Wat is een PPS-bestand?

PPS is een binair formaat dat alleen iets betekent voor een programma dat het kent. Het wordt gebruikt voor een af bestand overdragen.

De extensie is .pps en de volledige naam PowerPoint Slide Show. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Microsoft bracht het in 1990 uit.

Aan een formaat dat zo lang leesbaar is gebleven kun je iets toevertrouwen dat je over tien jaar terug wilt hebben.

Hij staat op papier en is uitvoerbaar, maar hoe de volgende versie eruitziet bepaalt de leverancier. In de praktijk is dat genoeg om het bestand te blijven openen; het is niet genoeg om erop te rekenen.

Het gaat overal nog open en oudere programma’s schrijven het nog, maar er wordt niets nieuws meer omheen gebouwd. Converteer wat je wilt bewaren en kies het niet voor iets dat vandaag begint.

Een PPS-bestand is niet tot één pagina beperkt, en dat telt bij het converteren naar iets dat dat wel is: één omzetting levert één bestand op met daarin één pagina — de eerste, tenzij de omzetter je laat kiezen welke.

PPS bevat een presentatie: één dia per scherm, op een beamer gesneden en niet op papier.

Daaruit volgt hoe het converteert: één pagina per dia, met platgeslagen animaties, want een pagina kan niet in etappes verschijnen.

Microsoft PowerPoint leest het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

PPS is bedoeld om door te geven, niet om in te werken. Er een bewerken kan en is zelden prettig; de verstandige weg loopt via de bron en een nieuwe export.

Een PPS bevat precies wat een PPT bevat. Het verschil is een vlag: dubbelklik erop en PowerPoint slaat de editor volledig over en begint met presenteren vanaf de eerste dia, en als de show eindigt, sluit de toepassing.

Het bestaat voor het geval waarin een presentatie bekeken moet worden in plaats van bewerkt — een zelfdraaiend scherm bij een balie, een briefing gestuurd naar iemand die niet zou moeten bewerken, een presentatie op een laptop die iemand anders zal starten.

Drie snelle routes. Hernoem het bestand van .pps naar .ppt, of van .ppsx naar .pptx, en het opent normaal — de formaten zijn identiek, dus er wordt niets verbloemd. Of open PowerPoint eerst en gebruik Bestand, Openen, wat de vlag negeert. Of klik met de rechtermuisknop op het bestand en kies Bewerken als die optie wordt aangeboden.

LibreOffice Impress opent een PPS rechtstreeks in de editor en negeert het onderscheid grotendeels, wat het eenvoudigste antwoord is op een machine zonder PowerPoint.

Dat is de moeite waard om te vermelden, want het formaat wordt soms gekozen alsof het dat wel was. Een PPS voorkomt alleen onbedoeld bewerken en verder niets: de inhoud is ongewijzigd, het bestand is triviaal te hernoemen, en elke afbeelding en elk woord is opvraagbaar door wie het maar wil.

Moet een presentatie echt onveranderd blijven, dan is het antwoord PDF — of een PDF met bewerkingsbeperkingen, als de tolerantie van de ontvanger daarvoor hoog genoeg is. Een PPS is gemak voor de presentator, geen controle op het publiek.

Zo’n vijftien jaar lang was PPS hoe een bepaald soort inhoud rond het internet ging: fotoverzamelingen, inspirerende diashows, grappen, allemaal doorgestuurd via kantoorpostvakken. Wie in de jaren 2000 e-mail gebruikte, ontving er honderden.

Die geschiedenis is waarom het formaat nog opduikt, en waarom mailsystemen het met achterdocht behandelen. Presentatiebestanden waren een populair malwarevehikel — een PPS kon macro’s bevatten zonder dat de extensie dat verried — en veel gateways strippen of quarantainen ze.

PPS is de binaire diashow van vóór 2007, overeenkomend met PPT. PPSX is de moderne versie, overeenkomend met PPTX: gecomprimeerd, een gedocumenteerde standaard, en niet in staat macro’s te bevatten. PPSM is PPSX met macro’s toegestaan.

Alles nog in de oude binaire vorm is het omzetten waard, om dezelfde redenen als bij PPT — een aanzienlijk kleiner bestand, een open standaard in plaats van een reverse-engineered binair, geen onzichtbare macro-inhoud, en geen afhankelijkheid van softwareondersteuning die al jaren afneemt.

De extensie alleen maakt geen zelfdraaiende show. Wat dat wel doet, is de diashow-instelling: de kioskmodus kiezen die blijft lopen tot Escape, en dia-timing instellen zodat de presentatie automatisch vooruitgaat in plaats van te wachten op een klik.

Dat opslaan als PPSX levert dan een bestand op dat bij dubbelklikken start, loopt en herhaalt, wat een receptiescherm of standdisplay daadwerkelijk nodig heeft. Zonder de timing opent een PPS in beeldvullende stand en blijft op dia één wachten.

Voor de meeste doeleinden een PDF. Het opent overal, kan geen code uitvoeren, oogt voor iedereen identiek, en de ontvanger heeft geen PowerPoint of viewer nodig. Voor een presentatie die rondgestuurd wordt in plaats van gepresenteerd, is het vrijwel altijd het betere bestand.

Een video-export is het andere moderne antwoord, en het juiste wanneer de presentatie timing, overgangen of vertelling heeft — PowerPoint exporteert rechtstreeks naar MP4, en een video speelt op elk apparaat af zonder dat iemand de presentatiesoftware nodig heeft.

Een PPS en een PPT bevatten dezelfde dia’s in hetzelfde binaire formaat. De extensie verandert hoe PowerPoint het bestand opent — direct de show in plaats van de editor — en verandert verder niets aan wat erin zit.

Wat betekent dat een PPS hernoemen naar PPT hem opent voor bewerking, en dat is geen omweg maar het bedoelde achterdeurtje. Het betekent ook dat het formaat geen enkele bescherming biedt: wie de dia’s wil, heeft ze, en de extensie behandelen als een manier om een ontvanger van bewerken te weerhouden, heeft nooit gewerkt.