Wat is een SRT-bestand?

SRT is een puur tekstformaat dat in elke editor opengaat. Het wordt gebruikt voor ondertiteling.

De extensie is .srt en de volledige naam SubRip Subtitle. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Het gaat terug tot 2000.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Ze is volledig gepubliceerd, dus wie het formaat wil uitvoeren kan dat uit het document doen in plaats van door te kijken hoe anderen het doen. Daarom duikt het in zo veel programma’s op, en daarom gaan bestanden van twintig jaar geleden nog steeds open. Openbaar is niet hetzelfde als royaltyvrij: waar een formaat een codec omhult, is de octrooilicentie een aparte vraag waarop de standaard geen antwoord geeft.

SRT bewaart zijn inhoud precies. Opnieuw opslaan verandert niets, dus je kunt het zo vaak openen, bewerken en wegschrijven als je wilt zonder dat er schade opstapelt — en dat is wat er een werkformaat van maakt in plaats van een afleverformaat.

VLC, Subtitle Edit en Aegisub lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

SRT is bedoeld om te openen en te wijzigen. Houd het bestand in dit formaat zolang het werk loopt, en exporteer eruit wanneer er een afgeronde versie nodig is.

Het is het eenvoudigste bruikbare formaat op deze site. Een nummer op een eigen regel, dan een regel met twee tijdstempels en een pijl ertussen, dan een of twee regels tekst, dan een lege regel. Herhaal. Dat is de hele specificatie, en het is waarom elke speler, editor en platform het leest.

De tijdstempels zijn uren, minuten, seconden en milliseconden, geschreven met een komma vóór de milliseconden in plaats van een punt. Die komma is de meest voorkomende oorzaak van een bestand dat door een strikte parser wordt afgewezen nadat iemand het met de hand heeft bewerkt.

Twee verschillende fouten, met twee verschillende oplossingen, en ze uit elkaar houden kost tien seconden. Speel de video af en controleer de eerste ondertitel, en dan eentje dicht bij het einde.

Zijn beide met hetzelfde bedrag fout, dan is het een offset — de ondertitels waren getimed tegen een versie van de video met een ander begin, meestal omdat jouw versie een distributeurslogo of een langere intro heeft. Elke tijdstempel met hetzelfde aantal seconden verschuiven lost het volledig op.

Een SRT-bestand draagt geen verklaring van hoe zijn tekst is opgeslagen. Er is nergens in het formaat om "dit is UTF-8" te zeggen, dus de speler gokt — en oudere spelers gokken op een regionale enkelbyte-codering, wat waarom een Spaans of Pools ondertitelbestand vol vraagtekens en blokjes aankomt.

Bewaar als UTF-8 en de meeste moderne spelers hebben gelijk. Sommige oudere hardwarespelers willen juist de regionale codering en verminken UTF-8. Is de tekst fout, dan is het bestand meestal prima en leest de lezer het verkeerd.

Geen lettertypen, geen kleuren, geen posities, geen karaoke-timing. Sommige spelers respecteren een handvol HTML-achtige tags voor cursief en vet, maar dat is een conventie in plaats van onderdeel van het formaat, en een bestand dat erop leunt, oogt ergens plat.

Alles visueels wordt door de speler beslist: waar ondertitels staan, hoe groot ze zijn, welke kleur de rand heeft. Dat is waarom SRT-bestanden piepklein en universeel compatibel zijn, en waarom iedereen die echt ondertitels ontwerpt, ASS gebruikt.

De meeste desktopspelers laden ondertitels automatisch als het bestand naast de video staat met dezelfde naam — film.mp4 en film.srt in dezelfde map. Krijgt de naam één teken verkeerd, dan verschijnt er niets, wat een groot deel verklaart van "mijn ondertitels werken niet".

Een taalsuffix vóór de extensie, zoals film.en.srt, is de gebruikelijke conventie voor meerdere talen en wordt door de gangbare spelers begrepen. Sommige televisies en mediaboxen lezen ondertitels alleen van een usb-stick als ze op dezelfde partitie staan als de video.

WebVTT is het formaat dat browsers gebruiken voor ondertitels op een webpagina, en het is nauw verwant — de structuur is bijna identiek, de tijdstempels gebruiken een punt in plaats van een komma, en het bestand begint met een headerregel. Omzetten tussen de twee is grotendeels mechanisch.

De regel is eenvoudig. Video op een website heeft VTT nodig, want dat is wat het HTML-video-element accepteert. Video afgespeeld in een desktopspeler, op een televisie, of geüpload naar een platform wil SRT.

Elke teksteditor. Het bestand is tekst, de structuur is duidelijk, en een typefout repareren of één late ondertitel verschuiven gaat daar sneller dan in een ondertiteleditor. Bewaar als UTF-8 zonder byte-order mark en houd de lege regel tussen items aan — een ontbrekende lege regel laat alles erna verdwijnen in strikte spelers.

Voor iets systematisch — het hele bestand verschuiven, de framerate wijzigen, resynchroniseren tegen een golfvorm — verdient een toegewijde ondertiteleditor zijn plaats. Een offset met de hand doen over negenhonderd tijdstempels kan in een teksteditor en is geen goede besteding van een avond.

Een film met vertalingen in vijf talen betekent vijf SRT-bestanden naast dezelfde video, elk met zijn eigen taalcode in de bestandsnaam. De meeste spelers tonen dan een taalmenu bij het afspelen, samengesteld uit precies die bestanden die ze in de map vinden.

Het is de moeite waard om de taalcodes consistent te houden met wat de speler verwacht — sommige willen een tweeletterige ISO-639-1-code zoals nl, andere de langere BCP-47-vorm zoals nl-NL. Een verkeerde code laat het bestand meestal gewoon onopgemerkt liggen in plaats van een fout te geven.