TIFF naar SVG omzetten

TIFF is een van de weinige beeldformaten met meer dan één afbeelding erin, en documentscanners gebruiken dat voortdurend: een tekeningenset, een fax, een reeks landmeetbladen komen als één TIFF met meerdere pagina’s binnen. De lezer hier neemt de eerste en stopt.

Er staat geen waarschuwing bij, dus die staat hier. De overige pagina’s zijn nog gewoon in je bestand — de SVG die je downloadt bevat alleen blad één. Splits een meerpaginabestand vooraf in de scannersoftware of met een PDF-tool.

Bij een schoon logo bewaart een scherpe detailinstelling precies de scherpte die het punt was. Bij een scan doet het het tegenovergestelde, want een scan is niet schoon: stof, papierstructuur, halftoonpuntjes en de rafelige rand die elke fysieke lijn krijgt.

Gemeten op een tekening van 1200 bij 900 pixels met gewone scannerspeckle: zacht met vier kleuren leverde 33.221 bytes in 63 paden op; scherp met acht kleuren leverde 903.740 bytes in 3810 paden — zevenentwintig keer zoveel bestand, en het meeste daarvan is stof.

Dit bepaalt of het bestand stroomafwaarts bruikbaar is. Tracing vindt gebieden van gelijkende kleur en tekent er een gesloten pad omheen. Een getekende lijn is een lange, dunne, zwarte streep, dus wat terugkomt is een lus die aan de ene kant naar beneden loopt en aan de andere kant terug omhoog.

Voor alles wat visueel is — een print, een groot scherm, een naslag — is dat precies juist. Voor een machine is dat niet zo: een plotter of graveur volgt de omtrek van elke lijn in plaats van de lijn zelf, en een CAD-pakket krijgt twee randen waar de tekenaar er één trok.

De gebruikte lezer, utif2, is getest tegen echte bestanden: onbewerkt, LZW, Deflate, PackBits, JPEG-in-TIFF en Group 3- en Group 4-fax worden gedecodeerd, in kleur, grijswaarden en zwart-wit.

Zestien bits per kanaal worden wel gelezen maar teruggebracht naar acht door het hoge byte te behouden — onbelangrijk voor een lijntekening. Een CMYK-TIFF wordt via een formule omgezet in plaats van via het ingesloten profiel, wat bij een zwart-witte tekening niets uitmaakt.

Een lijntekening heeft twee kleuren: inkt en papier. Vier geeft de kwantiseerder ruimte voor inkt, papier en twee tussenliggende grijstinten die anti-aliasing en scannerruis langs elke rand leggen — de juiste keuze voor bijna alles waarvoor deze pagina gebruikt wordt.

Hoger gaan herstelt geen details, het herstelt ruis. Zestien en tweeëndertig kleuren geven de kwantiseerder genoeg palet om elke papierschaduw als eigen gebied te behandelen, en het aantal vormen loopt navenant op.

De tracer weet niet wat papier is. Een scan met een warmgrijze achtergrond en grijszwarte lijnen levert een plaatje op waarin de «vlakke gebieden» ook grote stukken bijna-maar-niet-helemaal-uniform papier omvatten.

Tien minuten in een fotobewerker is meer waard dan elke instelling op deze pagina. Duw de niveaus tot het papier écht wit is en de inkt écht zwart, en snoei de scannerrand weg. Biedt de scanner een bitonale modus, gebruik die dan — dezelfde correctie, toegepast bij het scannen.

Alles langer dan 1600 pixels op de langste zijde wordt vooraf verkleind. Dat raakt hier harder dan bij elke andere bron op de site: een 300-dpi-A4-scan is al ongeveer 2480 bij 3510 pixels.

Het kost minder dan het lijkt — de SVG is resolutie-onafhankelijk. Scannen op 300 tot 400 dpi bitonaal, de niveaus goed instellen, geeft de tracer alles wat hij kan gebruiken. Scannen op 1200 dpi voor dit doel is verspilde tijd en schijfruimte.

Open hem in Inkscape en kijk eerst naar het aantal vormen: zestig voor een tekening is een goed resultaat, enkele duizenden betekent dat de speckle gewonnen heeft.

Verwijder dan het achtergrondpad over het hele canvas, selecteer op kleur om de tussengrijzen weg te halen, en zet de streek op geen voor een snijmachine zodat die vullingen volgt in plaats van de eenpixel-omtrekstreek die de tracer op elk pad zet.

Is de scan een document in plaats van een tekening — een contract, een formulierenset — dan is tracing het verkeerde gereedschap. TIFF naar PDF behoudt elke pagina, en TIFF naar TXT leest de tekst met Tesseract.

Is de scan een foto of drukplaat, dan helpt geen tracer: TIFF naar PNG behoudt elke pixel exact, en TIFF naar JPG of WebP maakt het klein genoeg om te versturen. Tracing is de moeite waard wanneer de scan echt lijnwerk is en echt vormen moet worden.

De TIFF wordt door utif2 gedecodeerd, geschaald, getraceerd en weggeschreven, allemaal in het tabblad. Niets wordt geüpload en er is geen account of dagelijkse limiet — belangrijk op een pagina waarvan het typische bestand een clienttekening of patentfiguur is.

De tracer is imagetracerjs: 46 KB pure JavaScript onder de Unlicense. Op een scan telt de kwaliteit van de scan zwaarder dan de kwaliteit van de tracer.