodig.

Vooral Apples eigen montage- en exportgereedschap. iMovie schrijft M4V bij delen naar een bestand. QuickTime doet dat voor sommige exportinstellingen. HandBrake biedt het als optie.

Thuisvideo is de grootste categorie en degene die hier telt: een M4V geëxporteerd uit iMovie is een gewoon videobestand met een Apple-getinte extensie.

Meestal niet vanwege het formaat maar vanwege de extensie. Een televisie of mediaspeler kan een lijst geaccepteerde extensies hebben die .m4v simpelweg niet bevat, ook al is de video erin H.264 die het prima decodeert.

De goedkoopste oplossing is dus meestal geen omzetting: verander de extensie naar .mp4 en dezelfde bytes worden geaccepteerd, zonder decoderen en zonder verlies. Omzetten hier decodeert wél — dat kost een generatie kwaliteit. Probeer eerst hernoemen.

M4V kan hoofdstukmarkeringen en ondertitelsporen dragen, en Apples software leest beide. Andere spelers zijn inconsistent — dezelfde beperking als MP4 heeft, want het is hetzelfde mechanisme.

Een omgezet bestand houdt meestal beeld en geluid intact en kan de hoofdstukken kwijtraken. Tellen hoofdstukken echt, dan is MKV de betrouwbaardere container.

Een gehuurde film stopt met afspelen zodra de huurperiode eindigt, en het bestand blijft daarna vaak op schijf staan als onspeelbaar object. Verwijderen is veilig en levert ruimte op — er valt niets te herstellen.

Gekochte films gedragen zich anders — ze blijven speelbaar zolang de account geautoriseerd is — maar blijven gelicentieerd in plaats van eigendom in de zin die een gedownload bestand meestal impliceert.

Is hij onbeveiligd en gaat hij naar een apparaat dat de extensie weigert, hernoem hem dan eerst naar .mp4: er wordt niets gedecodeerd en niets verloren. Zet alleen om als hernoemen geweigerd wordt.

Is hij beveiligd, gebruik dan Apples eigen apps op een geautoriseerd apparaat, de enige ondersteunde manier om te kijken. Een onbevredigend antwoord, en het juiste.