SRT naar ASS omzetten

Een skelet met correcte botten. De woorden en de timing zijn het enige dat een SubRip-bestand bevat, en dat is het enige dat kan worden overgenomen, dus het resultaat is elke cue weergegeven als een ASS-dialoogregel onder één standaardstijl. Er is niets verzonnen, want er was niets om van te verzinnen.

Dat is nuttiger dan het klinkt. Timing is de trage, vervelende helft van ondertitelwerk; opmaak is de snelle, plezierige helft. Staat de timing al goed, dan neemt deze omzetting het dure deel van het werk intact over en laat je precies op het punt waar het formaat zijn waarde bewijst.

Eén stijl, genaamd Default, met deze werkelijke waarden: lettertype Arial op grootte 48, primaire kleur wit, een zwarte omlijning van twee pixels dik, geen schaduw, en uitlijning 2 — het onderste midden van het drie-bij-drie-raster waarmee het formaat positioneert. Links-, rechts- en verticale marges zijn allemaal 10.

Die getallen kennen vertelt je wat je eerst moet aanpassen. Arial op 48 is een bewust onopvallende keuze die overal weergeeft; het is geen aanbeveling. Gaat het spoor in een 1080p-video en oogt de tekst klein, dan is grootte het veld om aan te raken.

SubRip legt milliseconden vast; ASS legt honderdsten van een seconde vast. Dat is een echt verschil in resolutie, en de omzetting lost het op door af te kappen in plaats van af te ronden — 00:00:01,238 in de SRT wordt 0:00:01.23 in de ASS, hoogstens negen milliseconden te vroeg.

Negen milliseconden is een kwart frame bij 24 beelden per seconde en niemand heeft er ooit een gemerkt. Het telt in precies één situatie: karaoke, waar lettergreeptiming tegen de audio wordt gezet. Timet je karaoke, doe dat dan in de ASS na omzetting, niet door een elders getimed bestand om te zetten.

Een ondertitel gesplitst over twee regels in de SRT komt aan als één dialoogregel met een backslash gevolgd door een hoofdletter N waar de breuk was. Dat is het harde regeleinde van het formaat, en zo onderscheidt ASS een breuk die de maker koos van een die de weergever zelf koos.

Het alternatief in ASS is een zachte breuk, een kleine letter n, die de weergever mag negeren als WrapStyle dat toestaat. De omzetting schrijft altijd de harde vorm, omdat een SRT-breuk een bewuste keuze was en het stilzwijgend ongedaan maken daarvan het verkeerde standaardgedrag zou zijn.

Uitlijning 2 zet ondertitels onderaan gecentreerd, waar ondertitels horen en waar het hele nut van ASS begint. Het formaat positioneert via een numeriek raster, dus 8 is bovenaan gecentreerd, 7 is linksboven, en een inline override-tag kan één regel overal in het beeld plaatsen zonder de stijl aan te raken.

Dat is het mechanisme achter vertaalde beeldtekst, waar het meeste typesettingtijd naartoe gaat. Een winkelbord, een sms-bericht, een bijschrift in de brontaal — elk wordt een dialoogregel gepositioneerd over wat het vertaalt. Niets daarvan kan uit een SRT komen; alles ervan wordt mogelijk zodra het bestand ASS is.

Dit is het resultaat dat mensen verrast, dus het is de moeite waard duidelijk te zijn. Cue-tekst wordt letterlijk gekopieerd. Een cursieftag met punthaken die sommige SubRip-spelers uit gewoonte honoreren, wordt niet omgezet naar het ASS-equivalent, dat met accolades werkt; hij blijft precies zoals getypt, en een ASS-weergever tekent de punthaken op het scherm als tekens.

De oplossing is een zoek-en-vervang over het afgeronde bestand, of cursief instellen op de Default-stijl als het hele spoor cursief is. Beide kosten een minuut.

De stijl zegt Arial. Hij draagt geen Arial. Een ASS-bestand verwijst naar lettertypen bij naam en vertrouwt erop dat de afspeelmachine ze heeft, wat de bepalende zwakte van het formaat is en de reden dat een zorgvuldig getypeset spoor ergens anders soms kapot oogt.

Een vervangen lettertype heeft andere metrieken, dus een regel die paste, wordt nu afgebroken, en een bord gepositioneerd tegen het beeld overlapt het nu. De drie bekende oplossingen: bij lettertypen blijven die overal bestaan, de lettertypen meesturen met een instructie, of ze insluiten in een Matroska-container.

Aegisub is het programma waarmee dit formaat groot werd en blijft waar serieus ondertitelwerk gebeurt: stijlen beheerd in een tabel, timing gezet tegen een audiogolfvorm, en typesettingtools om afzonderlijke regels te plaatsen en te transformeren. Het bestand dat deze omzetter maakt, opent er rechtstreeks en schoon in.

Een teksteditor werkt ook voor kleine correcties, want de events-sectie is kommagescheiden platte tekst. Laat de stijlensectie met rust tenzij je weet wat een veld doet — verschillende ervan zijn kleuren geschreven in omgekeerde byte-volgorde achter een ampersand-H-prefix.

De omzetting schrijft één stijl en past die op elke regel toe, wat het enige eerlijke is dat hij uit een SubRip-bron kan doen. De eerste bewerking die zich terugbetaalt, is meestal een tweede stijl. Dupliceer Default in de stijlentabel, hernoem, verander de primaire kleur, en wijs de regels van de andere spreker opnieuw toe.

Sprekers kleurcoderen is de oudste truc in ondertiteling en werkt omdat het de kijker niets kost om te leren. Het is ook iets wat SubRip nooit kon: een plat bestand moet de naam van de spreker in de tekst schrijven of een streepjesconventie gebruiken.

Hoeft niets aan het spoor gepositioneerd, gekleurd of gestileerd te worden, dan is omzetten werk zonder opbrengst. SubRip wordt door elke speler, elke televisie en elk uploadformulier gelezen; ASS wordt gelezen door desktopspelers en verder bijna niets.

De vuistregel die standhoudt, is bestemmingsgedreven. Typeset in ASS wanneer de video wordt bekeken in een speler die het weergeeft, of wanneer je van plan bent de ondertitels in het beeld te branden. Blijf bij SRT wanneer het bestand ergens naartoe gaat dat je niet beheert.