SVG naar TIFF omzetten

Een SVG heeft geen resolutie. Het is een lijst vormen, en een renderer kan ze op 100 pixels of 10.000 met dezelfde getrouwheid produceren, waarom het bestand net zo goed werkt op een visitekaartje als op een gebouw. Een TIFF heeft precies één resolutie, gekozen op het moment van schrijven.

Deze omzetting is dus een deur die maar één kant op gaat, en de breedte die je kiest, is de breedte die je hebt. Te klein renderen is niet ongedaan te maken — een TIFF achteraf vergroten interpoleert pixels die nooit getekend zijn.

De rekensom is kort. Neem de afdrukbreedte in millimeter, deel door 25,4 voor inches, en vermenigvuldig met de dpi van de opdracht. Een merk van 100 mm breed op 300 dpi heeft 1181 pixels nodig; op 600 dpi 2362.

De schaalinstelling is hoe je daar komt. De standaard rendert 1024 pixels breed, wat 86,7 mm is op 300 dpi — prima voor een logo op een pagina, veel te klein voor een poster. De schaal loopt van 0,1 tot 10, dus het breedste beschikbare is 10.240 pixels.

Niets wordt gecomprimeerd en elke pixel draagt vier samples, dus de grootte is rekenkunde: breedte maal hoogte maal vier, plus ongeveer een kilobyte header. Een vierkant van 1024 pixels komt op 4.194.304 bytes beelddata.

Opschalen kost het kwadraat van de factor. Op schaal 3 is dezelfde tekening 3072 pixels en 37,7 megabyte; op schaal 10 is het 10.240 pixels en 419 megabyte, genoeg om het geheugen van een telefoon uit te putten voor het bestand klaar is.

TIFF is minder een formaat dan een archiveringssysteem voor afbeeldingen, en de lezers ervan zijn het minder eens dan de naam suggereert. LZW is patentvrij en breed ondersteund; Deflate niet; JPEG-in-TIFF is een andere afbeelding in een TIFF-jasje en ondermijnt de reden dat de meeste mensen er een vragen.

Wie naar TIFF omzet voedt vrijwel altijd iets specifieks — een RIP, scannersoftware, een invoermap — en een bestand dat één schakel in die keten weigert, kost veel meer dan schijfruimte.

Dit is het punt waarop een prepress-medewerker moet stoppen en lezen. De TIFF hier heeft rood-, groen- en blauwkanalen plus alfa. Een drukpers heeft cyaan, magenta, geel en zwarte inkt, en de omzetting tussen de twee is geen formule — die hangt af van papier, pers en inktlimiet.

Doe die omzetting in prepress met het juiste profiel in plaats van te verwachten dat het bestand kant-en-klaar aankomt. Twee kleuren om in de gaten te houden: verzadigd RGB-blauw en helder RGB-groen hebben geen CMYK-equivalent en komen doffer terug dan het scherm toonde.

Het aantal bytes zegt vier samples per pixel, dus de transparantie uit de tekening zit in het bestand in plaats van weggegooid. Dat staat vast op basis van de rekenkunde.

Wat verschilt, is de lezer. Sommige toepassingen mengen de alfa met wit bij import, sommige tonen hem als apart kanaal, sommige negeren hem volledig. Open het resultaat in de toepassing die het gaat plaatsen voor je aanneemt dat een uitsnede zich als zodanig gedraagt.

Voor drukwerk is dat een vraag waard voor het een omzetting wordt. Een PDF houdt de tekening als vectoren, dus er is geen resolutie om verkeerd te doen en de pers drukt hem op zijn eigen precisie af.

Vereist de pijplijn echt raster — sommige grootformaat-RIP’s, sommige textiel- en keramiekprocessen, sommige documentarchieven — dan is de TIFF hier het juiste antwoord en is de resolutierekensom hierboven het werk.

SVG bewaart tekst als tekst en noemt een lettertype in plaats van het te bevatten. Alles wat niet ingesloten is, wordt bij het renderen vervangen, dus een woordmerk kan aankomen met andere letters en andere spatiëring.

Zet tekst om naar omtrekken of paden voor je de SVG exporteert. De letters worden vormen, niets kan ze meer vervangen, en het bestand wordt veilig om aan een leverancier te geven zonder jouw lettertypen.

Sleep de map naar binnen en elk bestand wordt op dezelfde schaal gerenderd, wat een set merken onderling consistent houdt — meestal belangrijker op een bedrukt vel dan dat elk merk apart ideaal is. De resultaten komen terug als ZIP.

Let op het totaal. Twintig tekeningen op de standaardschaal is al meer dan tachtig megabyte TIFF vóór de ZIP, en ongecomprimeerde beelddata krimpt daarbinnen niet veel.