WebP naar JPG omzetten

Dit is een van de weinige omzettingen waar mensen geïrriteerd aankomen. Je klikte met rechts op een plaatje, sloeg het op, en kreeg een `.webp` — een formaat dat je niet gekozen had en waar je misschien nog nooit van gehoord had. En daarna wilde Word het niet invoegen, of weigerde de fotoafdrukdienst het, of zei het uploadformulier dat dit bestandstype niet ondersteund wordt. Met het beeld is niets mis. Het staat alleen in een formaat dat voor browsers gebouwd is, en jij bent de browser uit gelopen.

De reden is rechttoe rechtaan. De meeste websites leveren foto’s inmiddels als WebP, omdat dat bij gelijke zichtbare kwaliteit ongeveer een derde kleiner is dan JPG en pagina’s daardoor sneller laden. Sla je een afbeelding op, dan krijg je wat de browser heeft opgehaald. Elke huidige browser leest WebP moeiteloos, en precies daarom duikt het probleem pas op zodra het bestand ergens anders heen gaat.

De lijst is korter dan hij was en nog altijd lastig: oudere versies van Office en Photoshop, diverse beeldviewers op het bureaublad, een flink aantal uploadformulieren, en heel wat fotoafdrukdiensten. Die worden niet op jouw tijdschema bijgewerkt.

Omzetten naar JPG is het pragmatische antwoord — dertig jaar oud, overal ondersteund, en nooit de reden dat een upload strandt. Wil je het bestand alleen bekijken, dan opent vrijwel elk besturingssysteem een WebP inmiddels in zijn ingebouwde viewer; moet je het versturen, zet het dan om.

Reken erop dat het bestand groeit, en lees dat niet als een fout. WebP comprimeert werkelijk beter, dus hetzelfde plaatje heeft als JPG meer ruimte nodig. Je ruilt bestandsgrootte voor compatibiliteit, welbewust, en voor één afbeelding die zo aan iets wordt vastgeplakt is dat een ruil die je zonder nadenken maakt.

Het wordt pas een probleem in bulk. Zet je een map met afbeeldingen om voor een website in plaats van voor één mailtje, dan was de WebP het betere bestand en is repareren wat het weigert meestal de juiste zet.

Er is een kleine prijs. De WebP was al één keer gecomprimeerd, en JPG comprimeert het uitgelezen beeld nog eens. Op de standaardinstelling zie je dat niet, alleen is het wel echt, en het stapelt op als je heen en weer blijft omzetten. Zet één keer om, bewaar het resultaat, en gaat het beeld daarna bewerkt of vergroot worden, zet dan eerst de kwaliteit hoger.

Eén geval om op te letten: WebP kan transparantie bewaren en JPG niet. Heeft het beeld dat je opsloeg een doorzichtige achtergrond — een logo, een uitgesneden productfoto — dan moeten die vlakken met iets gevuld worden, en wit is de standaard. De vulkleur is bij de instellingen te wijzigen, alleen: is de transparantie juist de kern, zet dan om naar PNG en houd haar.

De omzetting draait in je browser. Er wordt niets geüpload, en voor een plaatje dat je zojuist van iemand anders zijn website hebt geplukt is dat gewoon de verstandige volgorde.

De meeste mensen komen hier met één afbeelding. Kom je met tweehonderd — een klant stuurde een archief, of een site-export leverde overal WebP op — sleep dan de hele map erin. Ze gaan een voor een door de molen en komen terug als één ZIP.

Het plafond is je eigen machine en geen wachtrij of abonnementsvorm. Omdat er niets geüpload wordt is er voor ons geen limiet per bestand af te dwingen, alleen laat je een oudere laptop met een paar honderd grote foto’s tegelijk wel zweten. Zet vijftig tegelijk om en er gaat niets verloren.

Rond de 85 is de waarde waarbij een foto er onveranderd uitziet en het bestand redelijk blijft. Daarboven loopt de omvang snel op en ziet niemand het verschil; daaronder komen er halo’s langs harde randen.

Zet hem hoger als de JPG daarna bewerkt of vergroot wordt, want dat zou een derde ronde compressie zijn op een beeld dat er al twee heeft gehad. Zet hem alleen lager als je op een bepaalde uploadlimiet mikt — er valt niets te winnen met een kleiner bestand dat door niets kleiner hoeft te zijn.

WebP kan EXIF dragen, doet dat vaak niet, en een afbeelding die uit een browser is opgeslagen is er meestal al van ontdaan door de site die haar leverde. In de meeste gevallen valt hier niets te verliezen.

En droeg de WebP wél een datum of coördinaten, dan komen die alsnog niet in het JPG terecht: het beeld wordt uit de gedecodeerde pixels opgebouwd en de encoder schrijft geen EXIF-blok. Wat de omzetting niet doet, is het bronbestand schoonmaken; daarvoor is de pagina voor metagegevens, die ze weghaalt zonder de foto opnieuw te comprimeren.

Beeldgeneratoren exporteren standaard WebP, en de plekken waar die afbeeldingen heen moeten nemen het vaak niet aan: klantportalen, advertenties op marktplaatsen, uploadformulieren van drukkerijen, sollicitaties en een flink aantal contentsystemen wijzen het formaat botweg af. De foutmelding legt zichzelf zelden uit, en zo komen mensen hier terecht.

JPG is het antwoord wanneer de afbeelding af is en alleen nog ergens geaccepteerd moet worden. Moet hij daarentegen nog door een bewerking of een vergroter, zet hem dan om naar PNG en niet hier — JPG gooit onderweg detail weg, en dat vóór het werk doen in plaats van erna is de enige volgorde die je niet meer terugdraait.

WebP kan een animatie bevatten. Een JPG kan niets anders bevatten dan één beeldje. Bewoog het bestand dat je opsloeg, dan krijg je één beeldje terug — het eerste — en is de beweging weg.

Dat is zelden wat iemand wilde. Is de animatie de kern, zet dan om naar GIF om haar überhaupt ergens bewegend te krijgen, of naar MP4 als het ergens heen gaat waar video speelt, want dat is zowel kleiner als vloeiender dan de GIF.