JPG naar TIFF omzetten

Ze kan het beeld niet verbeteren. JPEG werkt door informatie weg te gooien die het oog het minst zal missen, blijvend, op het moment dat het bestand wordt opgeslagen. Daarna omzetten naar TIFF schrijft elke overgebleven beeldpunt exact weg — een echte garantie, en een andere dan de garantie waar mensen op hopen.

Dat onderscheid telt vanwege de reden waarom er om TIFF gevraagd wordt. Vroeg een tijdschrift of een drukker erom om de beeldkwaliteit te behouden, dan voldoet een omgezette JPG aan de letter van de eis en niet aan het doel: de kwaliteit die ze wilden beschermen was al uitgegeven. Bestaat het oorspronkelijke camerabestand of de uitvoer uit de editor nog, dan is dát omzetten wat ze werkelijk bedoelden. Bestaat het niet meer, dan is dit het best beschikbare antwoord en de moeite waard.

De waarde van TIFF zit in wat er daarna gebeurt. Een foto die verscheidene rondes bewerken, kleurcorrectie en opnieuw opslaan als JPG doorloopt gaat elke keer een beetje achteruit — de artefacten stapelen op, en daarom zien beelden die door een paar systemen zijn gegaan eruit zoals ze eruitzien.

Omzetten naar TIFF zet die klok stil. Elke volgende keer opslaan is verliesvrij, dus een bestand dat langs een ontwerper, een drukproef en een drukker gaat komt aan zoals het begon. Dat is precies de redenering achter de eis, en het is een goede — de vergissing zit er alleen in te verwachten dat het ook achteruit werkt.

TIFF is minder een formaat dan een archiefsysteem voor beelden, en die soepelheid is meteen de zwakte: het staat verscheidene compressieschema’s toe, en de lezers ervan zijn het over minder eens dan je zou hopen. LZW wordt breed ondersteund, Deflate rafelig, en JPEG-in-TIFF is een gecomprimeerd beeld in een TIFF-jasje, wat doorgaans het tegendeel is van wat iemand die om een TIFF vraagt wil.

Het bestand dat hier geschreven wordt is gewone, ongecomprimeerde baseline-TIFF — de versie die elk professioneel programma al dertig jaar leest. De prijs is omvang en de opbrengst is dat hij in één keer opengaat, wat de ontvanger ook gebruikt. Voor een formaat dat juist om zijn betrouwbaarheid gekozen is, is dat de goede ruil.

Ongecomprimeerd betekent dat de rekensom simpel is: breedte maal hoogte maal vier bytes. Een foto van 12 megapixel is ongeveer 48 MB, of de JPG waar hij uit kwam nu twee megabyte was of zes, want de omvang van de JPG hing van de compressie af en die van de TIFF niet.

Dat verrast mensen die het resultaat willen mailen, en het is de reden dat portalen die om TIFF vragen er meestal een uploadvoorziening voor grote bestanden bij leveren. Gaat het in werkelijkheid om verder verlies vermijden en niet om het formaat zelf, dan is PNG het voorstellen waard: eveneens verliesvrij, overal leesbaar, en doorgaans de helft of minder.

Het formaat staat meerdere pagina’s, lagen, een alfakanaal en 16 bits per kanaal toe. Niets daarvan komt hier voor, want niets daarvan zit in een JPG om over te nemen.

Eruit komt een ondoorzichtig beeld van één pagina en 8 bits — precies wat een JPG is, geschreven in een verpakking die er niets verder van kwijtraakt. Gaat de eis over lagen of 16 bits, dan zou de JPG er nooit aan hebben voldaan en hoort dat gesprek stroomopwaarts thuis.

De TIFF is RGB, net als de JPG waar hij uit kwam. TIFF kan CMYK dragen en drukwerkstromen verwachten dat vaak, alleen is een JPG RGB, en hier een CMYK-scheiding verzinnen zou betekenen dat we naar een inktprofiel gissen dat niemand heeft opgegeven.

Heeft de ontvanger CMYK nodig, dan hoort die scheiding thuis bij het programma dat het profiel van de drukker heeft. Een correcte RGB-TIFF is voor hen een beter vertrekpunt dan een verkeerd gescheiden bestand.

TIFF heeft eigen tags en zou EXIF kunnen dragen, maar het bestand dat hier ontstaat doet dat niet: het beeld gaat via de pixels, en daarbij blijven de datum, het toestel en eventuele coördinaten uit de JPG achter.

Voor een inzending naar een tijdschrift, een handelsplatform of een openbaar archief is dat handig: de TIFF komt aan zonder te vertellen waar en waarmee de foto gemaakt is. Voor een archief is het juist verlies — bewaar dan de oorspronkelijke JPG ernaast.

Eisen die TIFF noemen bedoelen vaak meer dan de extensie: een resolutie in beeldpunten per inch, een kleurruimte, soms nadrukkelijk ongecomprimeerd. De extensie alleen vertelt zelden het hele verhaal.

Lees de specificatie vóór het omzetten en niet na een afwijzing. Staat er een afmeting in beeldpunten in, dan valt een kleinere JPG daar met een wisseling van formaat niet aan te laten voldoen — geen omzetting voegt beeldpunten toe die nooit zijn vastgelegd.

Sleep een map erin en haal de resultaten op als ZIP. Er wordt niets geüpload, dus er is geen bovengrens aan het aantal.

De rekensom knelt hier meer dan waar dan ook op deze site. Vijftig foto’s van 12 megapixel is zo’n 2,4 GB aan TIFF die binnen je browser wordt opgebouwd. Zet kleine porties tegelijk om en sla tussendoor op.